KSIĘGA KOHELETA czyli EKLEZJASTESA

Tytuł

1

1 Słowa Koheleta 1 ,1 .12  Zob. Wstęp., syna Dawida, króla w Jeruzalem.

2 Marność 1 ,2  To, co niestałe, zwodnicze, próżne, bezużyteczne. Słowo to powtarza się w księdze 64  razy. nad marnościami, powiada Kohelet, marność nad marnościami – wszystko jest marnością.

ROZWAŻANIA TEORETYCZNE

Nic nowego pod słońcem

3 Cóż przyjdzie człowiekowi z całego trudu,

jaki zadaje sobie pod słońcem?

4 Pokolenie przychodzi i pokolenie odchodzi,

a ziemia trwa po wszystkie czasy.

5 Słońce wschodzi i zachodzi,

i na miejsce swoje śpieszy z powrotem,

i znowu tam wschodzi.

6 Ku południowi ciągnąc

i ku północy zawracając,

kolistą drogą wieje wiatr

i znowu wraca na drogę swojego krążenia.

7 Wszystkie rzeki płyną do morza,

a morze wcale nie wzbiera;

do miejsca, do którego rzeki płyną,

zdążają one bezustannie.

8 Każde mówienie jest wysiłkiem 1 ,8  Inni tłum.: „Słowa są męczące” lub „użyte”.:

nie zdoła człowiek wyrazić [wszystkiego] słowami.

Nie nasyci się oko patrzeniem

ani ucho napełni słuchaniem.

9 To, co było, jest tym, co będzie,

a to, co się stało, jest tym, co znowu się stanie,

więc nic zgoła nowego nie ma pod słońcem.

10 Jeśli jest coś, o czym by się rzekło:

«Patrz, to coś nowego» –

to przecież istniało to już w czasach,

które były przed nami.

11 Nie ma pamięci o tych, co żyli dawniej 1 ,11  Inni tłum. bezosobowo: „po tym, co było... co będzie”.,

ani też o tych, co będą kiedyś żyli,

nie pozostanie wspomnienie u tych, co będą potem.

Marność mądrości

12 Ja, Kohelet, byłem królem nad Izraelem w Jeruzalem.

13 I skierowałem umysł swój ku temu,

by zastanawiać się i badać,

ile mądrości jest we wszystkim,

co dzieje się pod niebem.

To przykre zajęcie dał Bóg

synom ludzkim, by się nim trudzili.

14 Widziałem wszelkie sprawy, jakie się dzieją pod słońcem.

A oto: wszystko to marność i pogoń za wiatrem 1 ,14  Por. Iz 44 ,20 ; Oz 12 ,2 . Wlg: „utrapienie ducha”..

15 To, co krzywe, nie da się wyprostować,

a czego nie ma, tego nie można liczyć 1 ,15  Sens: doświadczenie mówi o sprawach nie do naprawienia; por. 7 ,13 ..

16 Tak powiedziałem sobie w sercu:

Oto nagromadziłem i przysporzyłem mądrości więcej

niż wszyscy, co władali przede mną nad Jeruzalem,

a serce me doświadczyło wiele mądrości i wiedzy.

17 I postanowiłem poznać

mądrość i wiedzę, szaleństwo i głupotę.

Poznałem, że również i to jest pogonią 1 ,17  Nieco inny wyraz hebr. niż w w. 14 , stąd inni tłum.: „szukaniem wiatru” lub „refleksją (ducha)”. za wiatrem,

18 bo w wielkiej mądrości – wiele utrapienia,

a kto pomnaża wiedzę – pomnaża cierpienie.