Dziękczynne Alleluja! niebian

19

1 Potem usłyszałem jak gdyby głos donośny

wielkiego tłumu w niebie, mówiący:

«Alleluja! 19 ,1  Liturgiczna aklamacja (znaczy: chwalcie Jahwe) z ST; por. Tb 13 ,18 (LXX); Ps 111 [110 ]–118 [117 ].

Zbawienie i chwała, i moc u Boga naszego,

2 bo wyroki Jego prawdziwe są i sprawiedliwe,

bo osądził Wielką Nierządnicę,

co znieprawiała nierządem^s swym ziemię,

i zażądał od niej 19 ,2  Dosł.: „z jej ręki”. poniesienia kary

za krew swoich sług^s».

3 I rzekli powtórnie:

«Alleluja!»

A dym jej wznosi się na wieki wieków.

4 A dwudziestu czterech Starców upadło,

i cztery Istoty żyjące,

i pokłon oddali Bogu zasiadającemu na tronie, mówiąc:

«Amen^s! Alleluja!»

5 I dobył się głos od tronu, mówiący:

«Chwalcie Boga naszego, wszyscy Jego słudzy,

którzy się Go boicie, mali i wielcy!» 19 ,5  Por. Ps 22 [21 ],24 ; 115 [113B ],13 ; 134 [133 ],1 ; 135 [134 ],1 .

6 I usłyszałem jakby głos wielkiego tłumu,

i jakby głos mnogich wód,

i jakby głos potężnych gromów,

które mówiły:

«Alleluja,

bo zakrólował Pan Bóg nasz, Wszechmogący.

7 Weselmy się i radujmy,

i oddajmy Mu chwałę,

bo nadeszły Gody Baranka,

a Jego Małżonka 19 ,7  Kościół triumfujący w ostatecznym kształcie; por. 21 ,2nn. się przystroiła,

8 i dano jej przyoblec bisior^s lśniący i czysty» –

bisior bowiem oznacza czyny sprawiedliwe świętych^s.

9 I mówi mi [anioł] 19 ,9  Por. w. 10 ; 17 ,1 ; 22 ,8n .:

«Napisz:

Błogosławieni, którzy są wezwani na ucztę Godów Baranka!»

I mówi mi:

«To są prawdziwie słowa Boże».

10 Ja upadłem do jego stóp, by oddać mu pokłon.

I mówi mi:

«Bacz, abyś tego nie czynił,

bo jestem twoim współsługą

i braci twoich, co mają świadectwo Jezusa.

Bogu samemu złóż pokłon!»

Świadectwem bowiem Jezusa jest duch proroctwa.

ZAGŁADA WROGICH NARODÓW

Pierwsza walka zwycięskiego Słowa

11 Potem ujrzałem niebo otwarte:

a oto biały koń,

a Ten, co na nim siedzi, zwany Wiernym i Prawdziwym,

oto sprawiedliwie sądzi i walczy 19 ,11  Por. 1 ,5 ; 3 ,7 .14 ; 6 ,2 . Rysy znamienne z ST: Mdr 18 ,15 ; Iz 11 ,4 ; 63 ,1 -6 ..

12 Oczy Jego jak płomień ognia,

a na Jego głowie wiele diademów.

Ma wypisane imię^s, którego nikt nie zna prócz Niego.

13 Odziany jest w szatę we krwi skąpaną, 19 ,12  Tajemnica Chrystusa jest niezgłębiona; por. Ef 3 ,8 .

a nazwano Go imieniem Słowo Boga 19 ,13  Por. J 1 ,1nn; 1 J 1 ,1 ..

14 A wojska, które są w niebie, towarzyszyły Mu na białych koniach –

wszyscy odziani w biały, czysty bisior.

15 A z Jego ust wychodzi ostry miecz,

by nim uderzyć narody:

On będzie je pasał rózgą żelazną

i On udeptuje tłocznię wina zapalczywości gniewu Boga wszechmogącego 19 ,15  Ps 2 ,9 ; Iz 63 ,3 ..

16 A na szacie i na biodrze swym ma wypisane imię:

KRÓL KRÓLÓW I PAN PANÓW.

17 I ujrzałem innego anioła stojącego w słońcu:

i zawołał on głosem donośnym

do wszystkich ptaków lecących środkiem nieba:

«Pójdźcie, zgromadźcie się na wielką ucztę Boga 19 ,17  Por. Ez 39 ,4 .17 -20 .,

18 aby pożreć trupy królów, trupy wodzów i trupy mocarzy,

trupy koni i tych, co ich dosiadają,

trupy wszystkich –

wolnych i niewolników,

małych i wielkich!»

19 I ujrzałem Bestię

i królów ziemi,

i wojska ich

zebrane po to, by stoczyły bój z Siedzącym na koniu

i z Jego wojskiem.

20 I pochwycono Bestię,

a z nią Fałszywego Proroka,

co czynił wobec niej znaki^s,

którymi zwiódł tych, co wzięli znamię Bestii

i oddawali pokłon jej obrazowi.

Oboje żywcem wrzuceni zostali do ognistego jeziora,

gorejącego siarką 19 ,20  Piekło; por. Syr 7 ,17 ; Iz 66 ,24 ; Mt 5 ,22 .29n ; 18 ,9 ; Jk 3 ,6 ..

21 A inni zostali zabici mieczem Siedzącego na koniu,

[mieczem], który wyszedł z ust Jego.

Wszystkie zaś ptaki najadły się ciał ich do syta.