DZIAŁALNOŚĆ ZOROBABELA

Odbudowa ołtarza

3

1 Gdy nadszedł siódmy miesiąc – a Izraelici mieszkali już w miastach swoich – wtedy zgromadził się cały lud, jak jeden mąż 3 ,1  „Siódmy” – czyli Tiszri (wrzesień/październik); „w miastach swoich” – popr. wg Ne 7 ,72b ; „cały” – uzupełnione wg Ne 8 ,1 , opuszczone w hebr. i Wlg; „Gdy... mąż” – równe Ne 7 ,72b  – 8 ,1 . , w Jerozolimie. 2 A Jozue, syn Josadaka, i bracia jego, kapłani, oraz Zorobabel, syn Szealtiela, i bracia jego przystąpili do zbudowania ołtarza Boga izraelskiego, aby na nim złożyć całopalenia, jak napisano w Prawie Mojżesza, męża Bożego. 3 I na dawnym fundamencie wznieśli ołtarz, podczas gdy niebezpieczeństwo groziło im ze strony narodów pogranicznych, i złożyli na nim całopalenia dla Pana, całopalenia poranne i wieczorne. 4 Potem obchodzili Święto Namiotów^s 3 ,4  Por. Ne 8 ,13 -18 . według przepisów i składali ofiary codziennie w liczbie wyznaczonej, zgodnie z wymaganą każdego dnia należnością. 5 Następnie – oprócz całopalenia nieustającego – składali ofiary w szabaty^s 3 ,5  „Oprócz” – w hebr. opuszczone; „w szabaty” – uzupełnione wg apokr. 3  Ezd 5 ,51 ., w dni nowiu i we wszystkie święte uroczystości Pańskie oraz zawsze, gdy ktoś dał dobrowolną ofiarę dla Pana.

Położenie fundamentów świątyni

6 Od pierwszego dnia miesiąca siódmego zaczęli składać całopalenia Panu – ale fundamenty świątyni Pańskiej nie były jeszcze położone. 7 Dali więc pieniędzy kamieniarzom i cieślom oraz żywności, napoju i oliwy Sydończykom^s i Tyryjczykom^s, by sprowadzili drewno cedrowe z Libanu morzem do Jafy na mocy pozwolenia udzielonego im przez Cyrusa, króla perskiego. 8 A w drugim roku od przybycia ich do domu Bożego w Jerozolimie, w drugim 3 ,8  Był to Ijar (kwiecień/maj). miesiącu, Zorobabel, syn Szealtiela, i Jozue, syn Josadaka, i szereg ich braci: kapłanów i lewitów^s oraz wszyscy, którzy wrócili z niewoli do Jerozolimy, zabrali się do dzieła i powołali lewitów od dwudziestego roku [życia] wzwyż do pilnowania pracy około domu Pańskiego. 9 A Jozue oraz synowie i bracia jego: Kadmiel, Binnuj i Hodawiasz 3 ,9  Popr.; por. 2 ,40 ., przystąpili wspólnie do kierowania lewitami wykonującymi pracę około domu Bożego: synami Chenadada, ich synami i braćmi. 10 A gdy budowniczowie położyli fundamenty świątyni Pańskiej, wtedy wystąpili 3 ,10  „Wystąpili” – popr. wg rkp, TM: „zaprosili”; „cymbałami” – chodzi prawdopodobnie o dzisiejsze talerze. kapłani w szatach uroczystych, z trąbami, i lewici, synowie Asafa, z cymbałami, by zgodnie z rozporządzeniem Dawida, króla izraelskiego, chwalić Pana; 11 i zaśpiewali, chwaląc Pana i dziękując Mu: Dobry On; na wieki trwa Jego łaska dla Izraela. A cały lud podniósł na chwałę Pana krzyk głośny, z powodu położenia fundamentów domu Pańskiego. 12 Wielu zaś starców spośród kapłanów, lewitów i naczelników rodów, którzy dawniej widzieli dom pierwszy 3 ,12  Por. Ag 2 ,3 ., przy kładzeniu fundamentów tego domu, na ich oczach płakało głośno; wielu natomiast z radości wybuchało głośnym krzykiem. 13 I nie można było odróżnić głośnego krzyku radości od głośnego płaczu ludu, albowiem lud ten podniósł wrzawę tak wielką, że głos ten było słychać z daleka.