12

1 Pomnij jednak na Stwórcę swego

w dniach swej młodości,

zanim jeszcze nadejdą dni niedoli

i przyjdą lata, o których powiesz:

«Nie mam w nich upodobania»;

2 zanim zaćmi się słońce i światło,

i księżyc, i gwiazdy,

i chmury powrócą po deszczu 12 ,2  Porównanie starości z okresem zimowym.;

3 w czasie, gdy trząść się będą stróże domu

i uginać się będą silni mężowie,

i będą ustawały [kobiety] mielące, bo ich ubędzie,

i zaćmią się patrzące w oknach 12 ,3  Alegoryczny opis starości: „stróże domu” – ramiona; „silni mężowie” – nogi; „mielące” – zęby; „patrzące w oknach” – oczy.;

4 i zamkną się drzwi 12 ,4  „Drzwi” – uszy lub usta; „łoskot młyna... ptaka” – głos u starca często staje się piskliwy. na ulicę,

podczas gdy łoskot młyna przycichnie

i podniesie się do głosu ptaka,

i wszystkie śpiewy przymilkną;

5 odczuwać się nawet będzie lęk przed wyżyną

i strach na drodze;

i drzewo migdałowe zakwitnie 12 ,5  „Zakwitnie” – obraz siwizny starca, podobnej do białych kwiatów drzewa migdałowego, ociężałych ruchów i końca życia lub też opis życia natury w przeciwstawieniu do zbliżającej się śmierci starca; „kapary” – owoce drzewa kaparowego (Capparis spinosa); „wiecznego domu” – grobu.,

i ociężała stanie się szarańcza,

i pękać będą kapary;

bo człowiek zdążać będzie do swego wiecznego domu

i kręcić się już będą po ulicy płaczki;

6 zanim się przerwie srebrny sznur

i stłucze się czara złota,

i dzban się rozbije u źródła,

i w studnię kołowrót złamany wpadnie 12 ,6  Obraz śmierci.;

7 i wróci się proch do ziemi, tak jak nią był,

a duch powróci do Boga, który go dał 12 ,7  Por. 3 ,21 ..

8 Marność nad marnościami – powiada Kohelet –

wszystko jest marnością 12 ,8  Pierwsza i ostatnia myśl księgi..

EPILOG

9 A poza tym Kohelet, będąc mędrcem,

wpajał także wiedzę ludowi.

I słuchał, badał i ułożył wiele przysłów.

10 Starał się Kohelet znaleźć słowa piękne

i rzetelnie napisać słowa prawdy.

11 Słowa mędrców są jak ościenie,

a zdania zbiorów przysłów – jak [mocno] wbite paliki.

Dane [tu] zostały przez jednego pasterza 12 ,11  Sens: słowa mędrców bywają ostre jak kolce, ale dają pewne oparcie w życiu, jak mocno wbite gwoździe lub paliki, którymi przymocowywano namiot do ziemi lub ograniczano poruszanie się bydląt na pastwisku; „pasterz” – autor księgi; inni odnoszą te słowa do Boga..

12 Ponadto, mój synu, przyjmij przestrogę:

Pisaniu wielu ksiąg nie ma końca,

a wiele nauki utrudza ciało.

13 Koniec mowy. Wszystkiego tego wysłuchawszy:

Boga się bój

i przykazań Jego przestrzegaj,

bo cały w tym człowiek!

14 Bóg bowiem każdy czyn wezwie przed sąd

dotyczący wszystkiego, co ukryte: czy dobre było, czy złe.