DZIEJE JEHU

Posłaniec Elizeusza namaszcza Jehu na króla

9

1 Prorok Elizeusz wezwał jednego z synów prorockich 9 ,1  Zob. 1 Krl 20 ,35 z przyp. i powiedział mu: «Przepasz biodra, weź ze sobą to naczyńko z oliwą i idź do Ramot w Gileadzie^s. 2 Przyszedłszy tam, rozejrzyj się za Jehu, synem Jozafata, syna Nimsziego. Wejdź i nakłoń go, by podniósł się z grona swoich towarzyszy i zaprowadź go do najskrytszej izby. 3 Wtedy weźmiesz naczyńko z oliwą i wylejesz ją na jego głowę, mówiąc: Tak mówi Pan: Namaściłem cię na króla nad Izraelem 9 ,3  Por. 1 Krl 19 ,16 z przyp.. Następnie otworzysz drzwi i uciekniesz bezzwłocznie».

4 Młodzieniec więc, <młody prorok>, udał się do Ramot w Gileadzie. 5 Kiedy przyszedł, oto dowódcy wojska siedzieli razem. A on powiedział: «Mam ci powiedzieć słowo, wodzu!» Jehu zapytał: «Komu spośród nas wszystkich?» Odpowiedział: «Tobie, wodzu!» 6 Wtedy [Jehu] podniósł się i wszedł do domu. Tamten zaś wylał mu na głowę oliwę, mówiąc do niego: «Tak mówi Pan, Bóg Izraela: Namaściłem cię na króla nad ludem Pańskim, nad Izraelem. 7 Wytracisz ród Achaba, twego władcy, a ja pomszczę krew sług moich, proroków, i krew wszystkich sług Pańskich na Izebel. 8 Zginie cała rodzina Achaba. Wytępię Achabowi nawet malca 9 ,8  Zob. przyp. do 1 Sm 25 ,22 ., niewolnika i wolnego w Izraelu. 9 I postąpię z rodziną Achaba jak z rodziną Jeroboama, syna Nebata, i jak z domem Baszy, syna Achiasza. 10 Izebel zaś pożrą psy na polu Jizreel, a nikt [jej] nie pochowa». Następnie otworzył drzwi i uciekł.

Jehu, obwołany królem, przygotowuje zamach stanu

11 Jehu wyszedł do sług swego władcy, którzy go zapytali: «Czy wszystko idzie dobrze? Po co ten szaleniec przyszedł do ciebie?» Odpowiedział im: «Wy znacie człowieka i jego gadaninę». 9 ,11  „Zapytali” – tekst popr. wg rkp i przekł. staroż.; hebr.: l. poj.; „dobrze” – dosł.: „czy pokój?”12 Lecz oni powiedzieli: «Kłamstwo! 9 ,12  Tzn. odrzucają odpowiedź wymijającą. Opowiedz, proszę, nam!» Wtedy rzekł: «Tak a tak powiedział do mnie: Tak mówi Pan: Namaściłem cię na króla Izraela». 13 Wtedy pośpiesznie zdjęli swoje okrycia, rozesłali je pod jego stopami, na samych stopniach, zatrąbili i ogłosili: «Jehu jest królem!»

14 Jehu, syn Jozafata, syna Nimsziego, uknuł spisek przeciw Joramowi. Otóż Joram wraz z całym Izraelem strzegł Ramot w Gileadzie przed Chazaelem, królem Aramu. 15 Jednakże król Joram wycofał się do Jizreel, aby leczyć się z ran, które mu zadali Aramejczycy, gdy walczył przeciw Chazaelowi, królowi Aramu. Jehu powiedział: «Jeżeli taki jest wasz zamiar 9 ,15  Zwrot różnie tłum., odnosi się do mieszkańców miasta., niech nie wyjdzie z miasta zbieg, aby zanieść wieść do Jizreel». 16 Następnie Jehu wsiadł na rydwan i wyruszył do Jizreel, ponieważ Joram tam leżał chory. A Ochozjasz, król judzki, przybył odwiedzić Jorama.

