UZUPEŁNIENIA

Gibeonici

21

1 W czasach Dawida nastał głód trwający trzy lata z rzędu. Dawid więc radził się Pana. A Pan dał mu taką odpowiedź: «Krew pozostaje na Saulu i jego domu, bo wymordował on Gibeonitów». 2 Król wezwał do siebie Gibeonitów i rozmawiał z nimi. Gibeonici nie wywodzili się z Izraelitów, lecz z resztek Amorytów. Chociaż Izraelici przysięgali im 21 ,2  Por. Joz 9 ,3 -27 ., jednak Saul starał się ich wytracić z powodu gorliwości o Izraela i Judę. 3 Dawid zapytał Gibeonitów: «Co wam winienem uczynić i czym was ułagodzić, abyście błogosławili dziedzictwo 21 ,3  Synonim Izraelitów; por. 1 Sm 10 ,1 ; Jr 12 ,7nn. Pańskie?» 4 Odpowiedzieli mu Gibeonici: «Wobec Saula i jego domu nie chodzi nam o srebro ani złoto. Nie chcemy również spowodować śmierci żadnego człowieka w Izraelu». Oświadczył: «Co powiecie, to wam uczynię». 5 Odpowiedzieli królowi: «[Z powodu] człowieka, który nas niszczył i zamierzał naszą zgubę, żebyśmy przestali istnieć na całym obszarze Izraela, 6 niech wydadzą nam siedmiu mężczyzn z jego potomków. Powiesimy ich wobec Pana na wzgórzu Saula, który był wybrańcem Pańskim» 21 ,6  Zgodnie z ówczesnymi poglądami moralnymi (prawo odwetu). LXX: „w Gibeonie, na górze Pańskiej”; Gibeon – dziś El-Dżib.. Król odpowiedział: «Wydam ich wam». 7 Król oszczędził jednak Meribbaala, syna Jonatana, syna Saula, z powodu przysięgi złożonej wobec Pana, wiążącej Dawida i Jonatana, syna Saula. 8 Król wziął dwóch synów Rispy, córki Ajji, których zrodziła Saulowi: Armoniego, Meribbaala, pięciu synów Merab 21 ,8  Popr. wg kilku rkp i przekł. staroż.; TM: „Mikal”, co inni zostawiają., córki Saula, których zrodziła Adrielowi, synowi Barzillaja z Mecholi. 9 Oddał ich w ręce Gibeonitów. Powiesili ich oni na wzgórzu wobec Pana. Razem zginęło ich siedmiu. Zostali straceni w pierwsze dni żniw; był to początek żniw jęczmiennych.

10 Rispa, córka Ajji, wzięła worek i rozłożyła go na skale. Od początku żniw aż do zroszenia ciał deszczem z nieba nie dozwalała, by ptactwo podniebne rzucało się na nie w ciągu dnia, a dzikie zwierzęta w nocy. 11 Zawiadomiono o tym, co zrobiła Rispa, córka Ajji, nałożnica Saula. 12 Dawid podążył, by od obywateli Jabesz w Gileadzie^s zabrać kości Saula i kości Jonatana – jego syna, które wzięli po kryjomu z placu w Bet-Szean, gdzie zostali powieszeni przez Filistynów, wtedy gdy Filistyni zadali klęskę Saulowi na wzgórzu Gilboa. 13 Zabrał stąd kości Saula i kości jego syna, Jonatana, pozbierano również kości powieszonych. 14 Pogrzebano kości Saula i jego syna, Jonatana, <jak również kości powieszonych> 21 ,14  „Powieszonych” – dod. wg LXX; „łaskawy” – tzn. zesłał deszcz, który zakończył okres głodu. Nie stracenie Saulidów, lecz miłosierny czyn Dawida zjednał Bożą łaskawość. Redaktor kładzie akcent na miłosierny czyn Dawida jako na przyczynę Bożej łaskawości. w krainie Beniamina w Sela, w grobie jego ojca – Kisza. Zrobiono wszystko tak, jak król zarządził. Potem Bóg okazał się dla kraju łaskawy.

Cztery wojny z Filistynami

15 Znowu doszło do wojny między Filistynami a Izraelem. Wyruszył Dawid ze swymi sługami i walczyli z Filistynami. Dawid poczuł zmęczenie. 16 Tymczasem niejaki Jiszbo-be-Nob 21 ,16  „Jiszbo-be-Nob” – imię różnie odczytywane; „Rafy” – tzn. z Refaitów, czyli olbrzymów., pochodzący od Rafy 21 ,18 .20 .22  Tzn. z Refaitów, czyli olbrzymów. , którego włócznia ważyła trzysta syklów^s brązu, przypasawszy nowy [miecz], mówił, że chce zabić Dawida. 17 Ale Abiszaj, syn Serui, przyszedł mu z pomocą. Uderzył Filistyna i zabił go. Wtedy ludzie Dawida zaklinali go, mówiąc: «Nie pójdziesz z nami dalej do walki, abyś nie zagasił światła Izraela».

18 Jeszcze raz doszło do wojny z Filistynami w Gob. Sibbekaj Chuszatyta zabił wtedy Safa pochodzącego od Rafy.

19 Kiedy doszło do nowej walki z Filistynami w Gob, Elchanan z Betlejem, syn Jaira 21 ,19  Popr. wg 1 Krn 20 ,5 ., zabił Goliata z Gat, którego drzewce dzidy wyglądało jak wał tkacki.

20 I jeszcze jedna odbyła się walka w Gat. Pokazał się tam człowiek wielkiego wzrostu, który miał u każdej ręki po sześć palców i po sześć palców u każdej nogi – razem dwadzieścia cztery palce. Pochodził on również od Rafy. 21 Kiedy urągał Izraelitom, zabił go Jonatan, syn Szimei, brata Dawida.

22 Ci czterej pochodzili od Rafy z Gat. Polegli oni z ręki Dawida i jego sług.