Błogosławieństwa Mojżesza

33

1 Oto błogosławieństwo, które wypowiedział Mojżesz, mąż Boży, nad Izraelitami przed swoją śmiercią:

2 Rzekł:

«Pan przyszedł z Synaju

i z Seiru dla nich zajaśniał 33 ,2  „Zajaśniał” – jak słońce wschodzi zza dalekich gór, tak Bóg ukazuje się Izraelowi jako wybawiciel po nocy niewoli. Tekst różnie przekazany w staroż. tradycji i dziś różnie popr.; „Paran” – por. Lb 13 ,3 .,

zabłysnął z góry Paran,

przybywa z Meriba koło Kadesz,

w prawicy ogień płonący.

3 On kocha swój lud.

Wszyscy Jego święci 33 ,3  „Święci” – odnosi się do Izraelitów jako wybranych do służby Bożej; „Jego” – popr. wg przekł. staroż.; hebr.: „w Twoim ręku”. są w Jego ręku.

U nóg Twoich oni usiedli,

słowa Twoje przyjmują.

4 Mojżesz dał nam Prawo^s –

dziedzictwo społeczności Jakuba.

5 Był Król w Jeszurunie 33 ,5 .26  Zob. przyp. do 32 ,15 .,

gdy się zeszli książęta narodu,

zgromadziły się pokolenia Jakuba.

6 Niech żyje Ruben, niech nie umiera,

niech żyje, choć liczbą niewielki 33 ,6  Tłum. przypuszczalne..

7 To powiedział do Judy:

Usłysz, Panie, głos Judy,

doprowadź go do jego ludu,

niech Twoje ręce go obronią,

bądź dlań obroną od wrogów.

8 Do Lewiego powiedział:

Twoje tummim^s i urim^s są dla oddanego ci męża,

wypróbowałeś go w Massa,

spierałeś się z nim u wód Meriba 33 ,8  Por. Lb 20 ,1 -13 ..

9 O ojcu swym on mówi

i o matce: Ja ich nie widziałem,

nie zna już swoich braci,

nie chce rozpoznać swych dzieci 33 ,9  Tzn. Boga ukochał ponad wszystko; por. Wj 32 ,25 -29 ; Lb 25 ,7 -13 ..

Tak słowa Twego strzegli,

przymierze Twoje zachowali.

10 Niech nakazów Twych uczą Jakuba,

a Prawa Twego – Izraela,

przed Tobą 33 ,10  „Tobą” – dosł.: „wobec Twych nozdrzy”; „doskonałą” – tzn. całopalną. palą kadzidło,

na Twoim ołtarzu – [ofiarę] doskonałą.

11 Moc jego, Panie, błogosław,

a dzieła rąk jego przyjmij,

złam biodra jego nieprzyjaciół

i tych, co go nienawidzą, by nie powstali.

12 Do Beniamina powiedział:

Umiłowany przez Pana,

bezpiecznie u Niego zamieszka,

u Niego, który zawsze będzie go bronił,

odpocznie w Jego ramionach.

13 Do Józefa 33 ,13  Pokolenia Efraima i Manassesa, synów Józefa, były pośród pokoleń północnych najmocniejsze. powiedział:

Jego ziemia – błogosławiona przez Pana,

przez bogactwo niebios, przez rosę,

przez źródła otchłani^s podziemnej,

14 przez bogactwo darów słońca,

przez bogactwo plonów miesięcy,

15 przez skarby z gór starożytnych,

przez bogactwo odwiecznych pagórków,

16 przez bogactwo z ziemi i plonów,

łaska Tego, co mieszka w krzewie 33 ,16  „Tego... krzewie” – objawienie opisane w Wj 3 ,2 -6 ; „księcia” – por. Rdz 49 ,26 ; nasuwa się też tłum.: „poświęconego wśród braci”; por. Lb 6 ,2 .,

niech zstąpi na głowę Józefa,

na skroń księcia swych braci.

17 Oto Jego byk pierworodny – cześć jemu!

Jego rogi – rogami bawołu,

bije nimi narody

aż po krańce ziemi.

Oto miriady^s Efraima,

oto tysiące Manassesa.

18 Do Zabulona powiedział:

Zabulonie, ciesz się na swoich wyprawach,

i ty, Issacharze, w swoich namiotach.

19 Zwołują narody na górę 33 ,19  Chodzi o Karmel; por. 1 Krl 18 ,20 . Inni przypuszczają: Tabor (Sdz 4 ,12 ) lub Hermon (1 Krn 5 ,23 ).,

by złożyć tam prawe ofiary,

gdyż z bogactwa morza będą korzystać

i ze skarbów w piasku ukrytych.

20 Do Gada powiedział:

Szczęśliwy, kto da miejsce Gadowi!

Odpoczywa jak lwica,

rozdarł ramię i głowę.

21 Rzeczy najlepszych pożąda dla siebie,

pragnie działu dowódcy;

chce kroczyć na czele narodu.

Sprawiedliwość Pana wypełnił

i Jego sądy nad Izraelem.

22 Do Dana powiedział:

Dan jest lwiątkiem,

które się rzuca z Baszanu^s.

23 Do Neftalego powiedział:

Neftali łaską nasycony,

pełen jest błogosławieństw Pana,

morze i południe posiądzie.

24 Do Asera powiedział:

Aser błogosławiony wśród synów,

niech będzie kochany przez braci,

niech kąpie nogę w oliwie 33 ,24  Jego ziemia wyda obfitość oliwy..

25 Twe zawory 33 ,25  Aser posiada niezdobyte twierdze. z żelaza i brązu,

jak dni twoje moc twoja trwała.

26 Do Boga Jeszuruna nikt niepodobny;

by tobie pomóc, cwałuje po niebie,

po obłokach, w swym majestacie.

27 Zwycięzcą jest Bóg odwieczny.

Zniża swą broń 33 ,27  Tzn. udziela pomocy. Tekst różnie popr.; inni tłum.: „ramiona wiekuiste”. – On od wieków,

by odpędzić wroga przed tobą;

to On woła: Wyniszcz!

28 Izrael zamieszkał bezpiecznie,

na osobności jest źródło Jakuba,

na ziemi zboża i moszczu,

niebiosa zsyłają mu rosę.

29 Izraelu, tyś szczęśliwy,

któż tobie podobny?

Narodzie zbawiony przez Pana,

Obrońca twój tobie pomaga,

błogosławi zwycięski twój miecz.

Wrogowie słabną przed tobą,

ty zaś wyniosłość ich depczesz». 33 ,28  Inni popr.: „samotnie mieszka Jakub-El” (nazwa teofo-ryczna).