Powrót z wygnania

14

1 Zaiste, Pan zlituje się nad Jakubem i znowu sobie obierze Izraela: da im odpocząć we własnej ojczyźnie. Cudzoziemiec przyłączy się do nich i zostanie wcielony do domu Jakuba. 2 Przyjmą ich narody i zaprowadzą do ich miejsca rodzinnego. Dom zaś Izraela weźmie ich sobie w posiadanie na ziemi Pańskiej, jako sługi i służące, tak że będzie trzymał w niewoli tych, którzy go trzymali, i panować będzie nad swoimi ciemiężycielami.

Satyra na śmierć tyrana 14,3-21 Tyranem jest król asyryjski Sargon II († 705 r. przed Chr.) lub Sennacheryb († 681). Według niektórych krytyków jest nim król babiloński Nabuchodonozor (605–562) lub Nabonid († 538); poemat powstał prawdopodobnie w tym okresie, a przynajmniej został wtedy do nich dostosowany.

3 Wówczas, kiedy Pan da ci pokój po twych cierpieniach i kłopotach, i po twardej niewoli, którą cię przytłoczono, przyjdzie do tego, że 4 rozpoczniesz tę satyrę na króla babilońskiego i powiesz:

«O, jakiż nadszedł koniec dla ciemięzcy!

Jak ustała jego zuchwałość!

5 Połamał Pan laskę złoczyńców

i berło panujących,

6 co smagało narody zajadle

nieustannymi ciosami,

co rządziło ludami z wściekłością,

prześladując je bez miłosierdzia.

7 Cała ziemia odetchnęła uspokojona,

szaleje z radości.

8 Nawet cyprysy mają uciechę z ciebie

i cedry libańskie:

„Odkąd powalony leżysz,

drwale nie wchodzą na nas”.

9 Podziemny Szeol^s poruszył się przez ciebie,

na zapowiedź twego przybycia;

dla ciebie obudził cienie zmarłych,

wszystkich wielmożów ziemi;

kazał powstać z tronów

wszystkim królom narodów.

10 Wszyscy oni zabierają głos,

by ci powiedzieć:

„Ty również padłeś bezsilny jak i my,

stałeś się do nas podobny!

11 Do Szeolu strącony twój przepych

i dźwięk twoich harf.

Robactwo jest twoim posłaniem,

robactwo też twoim przykryciem.

12 Jakże spadłeś z niebios,

Jaśniejący, Synu Jutrzenki?

Jakże runąłeś na ziemię,

ty, który podbijałeś narody?

13 Ty, który mówiłeś w swym sercu:

Wstąpię na niebiosa.

Powyżej gwiazd Bożych

postawię mój tron.

Zasiądę na górze zgromadzeń,

na krańcach północy.

14 Wstąpię na szczyty obłoków, 14 ,12  Gwiazda Poranna (planeta Wenus), do niej tutaj jest porównany tyran; Wlg: Lucifer. Ojcowie Kościoła widzieli tu typ i obraz upadku z nieba wodza zbuntowanych aniołów; por. Łk 10 ,18 ; 2  P 2 ,4 ; Jud 6 ; Ap 12 ,3n .7nn.13 . 14 ,13  Babilończycy wyobrażali sobie, że mieszkania bogów są na dalekiej północy.

podobny będę do Najwyższego.

15 Jak to? Strącony jesteś do Szeolu,

na samo dno Otchłani!”

16 Którzy cię ujrzą, utkwią wzrok w tobie,

zastanowią się nad tobą:

„Czyż to nie ten, który trząsł ziemią,

który obalał królestwa,

17 który świat cały zamieniał w pustynię,

a miasta jego obracał w perzynę,

który swych jeńców nie zwalniał do domu?”

18 Wszyscy królowie narodów,

wszyscy oni spoczywają w chwale,

każdy w swoim grobowcu.

19 A ty jesteś wyrzucony ze swego grobu

jak ścierwo obrzydliwe,

otoczony pomordowanymi, przebitymi mieczem,

jak trup zbezczeszczony!

Z tymi, których składają na kamieniach grobowego dołu,

20 ty nie będziesz złączony w pogrzebie;

bo ty wyniszczyłeś swój kraj,

o śmierć przyprawiłeś swój naród.

Nigdy już nie wspomną

potomstwa złoczyńców.

21 Przygotujcie rzeź dla jego synów

z powodu niegodziwości ich ojca.

Niech nie powstaną i nie wezmą świata w dziedzictwo,

niech nie napełnią miastami powierzchni ziemi!»

Zapowiedź zagłady Babilonu

22 Powstanę przeciw nim – wyrocznia^s Pana Zastępów^s – i zgładzę imię Babilonu oraz resztę, ród i potomstwo – wyrocznia Pana. 23 Przemienię go w posiadłość jeżów i w bagna. I wymiotę go miotłą zagłady – wyrocznia Pana Zastępów.

Zapowiedź zagłady Asyrii

24 Przysiągł Pan Zastępów, mówiąc: «Zaprawdę,

jak umyśliłem, tak się stanie,

i jak postanowiłem, tak nastąpi:

25 że złamię Asyrię na mojej ziemi

i zdepczę ją na moich górach.

Wówczas jej jarzmo z nich się zsunie,

jej brzemię spadnie im z barków».

26 Taki jest zamiar powzięty

przeciw całej ziemi,

taka jest ręka wyciągnięta

na wszystkie narody.

27 Jeżeli Pan Zastępów postanowił,

kto się odważy przeszkodzić?

Jeżeli ręka^s Jego wyciągnięta,

kto ją cofnie?

Przestroga dla Filistynów

28 W roku śmierci króla Achaza został ogłoszony następujący wyrok:

29 «Nie ciesz się, cała ty Filisteo,

iż został złamany kij, co cię smagał,

bo z zarodka węża wyjdzie żmija,

a owocem jej będzie smok skrzydlaty 14 ,29  „Kij”, „wąż”, „żmija”, „smok” to metafory królów asyryjskich, najeżdżających Filisteę za życia Izajasza (Achaz umarł w r. 721  lub 716 ): Tiglat-Pilesera III, Salmanassara V, Sargona II i Sennacheryba..

30 Ale ubodzy paść będą na moich pastwiskach

i nędzarze odpoczną bezpiecznie,

podczas gdy Ja uśmiercę głodem twe potomstwo

i wygubię twoje ostatki».

31 Zawyj, bramo! Krzycz, miasto!

Zadrżyj, cała Filisteo!

Bo z północy nadciąga dym

i nikt się nie odrywa od jego oddziałów.

32 Co zaś trzeba odpowiedzieć

posłom barbarzyńców? –

«To, że Pan założył Syjon^s

i do niego się chronią nieszczęśliwi z Jego ludu».