Przeciw tym, którzy wiodą naród do zguby

5

1 Słuchajcie tego, kapłani,

zechciej to pojąć, domu Izraela,

domu królewski, natęż swą uwagę,

bo do ciebie należy osąd.

Ale wy sidłem jesteście dla Mispa 5 ,1  „Mispa” – miejsce nielegalnego kultu w pobliżu Jerozolimy (por. 1  Sm 7 ,5n ) lub w Zajordaniu (Rdz 31 ,49 ); „Tabor” – góra w południowej Galilei.

i siecią rozpiętą nad Taborem.

2 Zabrnęliście głęboko w zdrożności,

moja kara dosięgnie was wszystkich 5 ,2  Tekst skażony. Inni popr.: „Pogłębiliście dół w Szettim”; por. Lb 25 ,1 ..

3 Znam Ja Efraima;

nie ukryje się Izrael przede Mną,

bo teraz Efraim uprawia nierząd,

Izrael się plami.

4 Czyny ich bowiem im nie dozwalają

powrócić do Boga swojego;

bo duch nierządu mieszka w ich wnętrzu,

a nie znają Pana.

5 Pycha Izraela kroczy przed nim,

Izrael i Efraim grzęzną w swoich grzechach,

stacza się z nimi również Juda.

6 Ze swoim drobnym i większym bydłem przyjdą,

będą szukać Pana, lecz Go nie znajdą.

Odsunął się od nich.

7 Sprzeniewierzyli się Panu,

bo zrodzili synów nieprawych,

teraz On niszczy i pustoszy ich pole.

Wojna bratobójcza

8 Dmijcie w róg w Gibea,

zatrąbcie w Rama,

uderzcie na alarm w Bet-Awen;

wypłoszcie Beniamina! 5 ,8  Zapewne aluzja do wojny syro-efraimskiej; por. 2  Krl 16 ,5n . Gibea, Rama – miejscowości na granicy królestwa judzkiego i izraelskiego.

9 Efraim stanie się pustynią

w dniu kary.

Przeciw pokoleniom Izraela podaję zapowiedź pewną.

10 Książęta Judy podobni są do tych,

co przesuwają miedzę;

wyleję na nich falę mego gniewu.

11 Efraim cierpi ucisk, ugięty wyrokiem,

bo spodobało mu się chodzić za kłamstwem.

12 Stanę się jak mól dla Efraima,

jak próchnica dla domu Judy.

Przymierze z obcymi nie przyniesie ratunku

13 Spostrzegł Efraim swoją niemoc,

a Juda zobaczył swą ranę.

I pośpieszył Efraim do Asyrii,

zwrócił się Juda do wielkiego króla 5 ,13  Tzn. asyryjskiego; tekst popr.; hebr.: „króla Jareba”; por. 2  Krl 15 ,19 ; 16 ,7nn.,

lecz on was nie może uleczyć

ani uwolnić od rany.

14 Ja bowiem jestem lwem dla Efraima,

młodym lwem – dla domu judzkiego;

Ja, Ja rozszarpię, a potem odejdę,

uniosę [zdobycz], a nikt nie ocali.

15 Pójdę i wrócę do mojej siedziby,

aż zaczną pokutować i szukać mego oblicza

i w swym nieszczęściu za Mną tęsknić.