Szukanie rady u proroka Izajasza

19

1 Gdy to usłyszał król Ezechiasz, rozdarł swe szaty, okrył się worem^s i udał się do świątyni Pańskiej. 2 Potem posłał Eliakima, zarządcę pałacu, oraz Szebnę, pisarza, i starszych kapłanów obleczonych w wory do proroka Izajasza, syna Amosa, 3 by mu powiedzieli: «Tak mówi Ezechiasz: Ten dzień jest dniem utrapienia i kary, i hańby! Albowiem dojrzały dzieci do swoich narodzin, a nie ma siły do ich porodzenia! 19 ,3  Przysłowie określające sytuację bez wyjścia. 4 Może Pan, Bóg twój, raczy usłyszeć <wszystkie> słowa rabsaka, którego przysłał król asyryjski, jego pan, aby znieważał Boga żywego, i ukarze go za słowa, które usłyszał Pan, Bóg twój. Przeto wznieś modlitwę za Resztę^s, która jeszcze pozostaje».

5 Przyszli więc słudzy króla Ezechiasza do Izajasza. 6 Izajasz zaś rzekł do nich: «Tak powiecie waszemu panu: Tak mówi Pan: Nie bój się słów, które usłyszałeś, a którymi pachołcy króla asyryjskiego Mi bluźnili! 7 Oto Ja wywołam w nim takie usposobienie, że na wiadomość, którą usłyszy, wróci do swego kraju, i sprawię, że w swoim kraju padnie od miecza».

Powrót rabsaka do Sennacheryba. Nowe poselstwo do Ezechiasza

8 Rabsak wrócił i zastał króla asyryjskiego zdobywającego Libnę. Posłyszał bowiem, że [król] ustąpił spod Lakisz^s. 9 Gdy [król] otrzymał wieść o królu Kusz^s, imieniem Tirhaka 19 ,9  „Tirhaka” – faraon XXV dynastii, Etiopczyk (689 –664 ); „powtórnie” – słowo to opuszcza Iz 37 ,9 ; redaktor księgi powtarza tu poprzedni opis., głoszącą: «Oto wyruszył na wojnę przeciw tobie», <powtórnie> wyprawił posłów do Ezechiasza, polecając: 10 «Tak powiecie Ezechiaszowi, królowi judzkiemu: Niech twój Bóg, w którym pokładasz nadzieję, nie zwodzi cię zapewnieniem: Nie będzie wydana Jerozolima w ręce króla asyryjskiego! 11 Oto ty słyszałeś, co zrobili królowie asyryjscy wszystkim krajom, przeznaczając je na zagładę 19 ,11  Dosł.: „okładając je klątwą”., a ty miałbyś ocaleć? 12 Czy bogowie narodów, które moi przodkowie wyniszczyli, ocalili je? Gozan, Charan, Resef i Edanitów, którzy byli w Telassar? 19 ,12  Ostatnie dwie nazwy niepewne, różnie popr. 13 Gdzie jest król Chamat i król Arpadu, i król miasta Sefarwaim, Heny i Iwwy?»

Modlitwa Ezechiasza

14 Ezechiasz wziął list z rąk posłów i przeczytał go, następnie poszedł do świątyni Pańskiej i rozwinął go przed Panem. 15 I zanosił Ezechiasz modły przed obliczem Pańskim, mówiąc: «Panie, Boże Izraela! Który zasiadasz na cherubach^s, Ty sam jeden jesteś Bogiem wszystkich królestw świata. Ty uczyniłeś niebo i ziemię. 16 Nakłoń, Panie, Twego ucha i usłysz! Otwórz, Panie, Twoje oczy i popatrz! Posłuchaj słów Sennacheryba, które przesłał, by znieważać Boga żywego.

17 To prawda, o Panie, że królowie asyryjscy wyniszczyli narody i ich kraje. 18 W ogień wrzucili ich bogów, bo ci nie byli bogami, lecz tylko dziełem rąk ludzkich – z drzewa i z kamienia – więc ich zniszczyli. 19 Teraz więc, Panie, Boże nasz, wybaw nas z jego ręki! I niech wiedzą wszystkie królestwa ziemi, że Ty, Panie, sam jesteś Bogiem».

Proroctwo o Sennacherybie

20 Wówczas Izajasz, syn Amosa, posłał Ezechiaszowi oświadczenie: «Tak mówi Pan, Bóg Izraela: Wysłuchałem tego, o co się modliłeś do Mnie w sprawie Sennacheryba, króla Asyrii. 21 Oto wyrocznia, jaką wydał Pan co do niego:

Gardzi tobą, szydzi z ciebie

Dziewica 19 ,21  Miasto niepokonane i ufające Bogu autorzy biblijni nazywają dziewicą., Córa Syjonu.

