Powszechna nieprawość ludzi

7

1 7 ,1 -6  Uosobiony Syjon opłakuje całkowity brak sprawiedliwości i prawdy wśród ludzi. Biada mi, że się stałem jak pokłosie 7 ,1  LXX: „zbierający źdźbła”. w lecie,

jak resztki po winobraniu;

nie ma grona do zjedzenia

ani wczesnej figi, której łaknę.

2 Wyginął na ziemi pobożny,

prawego nie ma między ludźmi;

wszyscy bez wyjątku na krew czyhają,

jeden drugiego łowi siecią 7 ,2  Por. Ps 12 [11 ],2 ; 14 [13 ],1nn; Iz 57 ,1 ; Jr 5 ,1 . Prorok wyjaśnia przenośnię z w. 1 ..

3 Do złego – choćby obu rękoma 7 ,3  „Rękoma” – LXX: „ręce ich są gotowe”; „przekręcają” – tekst niejasny, różnie popr.;

aby czynić dobrze,

książę żąda złota, sędzia podarunku;

dostojnik przemawia, by zaspokoić swoją ambicję

i przekręcają wspólnie sprawę.

4 Najlepszy z nich – jak cierń,

najsprawiedliwszy z nich – jak płot kolczasty.

Zapowiadany przez twoich strażników 7 ,4  Tzn. przez proroków; por. Jr 6 ,17 ; Ez 33 ,7 ., nadszedł dzień twego nawiedzenia;

teraz wpadną w popłoch.

5 Nie ufajcie przyjacielowi,

nie zawierzajcie powiernikowi,

nawet przed tą, która spoczywa na twoim łonie,

strzeż wrót ust swoich.

6 Bo syn znieważa ojca,

córka powstaje przeciw matce,

synowa przeciw teściowej:

nieprzyjaciółmi człowieka są jego domownicy.

Zawstydzenie wrogów Syjonu^s 7,6 Obraz pełen grozy dla patriarchalnej społeczności. Zastosowanie tego tekstu zob. Mt 10,35n.

7 7,7-11 Wypowiedź Jerozolimy. Ale ja wypatrywać będę Pana,

wyczekiwać Boga, mojego zbawienia.

Bóg mój mnie wysłucha.

8 Nie śmiej się ze mnie, nieprzyjaciółko 7 ,8  Zapewne chodzi o Edom. moja;

choć upadłam, powstanę,

choć siedzę w ciemnościach,

Pan jest światłością moją.

9 Gniew Pański muszę znosić,

bo zgrzeszyłam przeciw Niemu,

aż rozsądzi moją sprawę

i przywróci mi prawo;

wywiedzie mnie na światło,

i będę oglądała zbawcze Jego dzieła.

10 Gdy to ujrzy nieprzyjaciółka moja,

wstydem się okryje ta,

która mówiła do mnie: «Gdzie jest Pan, twój Bóg?»

Oczy moje patrzeć będą na nią:

teraz będzie rozdeptana

jak uliczne błoto 7 ,10  Por. Iz 10 ,5 ; So 1 ,17 ..

Odbudowa Izraela

11 7 ,11nn Bóg zapewnia przez proroka, że terytorium Izraela będzie powiększone, mury obronne Jerozolimy odbudowane i wielkie mnóstwo ludzi przybędzie do odrodzonego królestwa; zapewne więc oprócz wygnańców prorok ma na myśli nawróconych pogan. Przedtem jednak musi przyjść kara (w. 13 ). Oto dzień odbudowy twych murów!

W owym dniu granica [twoja] będzie sięgać daleko.

12 W owym dniu aż do ciebie przyjdą

od Asyrii – aż po Egipt

i od Tyru^s – aż po Rzekę^s,

i od morza do morza,

i od góry do góry.

13 Lecz ziemia zostanie spustoszona

z powodu jej mieszkańców, za ich postępki.

Modlitwa o pomoc Bożą

14 Paś lud Twój laską Twoją,

trzodę dziedzictwa Twego,

co mieszka samotnie w lesie,

pośród ogrodów.

Niech wypasają Baszan^s i Gilead^s

jak za dawnych czasów 7 ,14  Por. 4 ,6 oraz Ps 95 [94 ],7 ; Iz 40 ,11 ; Ez 34 ,11 -31 ; Mt 18 , 12nn; Łk 15 ,3 -7 ; J 10 ,1 -18 . Obraz Dobrego Pasterza, zastosowany najpierw do Dawida (2  Sm 5 ,2 ; 24 ,17 ), później do Boga (Oz 4 ,16 ; 13 ,5n ), został rozwinięty u Ezechiela (rozdz. 34 ). Sytuacja ludu tu opisana przypomina najbardziej położenie Żydów skupionych w biednej okolicy Jerozolimy; po powrocie z niewoli babilońskiej prorok prosi o dostęp do dawnych obfitych pastwisk i ogrodów..

15 «Jak za dni Twego wyjścia z ziemi egipskiej

ukażę mu dziwy».

Przyszłe poniżenie wrogich narodów

16 Ujrzą przeto narody i będą zawstydzone 7 ,16  Por. Iz 26 ,11 .

mimo całej potęgi swojej;

położą rękę na usta,

uszy ich będą głuche.

17 Proch lizać będą jak wąż,

jak to, co pełza po ziemi;

wyjdą, dygocąc, z warowni swoich przed Pana, Boga naszego,

drżeć będą i lęk odczuwać przed Tobą.

Prośba o przebaczenie

18 Któryż bóg podobny Tobie 7 ,18  Zob. Wstęp.,

co oddalasz nieprawość,

odpuszczasz występek

Reszcie^s dziedzictwa Twego?

Nie żywi On gniewu na zawsze,

bo upodobał sobie miłosierdzie.

19 Ulituje się znowu nad nami,

zetrze nasze nieprawości.

Wrzucisz w morskie głębiny

wszystkie ich grzechy 7 ,19  Inni popr.: „wrzuci... nasze grzechy”..

20 Okażesz wierność Jakubowi,

Abrahamowi łaskawość,

co poprzysiągłeś przodkom naszym

od najdawniejszych czasów.