WYSŁANIE DWUNASTU APOSTOŁÓW

Wybór Dwunastu 10,1-4 Por. Mk 3,13-19; Łk 6,12-16; Dz 1,13. Mt wylicza apostołów parami, łącząc przy tym, gdzie to było możliwe, braci z braćmi. Mk wymienia wszystkich pojedynczo. Łk w Ewangelii cytuje imiona apostołów pojedynczo (gr.), w Dz zaś parami. Liczba „dwanaście” jest niewątpliwie nawiązaniem do dwunastu pokoleń Izraela (Nowy Izrael).

10

1 Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. 2 A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy – Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, 3 Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik^s Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, 4 Szymon Gorliwy 10 ,4  Dosł.: „Kananejczyk” (Mk 3 ,18 ). Łk 6 ,15  ma już przekład gr. zelotes. Być może, apostoł ten był przedtem członkiem stronnictwa zelotów, o których mówi Józef Flawiusz. i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził.

Mowa misyjna 10,5-16 Por. Mk 6,7-13; Łk 9,1-6; 10,3-12.

5 Tych to Dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: «Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. 6 Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela 10 ,6  Dopiero po wniebowstąpieniu Pana misja Apostołów obejmie swym zasięgiem wszystkie narody świata (28 ,19 ).. 7 Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. 8 Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie. 9 Nie zdobywajcie złota ani srebra, ani miedzi do swych trzosów. 10 Nie bierzcie w drogę torby ani dwóch sukien, ani sandałów, ani laski. Wart jest bowiem robotnik swej strawy 10 ,10  Odrębność tego pouczenia w relacji Mk, zezwalającego wziąć ze sobą jedynie laskę (6 ,8 ), nie zmienia wcale myśli przewodniej nakazu: apostoł ma zaufać Bogu i oddać się całkowicie głoszeniu Ewangelii. Słuchający są zobowiązani troszczyć się o jego sprawy doczesne..

11 A gdy przyjdziecie do jakiegoś miasta albo wsi, wywiedzcie się, kto tam jest godny, i u niego zatrzymajcie się, dopóki nie wyjdziecie 10 ,11  Zakaz poszukiwania lepszych, wygodniejszych warunków, gdyby się okazało, że pierwsze miejsce postoju jest zbyt ubogie i skromne. Łk mówi wprost: „Nie przechodźcie z domu do domu” (10 ,7 ).. 12 Wchodząc do domu, przywitajcie go pozdrowieniem. 13 Jeśli dom na to zasługuje, niech zstąpi na niego pokój wasz; jeśli zaś nie zasługuje, niech pokój wasz powróci do was. 14 A jeśliby was gdzieś nie chciano przyjąć i nie dano posłuchu słowom waszym, wychodząc z takiego domu albo miasta, strząśnijcie 10 ,13  „Pokój” apostolski jest czymś bardzo konkretnym: jeśli nie zostanie przyjęty, wróci do apostoła jako błogosławieństwo; por. Ps 35 [34 ],13 ; Iz 55 ,10n . proch z nóg waszych! 10 ,14  Żydzi za nieczysty uważali proch każdego kraju poza Ziemią Świętą. Dlatego, wracając do kraju, starannie otrząsano obuwie i ubranie. Otóż miasto, które nie przyjmie misjonarzy, jest jakby pogańskie; por. Dz 18 ,6 . 15 Zaprawdę, powiadam wam: Ziemi sodomskiej i gomorejskiej lżej będzie w dzień sądu niż temu miastu.

16 Oto Ja was posyłam jak owce między wilki. Bądźcie więc roztropni jak węże, a nieskazitelni jak gołębie.

Zapowiedź prześladowań 10,17-23 Por. Mk 13,9-13; Łk 12,11n; 21,12-17.19; J 15,18-21; 16,2.