Za tobą potrząsa głową

Córa Jeruzalem.

22 Komu ubliżyłeś i komu zbluźniłeś?

Przeciw komu głos podniosłeś

i w górę wzbiłeś oczy?

Przeciw Świętemu^s Izraela!

23 Przez twych posłańców urągałeś Panu.

Mówiłeś: Z mnóstwem mych rydwanów

wyszedłem na szczyty górskie,

na najdalsze grzbiety Libanu.

Wyciąłem jego cedry najwyższe

i najpiękniejsze jego cyprysy.

Wtargnąłem w jego ostatnie ustronie,

w jego bujną gęstwinę leśną.

24 Drążyłem studnię i piłem

obce wody,

stopami nóg moich wysuszyłem

wszystkie rzeki Egiptu.

25 Czy nie słyszałeś?

Z dawna to przygotowałem.

Co ułożyłem od prastarych czasów,

to teraz w czyn wprowadzam.

Miałeś 19 ,25  Inni: „aby”. obrócić w stosy gruzów

obwarowane miasta.

26 Mieszkańcy ich bezsilni,

przelękli się i okryli wstydem.

Stali się jak rośliny na polu,

jak młoda trawa zielona,

jak zielsko na dachach spalone

podmuchem wiatru wschodniego 19 ,26  Inni: „jak ziarno dotknięte rdzą przed wykłoszeniem”..

27 Lecz Ja wiem, kiedy wstajesz [i kiedy] spoczywasz,

kiedy wychodzisz i kiedy powracasz,

i jak cię ponosi złość przeciw Mnie 19 ,27  Tego stychu brak w kilku rkp i w tekście Iz z Qumran; inni go skreślają; por. Iz 37 ,29 ..

28 Ponieważ złość cię ponosi przeciw Mnie

i twa zuchwałość doszła do moich uszu,

przeto ci w nozdrza założę moje kółka

i moje wędzidło na wargi,

by zmusić cię do odwrotu

drogą, którą przybyłeś!

Znak dla Ezechiasza

29 To niech ci 19 ,29  „Ci” – po apostrofie do Sennacheryba prorok znów zwraca się do Ezechiasza; „znak” – sens jego jest zapewne taki: jak pewne jest, że po niedostatku następuje obfitość, tak pewne jest, że wrogowie odejdą. za znak posłuży:

W tym roku żywcie się ziarnem pozostawionym po żniwach,

na przyszły rok – następnym, tym, co samo obrodzi.

Ale na trzeci rok siejcie i zbierajcie,

zakładajcie winnice i jedzcie ich owoce.

30 Reszta ocalałych z domu Judy

ponownie zapuści w głąb korzenie

i w górze wyda owoce.

31 Albowiem z Jeruzalem wyjdzie Reszta^s,

a z góry Syjon garstka ocalałych.

Zazdrosna^s miłość Pana <Zastępów> tego dokona!

Wyrocznia przeciw Asyrii

32 Dlatego tak mówi Pan o królu asyryjskim:

Nie wejdzie on do tego miasta

ani nie wypuści tam strzały,

nie nastawi przeciw niemu tarczy

ani nie usypie przeciwko niemu wału.

33 Drogą, tą samą, którą przybył, powróci,

a do miasta tego nie wejdzie –

wyrocznia^s Pana.

34 Otoczę opieką to miasto i ocalę je

przez wzgląd na Mnie i na sługę mego, Dawida».

Zagłada wojska i śmierć Sennacheryba 19,35nn O nagłej klęsce Sennacheryba mówi również Herodot, przypisując ją szczurom, roznosicielom zarazy.

35 Tejże nocy wyszedł anioł Pański i wybił w obozie Asyryjczyków sto osiemdziesiąt pięć tysięcy ludzi. Rano, kiedy wstawali, oto ci wszyscy byli martwymi ciałami.

36 Sennacheryb, król asyryjski, zwinął więc obóz, wyruszył z powrotem i pozostał w Niniwie. 37 A gdy oddawał pokłon w świątyni swego boga, Nisroka, <synowie jego> 19 ,37  Tekst popr. wg hebr. Iz 37 ,38 . Pisma klinowe również mówią, że zabili go bracia Asarhaddona., Adramelek i Sareser, zabili go mieczem, sami zaś zbiegli do kraju Ararat. Syn zaś jego, Asarhaddon, został w jego miejsce królem.