Książeczka ostatecznych wyroków

10

1 I ujrzałem innego potężnego anioła,

jak zstępował z nieba,

przyobleczony w obłok,

i tęcza 10 ,1  Por. 4 ,3 z przyp. była nad jego głową,

a oblicze jego było jak słońce,

a nogi jego jak słupy ognia,

2 i miał w prawej ręce otwartą książeczkę 10 ,2  Ez 2 ,9n . Oznacza niewielką liczbę faktów, ujawnionych i zrozumiałych (odwrotnie: 5 ,1 )..

Nogę prawą postawił na morzu,

a lewą na ziemi.

3 I zawołał donośnym głosem, tak jak ryczy lew.

A kiedy zawołał,

siedem gromów przemówiło swym głosem.

4 Skoro przemówiło siedem gromów,

zabrałem się do pisania,

lecz usłyszałem głos mówiący z nieba:

«Zapieczętuj to 10 ,4  Tzn.: zachowaj w tajemnicy. To objawienie otrzymał św. Jan tylko dla siebie., co siedem gromów powiedziało,

i nie pisz tego!»

5 Anioł zaś, którego ujrzałem stojącego na morzu i na ziemi,

podniósł ku niebu prawą rękę

6 i przysiągł na Żyjącego na wieki wieków,

który stworzył niebo i to, co w nim jest,

i ziemię, i to, co w niej jest,

i morze, i to, co w nim jest 10 ,6  W nim jest” – Dn 12 ,7 ; „zwłoki” – z karą; por. 6 ,10n .,

że już nie będzie zwłoki,

7 ale w dniach, [w których zabrzmi] głos siódmego anioła,

kiedy zatrąbi,

wtedy misterium Boga się dokona,

tak jak podał On dobrą nowinę sługom swym, prorokom 10 ,7  Dn 9 ,6 .10 ; Am 3 ,7 ..

8 A głos, który słyszałem z nieba,

znów usłyszałem, jak zwracał się do mnie w słowach:

«Idź,

weź księgę otwartą w ręce anioła stojącego na morzu i na ziemi!»

9 Poszedłem więc do anioła,

mówiąc mu, by dał mi książeczkę.

I rzecze mi:

«Weź i połknij ją,

a napełni wnętrzności twe goryczą,

lecz w ustach twych będzie słodka jak miód» 10 ,9  Ez 2 ,8 ; 3 ,1nn..

10 I wziąłem książeczkę z ręki anioła,

i połknąłem ją,

a w ustach moich stała się słodka jak miód,

gdy zaś ją spożyłem,

goryczą napełniły się moje wnętrzności 10 ,10  Sens: treść objawiona zawiera fakty i radosne, i bolesne..

11 I mówią mi:

«Trzeba ci znów prorokować o ludach, narodach, językach i o wielu królach».