Pozorne nawrócenie narodu

6

1 6 ,1 -3  Obraz liturgii pokutnej, gdzie jednak brak wewnętrznego nawrócenia. „Chodźcie, powróćmy do Pana!

On nas zranił i On też uleczy,

On to nas pobił, On ranę przewiąże.

2 Po dwu dniach przywróci nam życie,

a dnia trzeciego nas dźwignie

i żyć będziemy w Jego obecności.

3 Poznajmy, dążmy do poznania Pana;

Jego przyjście jest pewne jak poranek,

jak wczesny deszcz przychodzi On do nas,

i jak deszcz późny, co nasyca ziemię”.

4 Cóż ci mogę uczynić, Efraimie,

co pocznę z tobą, Judo?

Miłość wasza podobna do chmur o świtaniu

albo do rosy, która prędko znika.

5 Dlatego ciosałem cię przez proroków,

słowami ust mych pouczałem 6 ,5  „Pouczałem” – popr.; TM: „zabijałem”, co inni zatrzymują; „moje” – popr. wg LXX i przekł. staroż.; TM: „twoje”.,

a Prawo^s moje zabłysło jak światło.

6 Miłości pragnę, nie krwawej ofiary,

poznania Boga bardziej niż całopaleń.

Dawne i obecne przewinienia

7 Ale już w Adam 6 ,7  Miejscowość przy ujściu rzeki Jabbok do Jordanu; por. Joz 3 ,16 . Jakaś niewierność Izraela jeszcze przed wejściem do ziemi Kanaan. Inni popr.: „Aram”. LXX: „jak człowiek”, co inni zatrzymują w formie: „jak ludzie”. złamali przymierze^s

i tam Mi się sprzeniewierzyli.

8 Gilead^s to miasto przestępców,

pełne jest krwawych śladów.

9 Zgraja kapłanów jak zbójcy,

co czyhają na drodze do Sychem,

albowiem popełniają obrzydliwość.

10 Widziałem w Betel 6 ,10  Tekst popr.; hebr.: „w domu Izraela”. rzeczy straszliwe,

bo tam Efraim uprawia nierząd,

Izrael tam się plami.

11   6 ,11 –7 ,1  Wiersze dołączone później. Dla ciebie, Judo, również rozpocznie się żniwo,

gdy los narodu odmienię.