Obcy mi podstęp

27

1 Hiob jeszcze raz podjął swą myśl i rzekł:

2 «Na życie Boga, co nie dał mi prawa,

na Wszechmocnego, co poi goryczą,

3 dopóki mam oddech w sobie,

a w nozdrzach mam Boże tchnienie,

4 usta moje nie wyrażą się podle,

nie wyrwie się słowo podstępne.

Sumienie mam czyste

5 Dalekie to ode mnie, bym przyznał wam słuszność,

dopóki żyję, nie ustąpię, że jestem niewinny,

6 że strzegę prawości, a nie porzucam:

za moje dni nie potępia mnie serce.

7 Mój wróg niech się winnym okaże,

a mój przeciwnik – występnym! 27 ,7  Aluzja do rozmówców.

Grzesznik nie ma nadziei

8 W czym grzesznik ma ufać, gdy skończy,

gdy Bóg zabierze mu duszę?

9 Czy Bóg wysłucha jego wołania,

gdy spadnie na niego nieszczęście?

10 Czy może się cieszyć Wszechmocnym,

przez cały dzień wzywać Boga?

11 Pouczam was o Bożej mocy,

nie taję myśli 27 ,11  Dosł.: „tego, co jest u”. Wszechmocnego.

12 Wy już to wszystko widzicie,

więc po co się w spory jałowe wikłacie?»

Trzecia mowa Sofara 27,13-23 Por. 20,29; wg innych dalszy ciąg odpowiedzi Hioba.: Los niegodziwca

Upadek bezbożnika

13 «Taki to los grzesznika – od Boga,

dola ciemięzcy – od Wszechmocnego:

14 Synowie się mnożą pod miecz,

a jego potomstwo nie syci się chlebem,

15 pozostałych grzebie zaraza,

a wdowy ich płakać nie będą 27 ,15  Por. Ps 78 [77 ],64 ..

16 Niech sobie on srebro jak proch gromadzi,

suknie upycha jak glinę;

17 niech zbiera: prawy je wdzieje,

a srebro posiądzie niewinny.

18 Zbudował dom z pajęczyny,

jak szałas stawiany przez stróża.

19 Bogacz zasypia, ale nie zgarnia;

otworzył oczy: nie ma niczego 27 ,19  Tłum. przypuszczalne. Sens: bogactwa są nietrwałe..

Strach grzesznika

20 Pędzi go strach niby powódź,

po nocy wichura go ściga.

21 Wiatr wschodni go porywa, a on odchodzi,

zabiera go z jego siedziby;

22 unosi, nie mając litości,

bo z ręki ujść mu nie może.

23 Klaszcze się za nim w dłonie,

gwiżdże ze wszystkich stron 27 ,23  Sposób wyrażania uznania dla sprawiedliwej kary; inni przenoszą tu 24 ,18 -25 .».