Pierwsza mowa Bildada: Potęga Boża w służbie sprawiedliwości

Kara nasuwa myśl o grzechu jako o przyczynie

8

1 Wówczas zabrał głos Bildad z Szuach i rzekł:

2 «Jak długo chcesz mówić w ten sposób?

Twe słowa gwałtowne jak wicher.

3 Czyż Bóg nagina prawo,

Wszechmocny zmienia sprawiedliwość?

4 A jeśli twe dzieci zgrzeszyły,

i wydał On je w moc ich grzechu?

Upokórz się, a zyskasz szczęście

5 Jeśli do Boga się zwrócisz,

i błagać będziesz Wszechmocnego,

6 jeśli jesteś czysty, niewinny,

to On zaraz czuwać będzie nad tobą,

uczciwy twój dom odbuduje 8 ,6  Ten wiersz przygotowuje zakończenie: 42 ,10 -17 ..

7 I choć był skromny u ciebie początek,

to koniec będzie wspaniały.

Tak uczą starsi

8 Pytaj dawnych pokoleń,

zważ na doświadczenie ich przodków.

9 My, wczorajsi, znamy niewiele,

bo dni nasze jak cienie na ziemi.

10 Czyż oni cię nie pouczą, mówiąc do ciebie,

a słowa ich czyż z serc ich nie wypłyną?

11 Czyż rośnie papirus bez błota,

czy się krzewi sitowie bez wody?

12 Jeszcze świeże, niezdatne do ścięcia,

wcześniej niż zieleń usycha.

13 Takie są drogi 8 ,13  LXX: „koniec”. niepomnych na Boga,

a niegodnego nadzieja przepadnie.

14 Ostoja takiego – to babie lato 8 ,14  Tłum. przybliżone; tekst różnie popr.,

a jego ufność jak nić pajęczyny.

15 Kto się na niej oprze, ten nie ustoi,

chwyci się jej, a nie ma oparcia.

16 On 8 ,16  Alegoria człowieka, którego szczęście jest nietrwałe. wprawdzie w słońcu soczysty,

jego gałąź wyrasta nad ogród,

17 korzenie ma splecione,

pośród kamieni on żyje 8 ,17  Popr. wg LXX; TM: „widzi”, co inni popr. na „jest mocny”..

18 Gdy utniesz go z jego podłoża,

ono zaprzeczy: Nie widziałem ciebie.

19 Oto jest radość z jego drogi^s.

A z pyłu inni wyrosną.

Nawróć się!

20 8 ,20nn Krótkie sformułowanie tezy Bildada o sprawiedliwości Bożej.  Oto Bóg nie odrzuci prawego,

ani nie wzmocni ręki złoczyńcy.

21 Jeszcze napełni śmiechem twe usta,

a twoje wargi okrzykiem wesela.

22 Wrogowie okryją się wstydem,

przepadną namioty występnych».