DRUGI SZEREG MÓW

Druga mowa Elifaza: Hiob sam siebie oskarża

Nie mówisz jak mędrzec

15

1 Wówczas głos zabrał Elifaz 15 ,1  Przyjaciele już nie starają się nawrócić Hioba, wykazują mu tylko błędy. i rzekł:

2 «Czy wiatrem jest wiedza mędrca?

A wiatr wschodni pierś mu wypełnia?

3 Czy nieużyteczną broni się mową,

słowami, co są bez pożytku?

Niszczysz pobożność

4 Ty nawet niszczysz pobożność,

usuwasz modlitwę do Boga.

5 Twoja nieprawość poucza twe usta,

używasz języka przebiegłych.

6 Nie ja – twoje usta cię potępiają.

Twoje wargi świadkami są przeciw tobie 15 ,6  Sens: to, że tak się bronisz, świadczy, że coś ukrywasz..

Jesteś wyniosły

7 Czyś pierwszym człowiekiem na ziemi,

narodziłeś się wcześniej niż góry 15 ,7  Por. Prz 8 ,22 -25 ..

8 Czyś się naradzie Bożej 15 ,8  Por. Jr 23 ,18 . przysłuchiwał,

i mądrość sobie zagarnąłeś?

9 Co wiesz, czego my nie wiemy,

i rozumiesz nie znane nam rzeczy?

10 I u nas siwy starzec się znajdzie,

starszy od ojca twojego.

Każdy grzeszy

11 Czy nieważne dla ciebie Boże pociechy

i łagodne z tobą rozmowy?

12 Czemu masz serce wzburzone,

oczami swymi tak mrugasz,

13 gdy duch twój się na Boga porywa

i słowa z ust swoich miotasz?

14 Czym jest człowiek, by za czystego uchodził,

lub syn niewiasty – za sprawiedliwego? 15 ,14  Słabość naturalna jest powodem jego ciężkich przewinień i zobowiązuje go do pokuty; nieco inaczej Hi 14 ,1 -4 .

15 Gdy On nie ufa swym świętym^s 15 ,15  W lm. wyraz ten oznacza aniołów.,

niebiosa nie dość dlań czyste?

16 Tym bardziej ten wstrętny, zepsuty

człowiek, co pije nieprawość jak wodę.

Inaczej uczą mędrcy

17 Wyjaśnię, ty mnie posłuchaj,

a to wypowiem, co widziałem,

18 i to, co mędrcy opowiedzieli,

a czego z wiedzy przodków nie ukryli.

19 Im samym ziemię oddano,

bo obcych 15 ,19  Argument za czystością przekazanej nauki. wśród nich nie było.

Niewierny jest nieszczęśliwy

20 Nieprawy jest zawsze w strachu,

policzone są lata tyrana,

21 głos wrogów brzmi w jego uszach,

wśród szczęścia napada na niego niszczyciel.

22 Nie wierzy, iż ujdzie mrokom,

los mu pod miecz wyznaczono,

23 błąka się, gdzie [znaleźć] chleba,

wie, że czarny go czeka dzień 15 ,23  Inni popr. za LXX: „rzucą go sępom na żer, a jego klęska jest pewna”..

24 Przerażają go ucisk i groza,

nacierają na niego, jak król gotowy do boju.

Powodem są własne grzechy

25 Bo rękę podniósł na Boga,

do walki wyzwał Wszechmocnego,

26 biegł z wyciągniętą szyją

pod grubych tarcz osłoną.

27 Twarz swoją ukrył w tłuszczu,

a lędźwie mu utyły 15 ,27  Tusza jest biblijnym symbolem arogancji; por. np. Pwt 32 ,15 ; Ps 73 [72 ],7 ; Jr 5 ,27n .;

28 zamieszka w miastach zburzonych,

w domach, gdzie ludzi już nie ma,

którym pisana ruina.

Krótkotrwała pomyślność

29 Nie wzbogaci się, jego mienie nie przetrwa.

Ani się nie rozciągną po ziemi dobra 15 ,29  Inni za LXX: „cień”. takich ludzi.

30 Nie zdoła uniknąć ciemności,

słońce spali mu zieleń,

z oddechem i mowę utraci 15 ,30  Inni popr. za LXX: „kwiat jego z wiatrem uleci”..

31 Niech marności nie ufa, łudząc się,

bo marność będzie jego zapłatą.

32 Latorośl uwiędnie przed czasem 15 ,32  Tekst skażony; różnie popr.,

gałązki się nie zazielenią.

33 Jak winorośl zrzuci swe niedojrzałe grona,

jak oliwka utraci swe liście.

34 Potomstwo niewiernym się nie rodzi,

ogień strawi namiot przekupstwa.

35 Kto krzywdę pocznie, ten zrodzi nieszczęście,

gdyż wnętrze gotuje mu zawód».