ZBIÓR ÓSMY (31,1-9)

Powołanie króla

31

1 Słowo do Lemuela, króla Massa 31 ,1  Miasto w pn. Arabii, w kraju Izmaelitów.,

które skierowała do niego matka:

2 Cóż, synu? Cóż, synu mego łona?

Cóż, synu moich ślubów?

3 Nie dawaj kobietom swej mocy 31 ,3  Inni popr.: „boków”; por. Syr 47 ,19 .

ani godności gubiącym królów.

4 Nie dla królów, Lemuelu,

nie dla królów picie wina

ani dla władców pożądanie sycery^s,

5 by pijąc, praw nie zapomnieli,

nie zapomnieli prawa ubogich.

6 Dajcie sycerę będącemu w udręce,

wino zgorzkniałemu na duchu:

7 niech pije, niech o nędzy zapomni,

na trud już niepomny.

8 Usta otwórz dla niezdolnych do mowy,

na sąd dla wszystkich godnych litości.

9 Rządź uczciwie, usta swe otwórz,

osądź uciemiężonych i biednych.

POEMAT O DZIELNEJ NIEWIEŚCIE 31,10-31 Niezależne dzieło literackie, pisane wierszem alfabetycznym; zob. przyp. do Ps 9; ukazuje ideał kobiety izraelskiej, jak Hi 31,1-40 – mężczyzny.

Alef10 Niewiastę dzielną kto znajdzie?

Jej wartość przewyższa perły.

Bet 11 Serce małżonka jej ufa,

na zyskach mu nie zbywa;

Gimel12 nie czyni mu źle, ale dobrze

przez wszystkie dni jego życia.

Dalet13 O wełnę i len się stara,

pracuje starannie rękami.

He14 Podobnie jak okręt kupiecki

żywność sprowadza z daleka.

Waw15 Wstaje, gdy jeszcze jest noc,

i żywność rozdziela domowi,

<a obowiązki swoim dziewczętom> 31 ,15  Zapewne glosa..

Zain 16 Bada rolę i kupuje ją,

z zarobku swych rąk zasadza winnicę.

Chet17 Przepasuje mocą swe biodra,

umacnia swoje ramiona.

Tet18 Widzi bogaty plon swojej pracy:

jej lampa wśród nocy nie gaśnie.

Jod19 Swe ręce wyciąga po kądziel,

jej palce chwytają wrzeciono.

Kaf20 Otwiera dłoń ubogiemu,

do nędzarza wyciąga swe ręce.

Lamed21 Dla domu nie boi się śniegu,

bo cały dom odziany jest w szkarłat 31 ,21 Część rkp i LXX: „podwójnie”..

Mem22 Sporządza sobie przykrycie,

jej suknia z bisioru^s i purpury.

Nun23 W bramie^s jej mąż szanowany,

gdy wśród starszych swej ziemi zasiądzie.

Samek24 Len wyrabia i sprzedaje,

pasy dostarcza kupcowi 31 ,24  Dosł.: „Kananejczykowi”; zob. Hi 40 ,30 ..

Ain25 Strojem jej siła i godność,

do dnia się przyszłego uśmiecha.

Pe26 Otwiera usta z mądrością,

na języku jej miła nauka.

Sade27 Bada bieg spraw domowych,

nie jada chleba lenistwa.

Kof28 Powstają synowie, aby ją wysławiać,

i mąż jej, by ją uwielbiać:

Resz29 «Wiele córek zdolnie pracuje,

lecz ty przewyższasz wszystkie».

Szin30 Kłamliwy wdzięk i marne jest piękno:

chwalić należy niewiastę, co boi się Pana.

Taw 31 Uznajcie owoce jej rąk,

niech w bramie sławią jej czyny.