Arka Boża w Jerozolimie 6,1-17 Przeniesienie arki do Miasta Dawidowego stanowiło akt polityczny i religijny. Jerozolima stała się dzięki temu ośrodkiem życia religijnego, „miastem świętym”, dzięki szczególnemu znakowi Bożej obecności nad Arką Przymierza (Wj 25,8; Pwt 4,7).

6

1 Znów Dawid zgromadził wszystkich doborowych wojowników Izraela w liczbie trzydziestu tysięcy. 2 Dawid i wszyscy ludzie towarzyszący mu, powstawszy, udali się w kierunku judzkiej Baali, aby sprowadzić stamtąd Arkę Boga, który nosi imię: Pan Zastępów^s spoczywający na cherubach^s. 3 6 ,3n  Popr. wg LXX; hebr. powtarza pół wiersza. Umieszczono Arkę Bożą na nowym wozie i wywieziono ją z domu Abinadaba położonego na wzgórzu. Uzza i Achio, synowie Abinadaba, prowadzili wóz 4 z Arką Bożą. Achio wyprzedzał arkę. 5 Tak Dawid, jak i cały dom Izraela tańczyli przed Panem z całym zapałem przy dźwiękach pieśni 6 ,5  Popr. wg 1 Krn 13 ,8 . Był to taniec religijny; por. w. 14 . i gry na cytrach, harfach, bębnach, grzechotkach i cymbałach. 6 6 ,6n  Sens wydarzenia: arka jest nie tylko postrachem dla nieprzyjaciół (1  Sm rozdz. 5 ) sprowadzającym na nich kary za zniewagę (1  Sm 6 ,19 ), ale jest również nietykalna; por. Lb 4 ,5 .15 .20 ; Pwt 10 ,8 . Gdy przybyli na klepisko Nakona, Uzza wyciągnął rękę w stronę Arki Bożej i podtrzymał ją, gdyż woły szarpnęły. 7 I zapłonął gniew Pana przeciwko Uzzie, i poraził go tam Bóg za ten postępek 6 ,7  LXX: „zuchwałość”., tak że umarł przy Arce Bożej. 8 A Dawid strapił się, dlatego że Pan dotknął takim ciosem Uzzę, i nazwał to miejsce Peres-Uzza 6 ,8  Tzn. Klęska Uzzy.. [Tak jest] po dzień dzisiejszy.

9 I Dawid uląkł się Pana w owym dniu, mówiąc: «Jakże przyjdzie do mnie Arka Pańska?» 10 Nie chciał więc Dawid kierować Arki Pańskiej do siebie, do Miasta Dawidowego. Sprowadził więc ją do domu Obed-Edoma z Gat^s. 11 I Arka Pańska pozostawała w domu Obed-Edoma z Gat przez trzy miesiące. A Pan pobłogosławił Obed-Edomowi i całej jego rodzinie.

12 Doniesiono królowi Dawidowi: «Pan obdarzył błogosławieństwem rodzinę Obed-Edoma i całe jego mienie z powodu Arki Bożej». Poszedł więc Dawid i sprowadził z wielką radością Arkę Bożą z domu Obed-Edoma do Miasta Dawidowego. 13 Ilekroć niosący Arkę Pańską postąpili sześć kroków, składał w ofierze wołu i tuczne cielę. 14 Dawid wtedy tańczył 6 ,14  Por. Ps 149 ,3 ; 150 ,4 . z całym zapałem w obecności Pana, a ubrany był w lniany efod^s. 15 Dawid wraz z całym domem izraelskim prowadził Arkę Pańską wśród radosnych okrzyków i grania na rogach.

16 Kiedy Arka Pańska przybyła do Miasta Dawidowego, Mikal, córka Saula, wyglądała przez okno i ujrzała króla Dawida, jak podskakiwał i tańczył przed Panem: wtedy wzgardziła nim w sercu.

17 Przyniesioną więc Arkę Pańską ustawiono na przeznaczonym na to miejscu w środku namiotu, który rozpiął dla niej Dawid, po czym Dawid złożył przed Panem całopalenia i ofiary biesiadne. 18 Kiedy Dawid skończył składanie całopaleń i ofiar biesiadnych, pobłogosławił lud w imieniu^s Pana Zastępów. 19 Dokonał potem podziału między cały naród, między cały tłum Izraela, między mężczyzn i kobiety: dla każdego po jednym bochenku chleba, po kawałku mięsa 6 ,19  Wyraz występujący jeszcze tylko w 1  Krn 16 ,3 inni tłum.: „pieczeń”, „daktyle prasowane”; NWlg: „placek na oleju palmowym”. i po placku z rodzynkami. Potem wszyscy ludzie udali się do swych domów.

20 Wrócił Dawid, aby wnieść błogosławieństwo do swego domu 6 ,20  Inni tłum.: „aby pozdrowić swoją rodzinę”.. Wyszła ku niemu Mikal, córka Saula, i powiedziała: «O, jak to wsławił się dzisiaj król izraelski, który się obnażył na oczach niewolnic sług swoich, tak jak się pokazać może ktoś niepoważny». 21 Dawid odpowiedział Mikal: «Przed Panem 6 ,21  Część rkp LXX dodaje tu: „tańczyłem. Na życie Pana...”, który wybrał mnie zamiast ojca twego i całej twej rodziny i ustanowił mnie wodzem ludu Pańskiego, Izraela, przed Panem będę tańczył. 22 I upokorzę się jeszcze bardziej niż tym razem. Choćbym miał się stać małym w moich 6 ,22  LXX: „w twoich”. oczach, to u niewolnic, o których mówisz, sławę bym jeszcze zyskał».

23 Mikal, córka Saula, była bezdzietna aż do czasu swej śmierci.