Bezużyteczność obrzezania

5

1 Ku wolności wyswobodził nas Chrystus. A zatem trwajcie w niej i nie poddawajcie się na nowo pod jarzmo niewoli!

2 Oto ja, Paweł, mówię wam: Jeżeli poddacie się obrzezaniu^s, Chrystus wam się na nic nie przyda. 3 I raz jeszcze oświadczam każdemu człowiekowi, który poddaje się obrzezaniu: jest on zobowiązany zachować wszystkie przepisy Prawa^s. 4 Zerwaliście z Chrystusem wszyscy, którzy szukacie usprawiedliwienia w Prawie; wypadliście z łaski. 5 My zaś z pomocą Ducha dzięki wierze wyczekujemy spodziewanej sprawiedliwości. 6 Albowiem w Chrystusie Jezusie ani obrzezanie, ani jego brak nie mają żadnego znaczenia, tylko wiara, która działa przez miłość.

7 Biegliście tak wspaniale! Kto wam przeciął drogę trwania przy prawdzie? 8 Wpływ ten nie pochodzi od Tego, który was powołuje. 9 Trochę kwasu zakwasza całe ciasto.

10 Mam co do was ufność w Panu, że innego zdania niż ja nie będziecie. A na tym, który sieje między wami zamęt, zaciąży wyrok potępienia, kimkolwiek by on był. 11 Co do mnie zaś, bracia^s, jeśli nadal głoszę obrzezanie, to dlaczego w dalszym ciągu jestem prześladowany? 5 ,11  Niektóre zarzuty kierowane przeciw Apostołowi zawierały sprzeczności. Tu może aluzja do Tymoteusza (Dz 16 ,1nn). Przecież wtedy ustałoby zgorszenie krzyża. 12 Bodajby się do końca okaleczyli 5 ,12  Silny sarkazm, zapewne aluzja do samokastracji w kulcie Kybele, czczonej w Azji Mniejszej. ci, którzy was podburzają.

O WOLNOŚCI CHRZEŚCIJAŃSKIEJ

Miłość i wolność

13 Wy zatem, bracia, powołani zostaliście do wolności. Tylko nie [bierzcie] tej wolności jako zachęty do [hołdowania] ciału^s, wręcz przeciwnie, miłością ożywieni służcie sobie wzajemnie. 14 Bo całe Prawo wypełnia się w tym jednym nakazie: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego 5 ,14  Kpł 19 ,18 .. 15 A jeśli u was jeden drugiego kąsa i pożera, baczcie, byście się wzajemnie nie zjedli.

Napięcie między duchem a ciałem 5,16-26 Wyraz „duch” użyty w tym urywku może oznaczać bądź Ducha Świętego, bądź zespół Jego darów, bądź utworzoną pod Jego wpływem postawę człowieka, kierującą jego postępowaniem; „ciało” oznacza skrótowo dążenia znieprawionej grzechem pierworodnym natury człowieka. Dążenia te są sobie przeciwstawne; por. Rz 8,5-18.

16 Oto, czego uczę: postępujcie według ducha, a nie spełnicie pożądania ciała. 17 Ciało bowiem do czego innego dąży niż duch, a duch do czego innego niż ciało, i stąd nie ma między nimi zgody, tak że nie czynicie tego, co chcecie. 18 Jeśli jednak pozwolicie się prowadzić duchowi, nie będziecie podlegać Prawu.

19 5 ,19 -23  Por. katalogi występków (Rz 1 ,21nn; 13 ,13 ; 1  Kor 5 ,10n ; 6 ,9n ; 2  Kor 12 ,20 ; 2 Tm 3 ,2 -5 ) i cnót (1 Tm 6 ,11 ; 2 P 1 ,5nn). Jest zaś rzeczą wiadomą, jakie uczynki rodzą się z ciała: nierząd, nieczystość, wyuzdanie, 20 bałwochwalstwo, czary, nienawiść, spory, zawiść, gniewy, pogoń za zaszczytami, niezgoda, rozłamy, 21 zazdrość, pijaństwo, hulanki i tym podobne. Co do nich zapowiadam wam, jak to już zapowiedziałem: ci, którzy się takich rzeczy dopuszczają, królestwa Bożego nie odziedziczą.

22 Owocem zaś Ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, 23 łagodność, opanowanie. Przeciw takim [cnotom] nie ma Prawa 5 ,23  Inni tłum.: „dla tak postępujących nie ma Prawa” – w sensie: tacy nie odczuwają skrępowania przez Prawo; por. 1 Tm 1 ,9 ..

24 A ci, którzy należą do Chrystusa Jezusa, ukrzyżowali ciało swoje z jego namiętnościami i pożądaniami. 25 Mając życie od Ducha, do Ducha się też stosujmy. 26 Nie szukajmy próżnej chwały, jedni drugich drażniąc i wzajemnie sobie zazdroszcząc.