KSIĘGA EMMANUELA 6,1–12,6 KSIĘGA EMMANUELA – prorocze mowy Izajasza z okresu wojny syro-efraimskiej (735/734), w których najważniejsze proroctwa dotyczą nadzwyczajnego mesjańskiego Chłopca, Emmanuela; por. 7,14; 8,8.10; 9,1-6; 11,1-10.

Powołanie Izajasza

6

1 W roku śmierci króla Ozjasza 6 ,1  Tzn. w 739  r. przed Chr. ujrzałem Pana zasiadającego na wysokim i wyniosłym tronie, a tren Jego szaty wypełniał świątynię. 2 Serafiny 6 ,2  Duchy niebieskie, w postaci ludzkiej ze skrzydłami, zakrywające sobie oblicze na znak czci dla Boga, pierwszy raz wzmiankowane w Biblii w związku z Bogiem; imię ich znaczy „ognisty”, „palący”. Może identyczne z cherubami przedstawionymi na Arce Przymierza. stały ponad Nim; każdy z nich miał po sześć skrzydeł; dwoma zakrywał swą twarz, dwoma okrywał swoje nogi, a dwoma latał.

3 I wołał jeden do drugiego:

«Święty, Święty, Święty 6 ,3  Świętość Boga (por. Kpł 17  – 26 ) jest jednym z głównych tematów mów Izajasza. Wymaga ona, by człowiek był oczyszczony z grzechów (stąd reakcja Izajasza i jego oczyszczenie w 6 ,5nn) i aby uczestniczył w świętości Boga; por. 1 ,26n ; 5 ,16n . To trzykrotne powtórzenie zostaje podjęte w Ap 4 ,8  i w liturgii kościelnej. jest Pan Zastępów^s.

Cała ziemia pełna jest Jego chwały».

4 Od głosu tego, który wołał, zadrgały futryny drzwi, a świątynia napełniła się dymem 6 ,4  Por. 4 ,5 ; Wj 19 ,16 -19 ; 20 ,18 ; 40 ,34 ; 1  Krl 8 ,10 ..

5 I powiedziałem:

«Biada mi! Jestem zgubiony!

Wszak jestem mężem o nieczystych wargach

i mieszkam pośród ludu o nieczystych wargach,

a oczy moje oglądały Króla, Pana Zastępów!»

6 Wówczas przyleciał do mnie jeden z serafinów,

trzymając w ręce węgiel, który szczypcami wziął z ołtarza.

7 Dotknął nim ust moich i rzekł:

«Oto dotknęło to twoich warg,

twoja wina jest zmazana, zgładzony twój grzech».

8 I usłyszałem głos Pana mówiącego:

«Kogo mam posłać? Kto by Nam poszedł?»

Odpowiedziałem: «Oto ja, poślij mnie!» 6 ,8  Wiara i gotowość do czynu u Izajasza, jak u Abrahama (Rdz 12 ,1 -7 ). Inaczej, bojaźliwie, reagują: Mojżesz (Wj 4 ,10nn) i Jeremiasz (Jr 1 ,6 ).

9 I rzekł [do mnie]:

«Idź i mów do tego ludu:

Słuchajcie pilnie, lecz bez zrozumienia,

patrzcie uważnie, lecz bez rozeznania!

10 Zatwardź serce tego ludu,

znieczul jego uszy,

zaślep jego oczy,

iżby oczami nie widział

ani uszami nie słyszał,

i serce jego by nie pojęło,

żeby się nie nawrócił

i nie był uzdrowiony» 6 ,10  To zdanie, zacytowane w Mt 13 ,14n ; Mk 4 ,12 ; J 20 ,40 ; Dz 28 ,26n , ma formę i myśl bardzo semicką. Nie znaczy ono, że Bóg wprost chce oporu stawianego Jego łasce (zaślepienie i głuchota) przez Judejczyków i sprawia go, lecz że jest on przez Boga przewidziany, wchodzi w Jego plany i dlatego nie powinien zniechęcać proroka. Semici przypisują zwykle wszystkie skutki wprost pierwszej przyczynie, Bogu, z pominięciem przyczyn drugorzędnych, które je bezpośrednio sprawiają..

11 Wtedy zapytałem: «Jak długo, Panie?»

On odrzekł: «Aż runą miasta wyludnione

i domy bez ludzi,

a pola pozostaną pustkowiem.

12 Pan wyrzuci ludzi daleko,

tak że zwiększy się pustynia wewnątrz kraju.

13 A jeśli jeszcze dziesiąta część [ludności] zostanie,

to i ona powtórnie ulegnie zniszczeniu –

jak terebint^s lub dąb, z których pień tylko zostaje po zwaleniu.

Reszta^s 6 ,13  Tłum. przybliżone, wg tekstu z Qumran. jego [będzie] świętym nasieniem».