4

1 Gdy wrogowie Judy i Beniamina usłyszeli, że wygnańcy budują świątynię dla Pana, Boga Izraela, 2 przystąpili do Zorobabela, <do Jozuego> 4 ,2  „Do Jozuego” – uzupełnione wg apokr. 3  Ezd 5 ,65 ; „Asarhaddona” – (hebr. Esar-Chaddon) 681 –668  r. przed Chr.; por. 2  Krl 19 ,37 ; Iz 37 ,38 . Co do kultu tej ludności – por. 2  Krl 17 ,24 -41 . oraz przedstawicieli rodów i rzekli do nich: «Chcemy budować z wami, albowiem czcimy Boga waszego jak wy i Jemu składamy ofiary od czasów Asarhaddona, króla asyryjskiego, który nas tu sprowadził». 3 Lecz Zorobabel, Jozue i pozostali naczelnicy rodów izraelskich im odpowiedzieli: «Nie wolno wam razem z nami budować domu dla Boga naszego, ale my sami budować będziemy dla Pana, Boga Izraela, jak nam rozkazał Cyrus, król perski». 4 I oto ludność miejscowa 4 ,4  Tzn. właściciele majątków. tłumiła zapał Judejczyków i odstraszała ich od budowy, 5 by zaś udaremnić ich zamiar, przekupywano przeciwko nim radców przez cały czas panowania Cyrusa, króla perskiego, aż do panowania Dariusza 4 ,5  Dariusz I: 521 –485  r. przed Chr., króla perskiego.

WIADOMOŚCI Z CZASÓW PO ODBUDOWIE ŚWIĄTYNI: TRZY SKARGI NA ŻYDÓW 4,6-23 Jest to wtręt autora, nie należący chronologicznie do wątku opowiadania.

Skarga do Kserksesa

6 Za panowania Kserksesa 4 ,6  Kserkses I: 485 –465  r. przed Chr., na początku jego rządów, napisano oskarżenie przeciwko mieszkańcom Judy i Jerozolimy.

Pierwsza skarga do Artakserksesa

7 A za czasów Artakserksesa 4 ,7  Artakserkses I: 464 –424  r. przed Chr. Biszelam, Mitredat, Tabeel i pozostali towarzysze jego wystosowali pismo do Artakserksesa, króla perskiego; litery tego dokumentu były napisane po aramejsku i ułożony był on po aramejsku.

Druga skarga do Artakserksesa

8 4 ,8  – 6 ,18  Tekst aramejski. Komendant 4 ,8  Rezydował w Samarii, zarządzał też Jerozolimą. Rechum i pisarz Szimszaj napisali do króla Artakserksesa przeciw Jerozolimie list tej treści: 9 «Komendant Rechum, pisarz Szimszaj i pozostali ich towarzysze: sędziowie, posłowie, pisarze 4 ,9  Tłum. przybliżone., Persowie, ludzie z Erek, z Babilonu, z Suzy – to jest Elamici – 10 i reszta narodów, które uprowadził wielki i dostojny Asnappar 4 ,10  „Asnappar” – prawdopodobnie król asyryjski, Assurbanipal: 668 – 625  r. przed Chr.; „w miastach” – popr. wg LXX; „krainy transeufratejskie” – na zach. od Eufratu; „a teraz” – dodatek kopisty spotykany w ówczesnej literaturze; inni tłum.: „i tak dalej”; Wlg: „w pokoju”. i osiedlił je w miastach Samarii i w reszcie krain transeufratejskich, a teraz».

11 Oto odpis listu, który oni posłali do niego: «Do króla Artakserksesa – słudzy twoi, mężowie z Transeufratei. A teraz 4 ,11 .17  Zob. przyp. do 4 ,10 .: 12 Niech król przyjmie do wiadomości, że Żydzi, którzy od ciebie wyszli i przybyli do nas, do Jerozolimy, odbudowują to buntownicze i niegodziwe miasto, naprawili mury i fundamenty domów są położone 4 ,12  Tłum. przypuszczalne.. 13 Otóż: Niech król przyjmie do wiadomości, że jeżeli to miasto będzie odbudowane, a mury jego naprawione, to oni podatku, daniny ani cła nie uiszczą i to w końcu królom przyniesie szkodę. 14 Otóż: Ponieważ sól pałacu – to nasza sól 4 ,14  Niezupełnie jasne wyrażenie przysłowiowe oznaczające jakieś zobowiązanie; por. Kpł 2 ,13 ; Lb 18 ,19  z przyp. i nie przystoi nam patrzeć na ograbianie króla, dlatego posyłamy królowi tę wiadomość. 15 Niech poszukają w kronikach twoich przodków, a znajdziesz to i przekonasz się, że to miasto jest miastem buntowniczym, które przynosi królom i prowincjom szkodę, a rozruchy wznieca się w nim od dawien dawna, dlatego zburzone zostało to miasto. 16 Powiadamiamy króla, że jeśli to miasto będzie odbudowane, a mury jego będą naprawione, wtedy w Transeufratei nic nie będzie twojego».

Decyzja negatywna i jej wykonanie

17 Król przysłał takie rozstrzygnięcie: «Komendantowi Rechumowi, pisarzowi Szimszajowi i pozostałym ich towarzyszom, którzy mieszkają w Samarii i w pozostałych krainach transeufratejskich, pozdrowienie». A teraz: 18 «Dokument, który nam przysłaliście, został przede mną w przekładzie odczytany. 19 Przeze mnie został wydany rozkaz, by szukano. I znaleziono, że to miasto od dawien dawna powstaje przeciwko królom oraz że wzniecane są w nim bunt i rozruchy. 20 A królowie potężni panowali nad Jerozolimą i rządzili całą Transeufrateą, i odstawiano im podatek, daninę i cło. 21 Zatem wydajcie zarządzenie, by powstrzymać tych ludzi: to miasto nie ma być odbudowane, dopóki taki rozkaz nie będzie wydany przeze mnie. 22 A strzeżcie się, by nie dopuścić się w tym zaniedbania, żeby nie wzrosła strata na szkodę królów».

23 Wtedy, skoro odpis dokumentu króla Artakserksesa został przeczytany przed komendantem Rechumem, pisarzem Szimszajem i ich towarzyszami, poszli oni pośpiesznie do Żydów w Jerozolimie, by pod groźbą użycia siły zakazać im dalszej pracy.

DALSZA BUDOWA ŚWIĄTYNI

24 Już kiedyś 4 ,24  „Kiedyś” – hebr.: „wtedy”, ponieważ jednak wiersz ten po długiej dygresji (ww. 6 -23 ) nawiązuje do w. 5 , dlatego „kiedyś” znaczy: za czasów Cyrusa; „Dariusza”– tj. do 520  r. przed Chr. stanęła praca nad domem Bożym w Jerozolimie i przerwano ją aż do drugiego roku panowania Dariusza, króla perskiego.