17 Kiedy stojący na czatach na wieży w Jizreel ujrzał zdążający orszak Jehu, zawołał: «Widzę orszak!» Joram zaś rozkazał: «Weź jeźdźca, poślij naprzeciw nich i niech zapyta, czy [to oznacza] pokój?» 18 Więc jeździec na koniu ruszył naprzeciw Jehu i powiedział: «Tak mówi król: Czy [to oznacza] pokój?» Odpowiedział Jehu: «Co ciebie obchodzi pokój? Jedź za mną!» Stojący zaś na czatach oznajmił: «Posłaniec przybył do nich, lecz nie wraca». 19 Wysłał więc król drugiego jeźdźca na koniu, który podjechał do nich i powiedział: «Tak mówi król: Czy [to oznacza] pokój?» Odpowiedział Jehu: «Co ciebie obchodzi pokój? Jedź za mną!» 20 Stojący zaś na czatach oznajmił: «Dotarł aż do nich, lecz nie wraca. A sposób jazdy tamtego jest podobny do jeżdżenia Jehu, syna 9 ,20  Ściśle: „wnuka”; por. w. 14 . Nimsziego, ponieważ jeździ szaleńczo». 21 Wtedy Joram kazał zaprzęgać. Zaprzężono więc jego rydwan. Zatem Joram, król izraelski, i Ochozjasz, król judzki – każdy na swoim rydwanie – wyruszyli naprzeciw Jehu; spotkali go na polu Nabota z Jizreel.

Śmierć Jorama

22 Kiedy Joram ujrzał Jehu, zapytał: «Czy [to oznacza] pokój, Jehu?» Ten zaś odpowiedział: «Jaki pokój? Gdy jeszcze trwają czyny nierządne^s twojej matki, Izebel, i liczne jej czary!» 23 Wtedy Joram zawrócił i rzucił się do ucieczki, wołając do Ochozjasza: «Zdrada, Ochozjaszu!» 24 Lecz Jehu chwycił za łuk i trafił Jorama między ramiona, tak iż strzała przeszyła jego serce, a on opadł na swój rydwan. 25 Wtedy [Jehu] rzekł do Bidkara, swego tarczownika: «Zabierz go i rzuć na rolę Nabota z Jizreel. Bo przypomnij sobie: ja i ty jechaliśmy konno we dwóch za jego ojcem, Achabem, kiedy Pan wypowiedział przeciw niemu ten wyrok: 26 „Naprawdę, widziałem wczoraj wieczorem krew Nabota i krew synów jego – wyrocznia^s Pana. I odpłacę tobie na tym polu – wyrocznia Pana”. Teraz więc zabierz go i rzuć na pole – według słowa Pańskiego» 9 ,26  Por. 1 Krl 21 ,1 -24 ..

Śmierć Ochozjasza

27 Kiedy Ochozjasz, król judzki, zobaczył to, uciekł drogą w stronę Bet-Haggan. Lecz Jehu ścigał go i rozkazał: «Także jego zabijcie!» Zranili 9 ,27  Tekst popr. wg przekł. staroż.; hebr. to opuszcza. go więc na jego rydwanie u podejścia do Gur, które leży w pobliżu Jibleam. A on uciekał dalej do Megiddo, gdzie umarł. 28 Słudzy jego przewieźli go do Jerozolimy i pochowali w grobie jego, razem z przodkami, w Mieście Dawidowym. 29 W jedenastym roku [panowania] Jorama, syna Achaba, Ochozjasz został królem judzkim.

Śmierć Izebel

30 Kiedy Jehu wszedł do Jizreel, a Izebel się o tym dowiedziała, poczerniła sobie powieki, ustroiła głowę i wyglądała z góry przez okno. 31 Gdy Jehu wchodził przez bramę, zawołała: «Czy dobrze ci się wiedzie, Zimri, zabójco swego pana?» 9 ,31  Izebel szyderczo ostrzega Jehu, że jego los będzie podobny do losu Zimriego, który po zabiciu króla Eli rządził siedem dni; por. 1 Krl 16 ,15 . 32 On zaś podniósł głowę w stronę okna i zawołał: «Kto jest ze mną? Kto?» I spojrzeli ku niemu z góry dwaj lub trzej eunuchowie. 33 Wtedy rozkazał: «Wyrzućcie ją!» I wyrzucili ją, a jej krew obryzgała mur i konie, które ją roztratowały. 34 Następnie wszedł, a kiedy najadł się i napił, powiedział: «Zajmijcie się tą przeklętą i pochowajcie ją, ponieważ jest córką króla». 35 Wyszli, aby ją pogrzebać, lecz znaleźli po niej tylko czaszkę, nogi i dłonie. 36 Kiedy wrócili i oznajmili mu, powiedział: «Oto słowo Pana, które wypowiedział przez sługę swego, Eliasza z Tiszbe: Na polu Jizreel psy będą żarły ciało Izebel. 37 A trup Izebel będzie jak gnój na polu w obrębie Jizreel, tak że nie będzie można powiedzieć: To jest Izebel» 9 ,37  Por. 1 Krl 21 ,23 . Występuje tu gra słów; hebr. zebel oznacza gnój..