24

1 Za jego dni Nabuchodonozor 24 ,1  Po upadku Asyrii z jej stolicą Niniwą (612 r.) władcą w państwie nowobabilońskim, czyli chaldejskim, w latach 605 –562 był Nabuchodonozor (hebr.: Nebukadnessar)., król babiloński, ruszył na wojnę. Jojakim był mu poddany przez trzy lata, potem na nowo zbuntował się przeciwko niemu. 2 Wtedy Pan wysłał przeciw niemu oddziały Chaldejczyków, oddziały Aramejczyków, oddziały Moabitów, oddziały Ammonitów – wysłał ich przeciw Judzie, aby go zniszczyć zgodnie ze słowem, które Pan wypowiedział przez sługi swoje, proroków. 3 Jedynie z rozkazu 24 ,3  Dosł.: „ust”; LXX jak w w. 20 : „z powodu gniewu”. Pana przyszło to na Judę po to, by go odrzucić od oblicza Jego skutkiem grzechów Manassesa, odpowiednio do wszystkiego, co popełnił. 4 A także skutkiem krwi niewinnej, którą wylał, topiąc Jerozolimę w niewinnej krwi, Pan już nie chciał przebaczyć. 5 A czyż pozostałe dzieje Jojakima i wszystkie jego czyny nie są opisane w Księdze Kronik Królów Judy? 6 I spoczął Jojakim ze swymi przodkami, a syn jego, Jojakin 24 ,6  Występuje on również pod imieniem „Jechoniasz” lub „Koniasz” (Konjahu); por. Jr 22 ,18 ; 36 ,30 ., został w jego miejsce królem.

7 Król egipski już odtąd nie wychodził ze swego kraju, ponieważ król babiloński podbił wszystko, co należało do króla egipskiego 24 ,7  Nabuchodonozor pokonał Egipcjan pod Karkemisz w 605 r., od Potoku Egipskiego aż do rzeki Eufrat.

Jojakin, czyli Jechoniasz (598/597) Pierwsze przesiedlenie

8 W chwili objęcia rządów Jojakin miał osiemnaście lat, a panował w Jerozolimie trzy miesiące. Matka jego miała na imię Nechuszta i była córką Elnatana z Jerozolimy. 9 Czynił on to, co jest złe w oczach Pana, zupełnie jak jego ojciec.

10 W owym czasie słudzy Nabuchodonozora, króla babilońskiego, wyruszyli przeciw Jerozolimie i oblegali miasto. 11 Nabuchodonozor, król babiloński, stanął pod miastem, podczas gdy słudzy jego oblegali je. 12 Wtedy Jojakin, król judzki, wyszedł ku królowi babilońskiemu wraz ze swoją matką, swymi sługami, książętami i dworzanami. A król babiloński zabrał go w ósmym roku swego panowania.

13 Zabrał stamtąd również wszystkie skarby świątyni Pańskiej i skarby pałacu królewskiego. Połamał wszystkie przedmioty złote, które wykonał Salomon, król izraelski, dla świątyni Pańskiej – tak jak Pan przepowiedział. 14 I uprowadził na wygnanie całą Jerozolimę 24 ,14  Pierwsze przesiedlenie nastąpiło w 597 r., mianowicie wszystkich książąt i wszystkich dzielnych wojowników, dziesięć tysięcy wziętych do niewoli, oraz wszystkich kowali i ślusarzy. Pozostała jedynie najuboższa ludność kraju. 15 Uprowadził też Jojakina do Babilonu 24 ,15  Niewola dość łagodna. Teksty babilońskie mówią o racjach oliwy przydzielanych jemu i jego rodzinie.. Także matkę króla, żony króla, jego dworzan i możnych kraju uprowadził z Jerozolimy do Babilonu. 16 Wszystkich ludzi znacznych w liczbie siedmiu tysięcy, kowali i ślusarzy w liczbie tysiąca, wszystkich wojowników król babiloński uprowadził na wygnanie do Babilonu.

17 W jego zaś miejsce król babiloński ustanowił królem jego stryja, Mattaniasza, zmieniając jego imię na Sedecjasz.

Sedecjasz królem (597 – 586) 24,18–25,30 Tekst, z wyjątkiem 25,22-26, występuje jako dodatek w Jr rozdz. 52. Hebr. brzmienie imienia króla: Sidkijahu.

18 W chwili objęcia rządów Sedecjasz miał dwadzieścia jeden lat, a panował jedenaście lat w Jerozolimie. Matka jego miała na imię Chamutal i była córką Jeremiasza z Libny. 19 Sedecjasz czynił to, co jest złe w oczach Pana, zupełnie jak Jojakin. 20 Prawdziwie z powodu gniewu Pana stało się to z Jerozolimą i z Judą, iż odrzucił On ich od swego oblicza. Sedecjasz zaś zbuntował się przeciw królowi babilońskiemu.