PSALM 105 (104 ) Ps 105 Hymn oparty na refleksjach nad historią zbawienia ludu Bożego; por. 78 [77 ].

Bóg wierny przymierzu z Abrahamem

1 Sławcie Pana, wzywajcie Jego imienia,

głoście dzieła Jego wśród narodów!

2 Śpiewajcie Mu i grajcie Mu,

rozpowiadajcie wszystkie Jego cuda!

3 Szczyćcie się Jego świętym imieniem;

niech się weseli serce szukających Pana!

4 Rozmyślajcie o Panu i Jego potędze,

szukajcie zawsze Jego oblicza! 105 ,4 Zwykle odnosi się to do uczęszczania do świątyni, ale także ogólniej do oddawania czci Bogu.

5 Pamiętajcie o cudach, które On zdziałał,

o Jego znakach i sądach z ust Jego,

6 potomstwo Abrahama, Jego słudzy,

synowie Jakuba, Jego wybrańcy.

7 On, Jahwe, jest naszym Bogiem,

Jego wyroki obejmują świat cały.

8 Na wieki pamięta o swoim przymierzu,

obietnicę dał dla tysiąca pokoleń.

9 105 ,9nn Por. Rdz 15 ,3nn; 26 ,24 ; 35 ,12 .Zawarł je z Abrahamem

i przysięgę dał Izaakowi,

10 ustanowił dla Jakuba jako prawo,

dla Izraela jako wieczne przymierze,

11 mówiąc: Dam tobie ziemię Kanaan

na waszą własność dziedziczną.

12 Kiedy ich było niewielu,

nieliczni i obcy w niej,

13 i wędrowali od szczepu do szczepu,

z jednego królestwa do drugiego ludu,

14 nikomu nie pozwolił ich uciskać

i z ich powodu karał królów 105 ,14 Por. Rdz 12 ,10 -20 ; 20 ,1 -18 ; 26 ,1 -11 (opowiadania o bardzo podobnych motywach). :

15 «Nie dotykajcie moich pomazańców

i prorokom moim nie czyńcie krzywdy!»

16 105 ,16 -23 Tradycja biblijna o sprzedaniu Józefa do Egiptu (Rdz 37 ,28 ), który ciesząc się specjalną opieką Bożą, uratował swą rodzinę w czasach głodu (Rdz 41 ,54 -57 ; 42 ,25 ; 44 ,1nn; 45 ,5 ). Dzięki niemu cała rodzina przeniosła się do Egiptu, tworząc później naród izraelski; por. także Dz 7 ,9 -15 . Potem przywołał głód na ziemię

i odebrał cały zapas chleba.

17 Wysłał przed nimi człowieka:

Józefa sprzedano jako niewolnika.

18 Kajdanami ścisnęli jego nogi,

w żelazo zakuli jego szyję,

19 aż się spełniła jego przepowiednia

i słowo Pańskie dało mu świadectwo.

20 Posłał król, by uwolnić go,

i władca ludów, aby go wyzwolić.

21 Ustanowił go panem nad swoim domem

i władcą nad całą swoją posiadłością,

22 by po swej myśli pouczał jego dostojników,

a jego starszyznę uczył mądrości.

23 Wówczas Izrael wkroczył do Egiptu,

Jakub był gościem w kraju Chama.

24 Licznie rozmnożył swój naród,

uczynił go mocniejszym od jego wrogów.

25 Ich to serce odmienił, ażeby znienawidzili lud Jego

i wobec Jego sług postępowali zdradziecko.

26 Wtedy posłał sługę swojego, Mojżesza,

i Aarona, którego sobie wybrał.

27 105 ,27 -37 Opis plag egipskich (por. 78 [77 ],43 -51 ) w nieco innej kolejności niż w Wj 7 ,14 –12 ,30 . Niektóre plagi psalm pomija. Wiersz 37 opisuje samo cudowne wyjście z Egiptu (Wj 11 ,2n ; 12 ,31 -36 ).Przez nich uczynił w Egipcie 105 ,27 Tekst popr.; por. 78 [77 ],43 . swe znaki

i cuda w krainie Chama.

28 Zesłał ciemności i nastał mrok,

lecz nie przestrzegali 105 ,28 Tekst popr.; TM: „nie zbuntowali się”, co inni zatrzymują. słów Jego.

29 W krew zamienił ich wody

i powybijał ich ryby.

30 Od żab się zaroiło na ich ziemi,

[nawet] w komnatach ich królów.

31 Rzekł, i robactwo się zjawiło,

komary w całym ich kraju.

32 Zesłał im grad zamiast deszczu

i ogień palący na ich ziemię.

33 Poraził im winorośle i figowce

i drzewa połamał w ich kraju.

34 Rzekł, i nadciągnęła szarańcza,

niezliczone mnóstwo świerszczy.

35 Pożarły one całą trawę w ich kraju

i pożarły owoc ich ziemi.

36 Pobił wszystkich pierworodnych w ich ziemi,

pierwociny całej ich siły.

37 A tamtych wyprowadził ze srebrem i złotem

i nie było słabego w Jego pokoleniach.

38 Egipcjanie byli radzi z ich wyjścia,

bo lęk ich ogarnął przed nimi.

39 105 ,39nn Cuda Boże w czasie wędrówki na pustyni (Wj 13 ,21n ; 14 ,19n ; 16 ,13nn; 17 ,6 ; Lb 20 ,7 -11 ); por. 78 [77 ],14nn.25 -29 .Obłok rozpostarł jako osłonę

i ogień, by świecił wśród nocy.

40 Prosili i przywiódł przepiórki,

i nasycił ich chlebem z nieba.

41 Rozdarł skałę i spłynęła woda,

popłynęła w pustyni jak rzeka.

42 Pamiętał bowiem o swym świętym słowie,

[danym] Abrahamowi, słudze swojemu.

43 I wyprowadził lud swój wśród radości,

wśród wesela – swoich wybranych.

44 I darował im ziemie narodów,

i zawładnęli owocem pracy 105 ,44 Dosł.: „trudem”. ludów,

45 by strzegli Jego przykazań

i prawa zachowywali.

Alleluja.