Czytaj Biblię

Księga Pieśni nad pieśniami
Rozdział 7

Zmień rozdział
Wyszukaj

7

1 Wróć się 7 ,1  „Wróć się” – inni tłum.: „zatrzymaj się!”; „Szulamitko” – może forma żeńska od imienia Salomon. Inni widzą tu aluzję do Szunemitki (1  Krl 1 ,3 ); „podoba” – dosł.: „na cóż z przyjemnością patrzeć chcecie?”; „obozów” – inni: „jak w tańcu na dwa chóry”; inni: „jak taniec Machanain”; por. Rdz 32 ,3 . Dziś jeszcze w niektórych okolicach Syrii i Palestyny, w czasie uroczystości weselnych, oblubienica wykonuje taniec zwany „tańcem miecza”. Gdy ona tańczy, chór dziewcząt śpiewa pochwałę jej piękności; por. 7 ,2 -6 ., wróć, Szulamitko,

wróć się, wróć się, niech się twym widokiem nacieszymy!

Chór II:Cóż się wam podoba w Szulamitce,

w tańcu obozów?

Obydwa chóry:2 Jak piękne są twe stopy w sandałach,

księżniczko!

Linia twych bioder jak kolia 7 ,2  Porównanie nieprzejrzyste, tłum. niepewne.,

dzieło rąk mistrza.

3 Łono 7 ,3  Dosł.: „pępek”. twe – jak czasza okrągła,

niechaj nie zbraknie w niej wina korzennego!

Brzuch twój jak stos pszenicznego ziarna

okolony wiankiem lilii.

4 Piersi twe jak dwoje koźląt,

bliźniąt gazeli.

5 Szyja twa jak wieża 7 ,5  „Wieża” – por. 4 ,4 ; „Cheszbon” – dawna stolica Amorytów w Zajordaniu (por. Lb 21 ,25 ); „Bat-Rabbim” – nazwa nieznana; niektórzy tłum.: „córka mnóstwa”, czyli miasto bardzo ludne. ze słoniowej kości.

Oczy twe jak sadzawki w Cheszbonie,

u bramy Bat-Rabbim.

Nos twój jak baszta Libanus,

spoglądająca ku Damaszkowi.

6 Głowa twa [wznosi się] nad tobą jak Karmels,

włosy głowy twej – jak królewska purpura,

splecione w warkocze 7 ,6  Wiersz prawdopodobnie skażony. Inni: „warkocze twe jak purpura, król zaplątał się w twe loki”..

Oblubieniec:7 O jak piękna jesteś, jakże wdzięczna,

umiłowana, pełna rozkoszy!

8 Postać twoja wysmukła jak palma,

a piersi twe jak grona winne.

9 Rzekłem: wespnę się na palmę,

pochwycę kiść daktyli.

Tak! Piersi twe niech [mi] będą jako grona winne,

a oddech twój jak zapach jabłek.

10 Usta twoje jak wino wyborne.

Spływa ono prosto we mnie 7 ,10  „Mnie” – tekst popr.; dosłownie: „do mego umiłowanego”, byłyby to słowa Oblubienicy; „wargi uśpione” – LXX: „wargi i zęby”.,

zwilżając wargi uśpione.

Oblubienica:11 Jam miłego mego

i ku mnie zwraca się jego pożądanie.

12 Pójdź, mój miły, powędrujmy w pola,

nocujmy po wioskach!

13 O świcie pośpieszmy do winnic,

zobaczyć, czy kwitnie winorośl,

czy pączki się otwarły,

czy w kwieciu są już granaty,

tam ci dam moje pieszczoty.

14 Mandragory 7 ,14  Zob. Rdz 30 ,14nn z przyp. sieją woń,

nad drzwiami naszymi wszelki owoc wyborny,

świeży i zeszłoroczny,

dla ciebie, miły mój, chowałam.

Polecamy naszą księgarnię katolicką dobroci.pl