TRZECI SZEREG MÓW

Trzecia mowa Elifaza: Bóg karze tylko za grzechy

Pożytek z pobożności

22

1 Wówczas głos zabrał Elifaz z Temanu i rzekł:

2 22 ,2n  Podstawowym przymiotem Boga jest Jego bezinteresowność, stąd rozumny poddaje się sprawiedliwości Bożej, otrzymując w zamian za to łaskę Bożą. Hiob ma czynić podobnie. «Czy Bogu człowiek przynosi korzyść?

To sobie korzyść przynosi mędrzec.

3 Czy Wszechmocny ma zysk z tego, żeś prawy,

lub korzyść, gdy droga^s twa nienaganna?

Oskarżenie Hioba

4 Czyż za pobożność twą karci się ciebie

i wytacza ci sprawę przed sądem? 22 ,4  Por. 34 ,23n .

5 Czy nie za zło twoje znaczne?

Czy nie za nieprawość bez granic?

6 Od braci bezprawnie pobierałeś zastaw,

szaty zdzierałeś z [prawie] nagich 22 ,6  Por. Wj 22 ,25n ; Pwt 24 ,10 -13 ..

7 Wody odmawiałeś spragnionym,

nie dawałeś chleba głodnemu.

8 „Dla męża jest ziemia,

i mieszka na niej ktoś znaczny” 22 ,8  Rzekomy wyrok Hioba jako rozjemcy.,

9 a wdowę z niczym odprawiasz,

miażdżysz ramiona sierotom.

Jest Boża sprawiedliwość

10 Stąd wokół ciebie są sidła,

i przeraża cię nagła bojaźń

11 lub nie dostrzegasz ciemności

i potopu, który cię zalewa.

12 Czyż Bóg nie wyższy od nieba?

Patrz w niebo! Jak gwiazdy wysoko!

13 A ty powiadasz: Czy Bóg wie cokolwiek,

czy spoza chmur może sądzić?

14 Chmura – zasłoną; nie widzi.

Po strefach niebieskich On chodzi.

Hiob podobny do niewiernych

15 Chcesz dawnej drogi się trzymać,

którą kroczyli występni?

16 Ci poginęli przed czasem,

gdy powódź zalała im fundamenty 22 ,16  Jest to aluzja do potopu; por. Ps 14 [13 ],2n ; 102 [101 ],20n ..

17 A Bogu mówili: Oddal się od nas!

Co zrobić nam 22 ,17  LXX: „im”, co inni wolą, uważając to za zdanie Hioba. może Wszechmocny?

18 A to On napełnia dobrem ich domy.

Taka myśl grzesznych daleka ode mnie 22 ,18  Por. 21 ,16  z przyp.!

19 Sprawiedliwi patrzą i cieszą się z tego 22 ,19  Bo widzą w jego losie zwycięstwo Bożej sprawiedliwości.,

i szydzi człowiek prawy:

20 Czyż nasz przeciwnik 22 ,20  Inni popr.: „ich bogactwo”. nie ginie?

A resztę po nich pochłania ogień.

Nawróć się, a będziesz szczęśliwy

21 Pojednaj się, zawrzyj z Nim pokój,

a dobra do ciebie powrócą.

22 Przyjmij z Jego ust pouczenie,

nakazy wyryj w swym sercu.

23 Gdy wrócisz do Wszechmocnego, będziesz znów mocny 22 ,23  Dosł.: „odbudowany”; LXX: „upokorzysz się”.,

usuniesz zło z twego namiotu.

24 Gdy rzucisz 22 ,24  „Rzucisz” – inni tłum.: „ocenisz jako”; „Ofir” – tu symbol złota stamtąd. złoto do prochu,

i Ofir^s na skałę potoków,

25 Wszechmocny będzie twą sztabą złota

i stosem srebra dla ciebie,

26 bo wtedy rozkoszą twą będzie Wszechmocny,

podniesiesz twarz swą ku Bogu,

27 wezwiesz Go, a On cię wysłucha,

wypełnisz swoje śluby,

28 zamiary swe przeprowadzisz.

Na drodze twej światło zabłyśnie.

29 On pychę wyniosłych uniża 22 ,29  Tekst popr.; dosł.: „Gdy poniżą, powiesz: wywyższenie”, co inni zatrzymują.,

tych, co oczy spuszczają, wybawia.

30 Ocali Bóg niewinnego 22 ,30  Tekst popr.; TM: „wybawi niewinnego”, co inni wolą.,

za czystość swych rąk będziesz ocalony».