Niewolnicy i panowie

6

1 Wszyscy, którzy są pod jarzmem jako niewolnicy, niech własnych panów uznają za godnych wszelkiej czci, ażeby nie bluźniono imieniu^s Boga i [naszej] nauce. 2 Ci zaś, którzy mają wierzących panów, niechaj ich nie lekceważą z tego powodu, że są braćmi^s, ale niech im lepiej służą, dlatego że są oni wierzącymi i umiłowanymi jako uczestnicy dobrodziejstwa. Tych rzeczy nauczaj i do nich zachęcaj!

Wady błędnowierców 5,24 Tzn. wyjdą kiedyś na jaw. 6,2 Możliwy jest potrójny sens: 1) którzy wspólnie uczestniczą w dobrodziejstwie wiary; 2) którzy troszczą się o świadczenie dobrodziejstw; 3) którzy posługę ze strony swych wierzących sług – niewolników – przyjmują jako dobrodziejstwo; por. Ef 6,9; Kol 4,23n.

3 Jeśli ktoś naucza inaczej i nie trzyma się zdrowych nauk Pana naszego, Jezusa Chrystusa, oraz nauczania zgodnego z pobożnością, 4 [to] jest nadęty, niczego nie pojmuje, lecz choruje na dociekania i słowne utarczki. Z nich rodzą się: zawiść, kłótliwość, bluźnierstwa, złośliwe podejrzenia, 5 ciągłe spory ludzi o wypaczonym umyśle i pozbawionych prawdy – ludzi, którzy uważają, że pobożność jest źródłem zysku. 6 Wielkim zaś zyskiem jest pobożność w połączeniu z poprzestawaniem na tym, co się ma. 7 Nic bowiem nie przynieśliśmy na ten świat; nic też nie możemy [z niego] wynieść. 8 Mając natomiast żywność i odzienie, i dach nad głową, bądźmy z tego zadowoleni. 9 A ci, którzy chcą się bogacić, popadają w pokusę i w zasadzkę <diabła> 6 ,9  Tak wg niektórych rkp. oraz w liczne nierozumne i szkodliwe pożądania. One to pogrążają ludzi w zgubie i zatraceniu. 10 Albowiem korzeniem wszelkiego zła jest chciwość pieniędzy. Za nimi to uganiając się, niektórzy zbłądzili z dala od wiary i sobie samym zadali wiele cierpień.

Zachęta do wiernej służby

11 Ty natomiast, o człowiecze Boży, uciekaj od tego rodzaju rzeczy, a podążaj za sprawiedliwością, pobożnością, wiarą, miłością, wytrwałością, łagodnością. 12 Walcz w dobrych zawodach o wiarę, zdobywaj życie wieczne: do niego zostałeś powołany i [o nim] złożyłeś dobre wyznanie wobec wielu świadków. 13 Nakazuję w obliczu Boga, który ożywia wszystko, i Chrystusa Jezusa – Tego, który złożył 6 ,13  Dosł.: „zaświadczył”. dobre wyznanie za Poncjusza Piłata – 14 ażebyś zachował przykazanie 6 ,14  „Przykazanie” – tutaj całą religię chrześcijańską; „objawienia się” – tutaj w drugim przyjściu (paruzji). nieskalane, bez zarzutu, aż do objawienia się naszego Pana, Jezusa Chrystusa. 15 Ukaże je, we właściwym czasie, błogosławiony i jedyny Władca,

Król królujących i Pan panujących,

16 jedyny mający nieśmiertelność, który zamieszkuje światłość niedostępną,

którego nikt z ludzi nie widział ani nie może zobaczyć:

Jemu cześć i moc wiekuista! Amen^s.

O właściwym użyciu bogactwa

17 Bogatym na tym świecie nakazuj, by nie byli wyniośli, nie pokładali nadziei w niepewności bogactwa, lecz w Bogu, który nam wszystkiego obficie udziela do użytkowania; 18 niech czynią dobrze, niech bogacą się w dobre uczynki, niech będą hojni, uspołecznieni, 19 odkładając do skarbca dla siebie samych dobry fundament przyszłości, aby osiągnąć prawdziwe życie.

Zakończenie

20 O, Tymoteuszu, strzeż depozytu [wiary], unikając światowej, czczej gadaniny i przeciwstawnych twierdzeń fałszywej wiedzy 6 ,20  Fałszywe, rzekomo wyższe, poznanie i mądrość (gnoza)., 21 jaką niektórzy obiecując, odeszli od wiary.

Łaska [niech będzie] z wami!