Odpowiedź Hioba: A przecież zło triumfuje

Odwołam się do Boga

23

1 Wówczas zabrał głos Hiob i rzekł:

2 «I dziś ma skarga jest gorzka,

bo ręką swą ból mi zadaje.

3 23 ,3nn Hiob jest gotów stanąć „oko w oko” z Bogiem przed sądem, aby bronić swej sprawy. Obym wiedział, gdzie można Go znaleźć,

do Jego bym dotarł stolicy.

4 Wszcząłbym przed Nim swą sprawę

i pełne dowodów miał usta.

5 Znałbym słowa obrony mojej,

pojmował, co będzie mówił.

6 Czy z wielką mocą ma się ze mną spierać?

Nie! On by na mnie zwrócił uwagę 23 ,6  Stych różnie popr. i tłum..

7 Tam by się z Nim prawował niewinny,

od mego Sędziego byłbym wolny na zawsze.

Gdzie Go szukać?

8 Pójdę na wschód: tam Go nie ma;

na zachód – nie mogę Go dostrzec.

9 Na północy przy działaniu Go nie widzę,

na południe się zwrócił? Nie dojrzę.

On zna me postępowanie

10 Lecz On zna drogę^s, którą kroczę,

z prób wyjdę czysty jak złoto.

11 Do Jego śladu przylgnęła moja stopa,

Jego drogi strzegłem i nie zbłądziłem.

12 Nie gardzę nakazem Jego warg

i w sercu 23 ,12  Wyraz popr. za przekł. staroż.; TM: „ponad moją zasadę”, co inni zatrzymują. chowam słowa ust Jego.

13 Lecz On [trwa] przy jednym: a kto to zmieni?

Co postanowi w duszy, to wykona.

14 Wykona, co mi wyznaczył,

jak mnóstwo spraw w swoim sercu.

To mnie przeraża

15 Więc drżę przed Jego obliczem,

ze strachem o Nim rozmyślam,

16 Bóg grozą przenika me serce,

Wszechmocny napełnia mnie lękiem.

17 Bo nie zginąłem z powodu ciemności,

a gęsty mrok na mej twarzy 23 ,17  Wiersz różnie popr. i tłum.; sens: niewinny lęka się przyszłości..