TAK ZWANY SOBÓR JEROZOLIMSKI

Spory o zachowanie Prawa

15

1 Niektórzy przybysze z Judei nauczali braci^s: «Jeżeli się nie poddacie obrzezaniu^s według zwyczaju Mojżeszowego, nie możecie być zbawieni» 15 ,1  Są to tzw. judaizujący (judaizantes). Żądali oni, aby pogan przed chrztem obrzezano i przyjęto do Synagogi. Paweł i Barnaba byli innego zdania; por. Ga 1 ,7 ; 2 ,1 -10 ; 5 ,2 ..

2 Kiedy doszło do niemałych sporów i roztrząsań między nimi a Pawłem i Barnabą, postanowiono, że Paweł i Barnaba, i jeszcze kilku spośród nich udadzą się w sprawie tego sporu do Jeruzalem, do Apostołów i starszych 15 ,2  Zob. 14 ,23 z przyp.. 3 Wysłani przez Kościół, szli przez Fenicję i Samarię, sprawiając wielką radość braciom opowiadaniem o nawróceniu pogan.

4 Kiedy przybyli do Jeruzalem, zostali przyjęci przez Kościół, Apostołów i starszych. Opowiedzieli też, jak wielkich rzeczy Bóg przez nich dokonał. 5 Lecz niektórzy nawróceni ze stronnictwa faryzeuszów^s oświadczyli: «Trzeba ich obrzezać i zobowiązać do przestrzegania Prawa^s Mojżeszowego». 6 Zebrali się więc Apostołowie i starsi, aby rozpatrzyć tę sprawę.

Mowa św. Piotra

7 Po dłuższym roztrząsaniu przemówił do nich Piotr: «Wiecie, bracia, że Bóg już dawno wybrał mnie spośród was, aby z moich ust poganie usłyszeli słowa Ewangelii^s i uwierzyli 15 ,7  Por. rozdz. 10 .. 8 Bóg, który zna serca, zaświadczył na ich korzyść, dając im Ducha Świętego tak samo jak nam 15 ,8  Zob. 10 ,44 .. 9 Nie zrobił żadnej różnicy między nami a nimi, oczyszczając ich serca przez wiarę. 10 Dlaczego więc teraz Boga wystawiacie na próbę, nakładając na uczniów jarzmo, którego ani ojcowie nasi, ani my sami nie mieliśmy siły dźwigać. 11 Wierzymy przecież, że będziemy zbawieni przez łaskę Pana Jezusa tak samo jak oni».

12 Umilkli wszyscy, a potem słuchali opowiadania Barnaby i Pawła o tym, jak wielkich cudów i znaków^s dokonał Bóg przez nich wśród pogan.

Mowa św. Jakuba

13 A gdy i oni umilkli, zabrał głos Jakub i rzekł: «Posłuchajcie mnie, bracia! 14 Szymon opowiedział, jak Bóg raczył wybrać sobie Lud spośród pogan. 15 Zgadzają się z tym słowa Proroków, bo napisano:

16 15 ,16nn Am 9 ,11n (LXX); Jr 12 ,15 ; Iz 45 ,21 . Potem powrócę

i odbuduję przybytek Dawida,

który znajduje się w upadku.

Odbuduję jego ruiny i wzniosę go,

17 aby pozostali ludzie szukali Pana

i wszystkie narody, nad którymi wzywane jest imię^s moje –

mówi Pan, który to sprawia.

18 To są [Jego] odwieczne wyroki.

19 Dlatego ja sądzę, że nie należy nakładać ciężarów na pogan nawracających^s się do Boga, 20 lecz napisać im, aby się wstrzymali od pokarmów ofiarowanych bożkom 15 ,20  „Bożkom” – por. 1  Kor 8 ,1 -13 ; „nierząd” – sakralny albo związki małżeńskie między krewnymi; „uduszone” – Prawo Mojżeszowe zabraniało spożywać mięsa ze zwierząt uduszonych, gdyż w nich pozostawała krew (Rdz 9 ,4 ; Kpł 17 ,10 -16 )., od nierządu, od tego, co uduszone, i od krwi. 21 Z dawien dawna bowiem w każdym mieście są ludzie, którzy co szabat^s czytają Mojżesza i wykładają go w synagogach».

Dekret Apostołów

22 Wtedy Apostołowie i starsi wraz z całym Kościołem postanowili wybrać ludzi przodujących wśród braci: Judę, zwanego Barsabą, i Sylasa i wysłać do Antiochii razem z Barnabą i Pawłem. 23 Posłali przez nich pismo <tej treści>: «Apostołowie i starsi bracia przesyłają pozdrowienie braciom pogańskiego pochodzenia w Antiochii, w Syrii i w Cylicji. 24 Ponieważ dowiedzieliśmy się, że niektórzy bez naszego upoważnienia wyszli od nas i zaniepokoili was naukami, siejąc zamęt w waszych duszach, 25 postanowiliśmy jednomyślnie 15 ,25  Inni tłum.: „na wspólnym zebraniu”. wybrać mężów i wysłać razem z naszymi drogimi: Barnabą i Pawłem, 26 którzy dla imienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa, poświęcili swe życie. 27 Wysyłamy więc Judę i Sylasa, którzy oznajmią wam ustnie to samo. 28 Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty i my, nie nakładać na was żadnego ciężaru oprócz tego, co konieczne. 29 Powstrzymajcie się od ofiar składanych bożkom, od krwi, od tego, co uduszone, i od nierządu. Dobrze uczynicie, jeżeli powstrzymacie się od tego. Bywajcie zdrowi!»

30 Wysłannicy przybyli więc do Antiochii i zwoławszy lud, oddali list. 31 Gdy został odczytany, uradowali się jego pocieszającą treścią. 32 Juda i Sylas, którzy byli również prorokami 15 ,32  Zob. przyp. do 11 ,27 ., w licznych przemówieniach zachęcali i umacniali braci. 33 Po pewnym czasie odeszli w pokoju od braci do tych, którzy ich wysłali. <34 > 15 ,34  Kilka rkp i Wlg dod.: „Ale Sylas postanowił tam pozostać; Juda zatem sam wrócił do Jerozolimy”. 35 A Paweł i Barnaba przebywali w Antiochii, nauczając i głosząc razem z wielu innymi słowo Pańskie.

DZIAŁALNOŚĆ ŚW. PAWŁA

DRUGA WYPRAWA MISYJNA

Spór o Marka

36 Po pewnym czasie powiedział Paweł do Barnaby: «Wróćmy już i zobaczmy, jak się mają bracia we wszystkich miastach, w których głosiliśmy słowo Pańskie». 37 Barnaba chciał również zabrać ze sobą Jana, zwanego Markiem; 38 ale Paweł prosił, aby nie zabierać tego, który odszedł od nich w Pamfilii i nie brał udziału w ich pracy. 39 Zaostrzył się spór, tak iż oddalili się od siebie wzajemnie: Barnaba zabrał Marka i popłynął na Cypr, 40 a Paweł dobrał sobie za towarzysza Sylasa i odszedł, polecony przez braci łasce Pana. 41 Przechodził przez Syrię i Cylicję, umacniając miejscowe Kościoły.