Odwiedziny królowej Saby 10,1-13 Por. 2 Krn 9,1-12; Mt 12,42 par.

10

1 Również i królowa Saby 10 ,1  „Saby” – hebr.: Szeba – zob. przyp. do Ps 72 [71 ],10 ; „Salomona” – opuszczono tu zbędne: „w imię Jahwe”., usłyszawszy o rozgłosie Salomona, przybyła, aby go osobiście wypróbować przez roztrząsanie trudnych zagadnień. 2 Przyjechała więc do Jerozolimy ze świetnym orszakiem i wielbłądami, dźwigającymi wonności i bardzo dużo złota oraz drogocennych kamieni. Następnie przyszła do Salomona i odbyła z nim rozmowę o wszystkim, co ją nurtowało. 3 Salomon zaś udzielił jej wyjaśnień we wszystkich zagadnieniach przez nią poruszonych. Nie było zagadnienia, którego król by nie znał i którego by jej nie wyjaśnił. 4 Gdy królowa Saby ujrzała całą mądrość Salomona oraz pałac, który zbudował, 5 jak również zaopatrzenie jego stołu w potrawy i napoje, i mieszkanie jego dworu, stanowiska usługujących mu, ich 10 ,5  „Ich” – LXX: „jego”; „zachwyt” – dosł.: „zabrakło jej tchu”. szaty, jego podczaszych, jego całopalenia, które składał w świątyni Pańskiej, wówczas wpadła w zachwyt. 6 Dlatego przemówiła do króla: «Prawdziwa była wieść, którą usłyszałam w moim kraju o twoich dziełach i o twej mądrości. 7 Jednak nie dowierzałam tym wieściom, dopóki sama nie przyjechałam i nie zobaczyłam na własne oczy, że nawet połowy mi nie powiedziano. Przewyższyłeś mądrością i powodzeniem wszelkie pogłoski, które usłyszałam. 8 Szczęśliwe twoje żony, szczęśliwi twoi słudzy! Oni stale znajdują się przed twoim obliczem i wsłuchują się w twoją mądrość! 9 Niech będzie błogosławiony Pan, Bóg twój, za to, że upodobał sobie ciebie, aby cię osadzić na tronie Izraela; z miłości, jaką żywi Pan względem Izraela na wieki, ustanowił ciebie królem dla

wykonywania prawa i sprawiedliwości». 10 Następnie dała królowi sto dwadzieścia talentów^s złota i bardzo dużo wonności oraz drogocennych kamieni. Nigdy nie przyniesiono więcej wonności od tych, które królowa Saby dała królowi Salomonowi.

11 Flota Hirama, która dostarczyła złoto z Ofiru^s, przywiozła również drewno sandałowe i wielką ilość drogocennych kamieni. 12 Z drewna sandałowego król zrobił chodnik 10 ,12  Celem ochrony podłogi pokrytej złotem. Tłum. przybliżone. Inni: „balustradę”. dla świątyni Pańskiej i dla pałacu królewskiego oraz cytry i harfy dla śpiewaków. Tyle drewna sandałowego nie sprowadzono i nie widziano aż do dnia dzisiejszego. 13 Król Salomon zaś podarował królowej Saby wszystko, do czego okazała swe upodobanie i czego prag-nęła, prócz tego, czym ją Salomon obdarzył z królewską hojnością 10 ,13  Dosł.: „ręką”.. Niebawem wyruszyła w drogę powrotną do swego kraju wraz ze swymi sługami.

Dochody królewskie i bogactwo Salomona

14 Waga złota, które co rok dostarczano Salomonowi, wynosiła sześćset sześćdziesiąt sześć talentów złota, 15 oprócz tego, co pochodziło od handlarzy 10 ,15  „Handlarzy” – inni: „zwiadowców”; „królów” – tzn. szejków beduińskich. Tekst skażony. i z zysków od kupców, jak też od wszystkich królów arabskich oraz namiestników krajowych. 16 Sporządził zatem król Salomon dwieście tarcz z kutego złota. Na każdą tarczę wychodziło sześćset syklów^s złota. 17 Ponadto trzysta puklerzy z kutego złota. Na każdy puklerz wychodziło po trzy miny^s złota. Umieścił je król w „Domu Lasu Libanu”. 18 Następnie król sporządził wielki tron z kości słoniowej, który wyłożył czystym złotem. 19 Tron miał sześć stopni i z tyłu oparcie z owalnym 10 ,19  Inni popr. wg LXX: „głowy cielców”. zwieńczeniem oraz poręcze po obu stronach siedzenia, a przy poręczach stały dwa lwy. 20 Na sześciu stopniach stało tam po obu stronach dwanaście lwów. Czegoś takiego nie uczyniono w żadnym z królestw. 21 Wszystkie naczynia, z których pił król Salomon, też były złote. Szczerozłote były również wszelkie naczynia „Domu Lasu Libanu”. Nie było srebra: nie ceniono go w czasach Salomona. 22 Albowiem królewskie okręty Tarszisz^s 10 ,22  Co oznacza tu nie cel podróży, lecz typ okrętu; por. 2 Krn 9 ,21 . razem z flotą Hirama przybywały co trzy lata, przywożąc z Tarszisz złoto i srebro, kość słoniową oraz małpy i pawie. 23 Dzięki temu król Salomon bogactwem i mądrością przewyższył wszystkich królów ziemi. 24 Wszyscy więc udawali się do Salomona, aby posłuchać mądrości, jaką Bóg obdarzył jego serce. 25 Każdy zaś z nich składał corocznie swoje dary: naczynia srebrne i złote, szaty czy też zbroje lub wonności, konie albo muły. 26 Salomon powiększył liczbę rydwanów oraz jezdnych, tak że miał tysiąc czterysta rydwanów i dwanaście tysięcy jezdnych. Rozmieścił ich w miastach rydwanów i przy królu w Jerozolimie 10 ,26  Por. 2 Krn 1 ,14n .. 27 Srebra zaś król złożył w Jerozolimie tyle, ile kamieni, a cedrów – ile sykomor na Szefeli^s. 28 Sprowadzono też Salomonowi konie z Egiptu 10 ,28  „Egiptu” – inni popr.: „Musri”; „Kue” – miasto w Cylicji wsch. (Azja Mniejsza). Tłum. przypuszczalne. i z Kue. Kupcy królewscy brali je z Kue za ustaloną cenę. 29 Wywożono i sprowadzano z Egiptu rydwany za sześćset srebrników 10 ,29  Czyli srebrnych syklów; por. 10 ,16 ., a konie za sto pięćdziesiąt. Tak samo za ich pośrednictwem sprowadzano je dla wszystkich królów chittyckich i aramejskich.