Epilog dziejów Szunemitki 8,1-6 Scena tu umieszczona przez redaktorów, a nie po 4,37, mogła się rozegrać, zanim Gechazi został dotknięty trądem (5,27) lub zanim trąd przeciął jego kontakty z otoczeniem jak przedtem Naamanowi (5,1).

8

1 Elizeusz powiedział do kobiety, której syna wskrzesił: «Wstań, idź razem z twoją rodziną, zamieszkaj na obczyźnie – tam, gdzie będziesz mogła – ponieważ Pan sprowadził głód. Idzie on już na kraj na okres siedmiu lat». 2 Kobieta wstała i spełniła to, co powiedział mąż Boży. Poszła ona razem ze swoją rodziną i żyła na obczyźnie w kraju Filistynów przez siedem lat. 3 Po upływie siedmiu lat kobieta wróciła z kraju Filistynów i udała się do króla, błagając o zwrot jej domu i jej pola. 4 Król zaś – w czasie rozmowy z Gechazim, sługą męża Bożego – powiedział: «Opowiedz mi wszystkie wielkie dzieła, których dokonał Elizeusz». 5 Podczas gdy Gechazi opowiadał królowi, jak [prorok] wskrzesił zmarłego, właśnie nadeszła kobieta, której syna wskrzesił, i odwołała się do króla w sprawie domu i pola. Wtedy Gechazi powiedział: «Panie mój, królu, oto kobieta i oto jej syn, którego wskrzesił Elizeusz». 6 Król wypytał kobietę, a ona mu opowiedziała. Wtedy król przydzielił jej jednego dworzanina, nakazując: «Przywróć jej całą posiadłość oraz wszystkie dochody z pola od dnia, odkąd opuściła kraj, aż do dzisiaj».

Elizeusz i Chazael z Damaszku

7 Elizeusz przyszedł do Damaszku. Kiedy Ben-Hadad 8 ,7  Ben-Hadad II; por. 1 Krl 20 ,1 -34 ., król Aramu, chorował, oznajmiono mu: «Mąż Boży przyszedł aż tutaj». 8 Wtedy król powiedział do Chazaela: «Weź dar ze sobą, idź na spotkanie męża Bożego i przez niego wypytaj się Pana, czy wyzdrowieję z tej choroby».

9 Wyszedł więc Chazael mu na spotkanie, wziął ze sobą dary i wszelkie kosztowności z Damaszku, obładowując czterdzieści wielbłądów. Przyszedł i stanął przed nim, mówiąc: «Twój syn, Ben-Hadad, król Aramu, posłał mnie do ciebie z pytaniem: Czy wyzdrowieję z tej choroby?» 10 Odpowiedział mu Elizeusz: «Idź i powiedz mu: „Będziesz żył na pewno”. Lecz Pan objawił mi, że na pewno on umrze» 8 ,10  Choroba nie była śmiertelna, ale Ben-Hadad zostanie zamordowany; zob. 8 ,15 .. 11 Następnie stężała mu twarz, zmieszał się mocno i zapłakał mąż Boży. 12 A Chazael zapytał: «Dlaczego pan mój płacze?» Odpowiedział: «Ponieważ wiem, co złego uczynisz synom Izraela: ich warownie zniszczysz ogniem, kwiat ich wojowników pozabijasz, ich drobne dzieci roztrzaskasz, a ich brzemiennym kobietom będziesz rozpruwał łona». 13 Wtedy Chazael zawołał: «Czymże jest twój sługa, ten pies, żeby miał wykonać tę wielką zapowiedź?» Elizeusz odpowiedział: «Pan objawił mi, że będziesz królem Aramu».

14 Oddalił się więc Chazael od Elizeusza i poszedł do swego pana, który go zapytał: «Co ci zapowiedział Elizeusz?» A on odrzekł: «Zapowiedział mi, że na pewno będziesz żył». 15 Następnego dnia Chazael wziął nakrycie, zamoczył w wodzie i rozciągnął na jego twarzy, tak iż on umarł. Chazael zaś w jego miejsce został królem.

Joram króluje w Judzie (848 – 841)

16 W piątym roku [panowania] Jorama, syna Achaba, króla izraelskiego, <a Jozafat był królem Judy> 8 ,16  LXX, VL, syr. opuszczają te słowa, które suponują współrządy ojca i syna., Joram, syn Jozafata, został królem judzkim. 17 W chwili objęcia rządów miał trzydzieści dwa lata i królował osiem lat w Jerozolimie. 18 Kroczył on drogą królów izraelskich, podobnie jak czynił ród Achaba, ponieważ córka Achaba była jego żoną. Czynił on to, co jest złe w oczach Pana. 19 Jednakże Pan nie chciał zniszczyć Judy ze względu na swego sługę, Dawida, tak jak mu obiecał, iż da mu przed sobą płomyk 8 ,19  Zob. przyp. do 1 Krl 11 ,36 . na zawsze.

20 Za jego czasów Edom^s wyrwał się spod władzy Judy i wybrał sobie króla. 21 Wtedy Joram ze wszystkimi rydwanami przeszedł do Sair. Kiedy powstał w nocy [do natarcia], przebił się przez Edomitów, którzy okrążyli jego oraz dowódców rydwanów 8 ,21  Tekst nieznacznie popr.; zob. 2 Krn 21 ,9 .. Lud zaś uciekł do swoich namiotów. 22 Edom^s zatem wyrwał się spod władzy Judy aż do dnia dzisiejszego. W tym samym czasie wyrwała się także Libna 8 ,22  Zapewne dzisiejsze Tell-es-Safi na zach. od państwa judzkiego..

23 A czyż pozostałe dzieje Jorama i wszystkie jego czyny nie są opisane w Księdze Kronik Królów Judy? 24 I spoczął Joram ze swymi przodkami, i pochowano go obok przodków w Mieście Dawidowym, syn zaś jego, Ochozjasz, został w jego miejsce królem.

Ochozjasz króluje w Judzie (841)

25 W dwunastym roku [panowania] Jorama, syna Achaba, króla Izraela – Ochozjasz 8 ,25  Hebr.: Achazjahu, tzn.: Jahwe ujął (by prowadzić)., syn Jorama, został królem Judy. 26 W chwili objęcia władzy Ochozjasz miał dwadzieścia dwa lata i królował jeden rok w Jerozolimie. Jego matka miała na imię Atalia i była córką 8 ,26  Ściśle: wnuczką Omriego; por. w. 18 ; 1 Krl 16 ,29 . Omriego, króla izraelskiego. 27 Kroczył on drogą rodu Achaba i czynił to, co jest złe w oczach Pańskich, tak jak ród Achaba, ponieważ był spowinowacony z rodem Achaba.

28 Ochozjasz wyruszył z Joramem, synem Achaba, na wojnę przeciw Chazaelowi, królowi Aramu, w Ramot w Gileadzie^s. Lecz Aramejczycy zranili Jorama. 29 Zatem król Joram wycofał się do Jizreel, aby leczyć się z ran, które mu zadali Aramejczycy w Ramot, kiedy walczył przeciw Chazaelowi, królowi Aramu. Wtedy Ochozjasz, syn Jorama, król judzki, przyszedł odwiedzić Jorama, syna Achaba, w Jizreel, ponieważ był on chory.