Kara za bałwochwalstwo

13

1 Gdy Efraim przemawiał, panował przestrach.

Wiele on znaczył w Izraelu,

lecz przez Baala^s zgrzeszył i zginął.

2 A teraz grzeszą dalej:

odlewają posągi ze srebra –

bożków według swego pomysłu,

to wszystko robota rzemieślników.

Mówią: Należy im składać ofiary,

i ludzie całują cielce 13 ,2  Inni popr.: „Mówią im: Boże, ci, którzy składają ludzi w ofierze i całują cielce”. Objaw czci oddawanej posągom..

3 Dlatego będą podobni do chmur o świtaniu,

do rosy, która prędko znika,

lub do źdźbła porwanego z klepiska,

do dymu, co uchodzi przez okno.

Ukarana niewdzięczność

4 «A to Ja jestem Pan, Bóg twój, od ziemi egipskiej,

innego Boga poza Mną nie znasz,

nie ma prócz Mnie wybawcy.

5 Ja poznałem cię na pustyni,

w kraju posuchy.

6 Kiedy ich pasłem, byli nasyceni;

nasycili się, a serce ich uniosło się pychą

i o Mnie zapomnieli.

7 I będę dla nich jak pantera,

jak lampart na drodze do Asyrii 13 ,7  Popr. wg LXX..

8 Rzuciłem się na nich jak niedźwiedzica, co straciła młode,

rozerwałem powłoki ich serc,

tam ciała ich pożarłem jak lew;

dziki zwierz je porozrywał.

Zagłada królestwa izraelskiego

9 Wytraciłem 13 ,9  Tekst popr. cię, Izraelu,

i kto ci przyszedł z pomocą?

10 Gdzież jest twój król 13 ,10  Aluzja do króla Ozeasza (732 –724 ); por. 7 ,3n ., aby cię ratował

we wszystkich twych miastach, gdzie sędziowie twoi?

O nich to mówiłeś: Dajcie mi króla i książąt!

11 Dałem ci króla w swym gniewie

i zabiorę go znowu w swej zapalczywości.

12 Nieprawość Efraima – wybornie ukryta,

grzech jego bezpiecznie schowany.

13 Ogarnęły go bóle rodzenia,

lecz on jest dzieckiem niemądrym;

czas nadszedł, a on

nie opuszcza matczynego łona 13 ,13  Por. Iz 37 ,3 . Obraz niezdecydowania na poprawę..

14 Czy mam ich wyrwać z Szeolu^s

albo od śmierci wybawić?

Gdzie twa zaraza, o Śmierci,

gdzie twa zagłada, Szeolu? 13 ,14  Bóg niejako przyzywa moc niszczącą, natomiast te słowa swobodnie stosuje 1  Kor 15 ,15  w sensie przeciwnym, ironicznym.

Litość zniknie sprzed moich oczu.

15 Choćby [Efraim] pięknie kwitnął wśród braci,

przyjdzie wiatr wschodni,

od Pana wiatr powieje z pustyni,

wysuszy źródła,

i wyschną studnie;

zrabuje jego ziemię

i wszystkie rzeczy drogocenne.