17 Miejcie się na baczności przed ludźmi! Będą was wydawać sądom i w swych synagogach będą was biczować. 18 Nawet przed namiestników i królów będą was prowadzić z mego powodu, na świadectwo im i poganom. 19 Kiedy was wydadzą, nie martwcie się o to, jak ani co macie mówić. W owej bowiem godzinie będzie wam poddane, co macie mówić, 20 gdyż nie wy będziecie mówili, lecz Duch Ojca waszego będzie mówił przez was. 21 Brat wyda brata na śmierć i ojciec syna; dzieci powstaną przeciw rodzicom i o śmierć ich przyprawią. 22 Będziecie w nienawiści u wszystkich z powodu mego imienia^s. Lecz kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony. 23 Gdy was prześladować będą w tym mieście, uciekajcie do innego. Zaprawdę, powiadam wam: Nie zdążycie obejść miast Izraela, nim przyjdzie Syn Człowieczy 10 ,23  Chodzi tu o przyjście Syna Człowieczego nie na Sąd Ostateczny, lecz na ukaranie ludu niewiernego, co miało nastąpić przez zburzenie Jerozolimy i świątyni w 70  r. po Chr..

Męstwo w ucisku

24 10 ,24n Por. Łk 6 ,40 ; J 15 ,20 . Uczeń nie przewyższa nauczyciela ani sługa swego pana. 25 Wystarczy, jeśli uczeń będzie jak jego nauczyciel, a sługa – jak jego pan. Jeśli pana domu przezwali Belzebubem^s 10 ,25  W gr. NT stale: Bee<l>zebul., to o ileż bardziej nazwą tak jego domowników. 26 10 ,26 -33  Por. Łk 8 ,17 ; 12 ,2 -9 ; Mk 4 ,22 ; 1  P 3 ,14 . Nie bójcie się więc ich! Nie ma bowiem nic skrytego, co by nie miało być wyjawione, ani nic tajemnego, o czym by się nie miano dowiedzieć. 27 Co mówię wam w ciemności, powtarzajcie w świetle, a co słyszycie na ucho, rozgłaszajcie na dachach. 28 Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą. Bójcie się raczej Tego, który duszę i ciało może zatracić w piekle. 29 Czyż nie sprzedają dwóch wróbli za asa^s? A przecież bez woli Ojca waszego żaden z nich nie spadnie na ziemię. 30 U was zaś policzone są nawet wszystkie włosy na głowie. 31 Dlatego nie bójcie się: jesteście ważniejsi niż wiele wróbli.

32 10 ,32n  Mowa o Sądzie Ostatecznym, kiedy Syn odda wybranych swemu Ojcu: 25 ,34 ; por. Mk 8 ,38 ; Łk 9 ,26 ; 2  Tm 2 ,12 . Do każdego więc, kto się przyzna do Mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie. 33 Lecz kto się Mnie zaprze przed ludźmi, tego zaprę się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie.

Za Jezusem lub przeciw Niemu. Wyrzeczenie 10,34-39 Por. 16,24nn; Mk 8,34n; Łk 9,23nn; 12,51nn; 14,26n; 17,33.

34 Nie sądźcie, że przyszedłem pokój przynieść na ziemię. Nie przyszedłem przynieść pokoju, ale miecz. 35 Bo przyszedłem poróżnić syna z jego ojcem, córkę z matką, synową z teściową 10 ,35  Jezus jest „znakiem sprzeciwu” (Łk 2 ,34 ) i powodem rozłąki, gdyż wymaga stanowczo opowiedzenia się za sobą lub przeciw sobie.; 36 i będą nieprzyjaciółmi człowieka jego domownicy 10 ,36  Mi 7 ,6 .. 37 Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. 38 Kto nie bierze swego krzyża 10 ,38  Symbol gotowości ucznia na solidarne podzielenie życia i śmierci z Panem., a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien. 39 Kto chce znaleźć swe życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je.

Nagroda za oddanie się Jezusowi 10,40nn Por. 18,5; Mk 9,37-41; Łk 10,16; J 13,20.

40 Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał. 41 Kto przyjmuje proroka jako proroka, nagrodę proroka otrzyma. Kto przyjmuje sprawiedliwego 10 ,41  „Prorok” – „misjonarz”; „sprawiedliwy” – „chrześcijanin”. Natomiast: 13 ,17 ; 23 ,29  mówią o postaciach z ST. jako sprawiedliwego, nagrodę sprawiedliwego otrzyma. 42 Kto poda kubek świeżej wody do picia jednemu z tych najmniejszych, dlatego że jest uczniem 10 ,42  Jezusa, wysłanym do pracy apostolskiej., zaprawdę, powiadam wam, nie utraci swojej nagrody».