Zapowiedź zbawienia w czasach mesjańskich

23

1 «Biada pasterzom, którzy prowadzą do zguby i rozpraszają

owce z mojego pastwiska – wyrocznia^s Pana.

2 Dlatego tak mówi Pan, Bóg Izraela,

o pasterzach, którzy mają paść mój naród:

Wy rozproszyliście moje owce,

rozpędziliście i nie zajęliście się nimi.

Oto Ja się zajmę

nieprawością waszych uczynków – wyrocznia Pana.

3 Ja sam zbiorę Resztę^s mych owiec

ze wszystkich krajów, do których je wypędziłem.

Sprowadzę je na ich pastwisko,

aby były płodne i liczne.

4 Ustanowię zaś nad nimi pasterzy, by je paśli;

i nie będą się już więcej lękać ani trwożyć,

ani nie trzeba będzie szukać którejkolwiek – wyrocznia Pana.

5 Oto nadchodzą dni – wyrocznia Pana –

kiedy wzbudzę Dawidowi Odrośl sprawiedliwą 23 ,5  Określenie mesjańskie (semah) używane przez proroków (Za 3 ,8 ; 6 ,12 ), a także w piśmiennictwie qumrańskim. Podobną myśl wyraża Iz 11 ,1 , używając jednak wyrazu hebr. neser..

Będzie panował jako król, postępując roztropnie,

i będzie wykonywał prawo i sprawiedliwość na ziemi.

6 W jego dniach Juda dostąpi zbawienia,

a Izrael będzie mieszkał bezpiecznie.

To zaś będzie imię, którym go będą nazywać:

Pan naszą sprawiedliwością 23 ,6  Hebr. Jahwe sidqenu stanowi z pewnością aluzję do imienia Sedecjasza; sprawiedliwość jest nie w nim, lecz w Bogu..

7 Dlatego właśnie nadchodzą dni – wyrocznia Pana –

kiedy nie będą już mówić: Na życie Pana,

który wyprowadził synów Izraela z ziemi egipskiej,

8 lecz raczej: Na życie Pana, który wyprowadził

i przywrócił pokolenie domu Izraela

z ziemi północnej i ze wszystkich ziem,

po których ich rozproszył;

tak że będą mogli mieszkać na swej ziemi» 23 ,8  Por. 16 ,14n ..

PRZECIW FAŁSZYWYM PROROKOM

Powszechne zepsucie

9 O prorokach.

Rozdziera się serce we mnie,

wszystkie moje członki ogarnia drżenie,

jestem jak człowiek pijany,

jak człowiek przesycony winem –

z powodu Pana i Jego świętych słów.

10 «Kraj bowiem przepełniony jest cudzołożnikami^s

<tak, cały kraj pogrążony jest w smutku z powodu przekleństwa,

wyschły pastwiska stepowe> 23 ,10  Zapewne glosa, którą opuszcza LXX.,

ich zabiegi zmierzają ku złemu,

ich siłą jest nieprawość.

11 Albowiem nawet prorok, nawet kapłan postępują haniebnie,

nawet w moim domu znalazłem ich nieprawość – wyrocznia Pana.

12 Dlatego ich droga będzie dla nich

gruntem śliskim,

na którym się potkną w ciemnościach i upadną.

Albowiem ześlę na nich nieszczęście

w roku, w którym ich nawiedzę – wyrocznia Pana.

Zepsucie proroków

13 Także wśród proroków Samarii 23 ,13  Tj. państwa północnego, które w chwili wypowiadania tych słów przez proroka dawno już nie istniało.

widziałem szaleństwo:

prorokowali w imię Baala^s

i zwodzili mój naród, Izraela.

14 A wśród proroków Jerozolimy

widziałem obrzydliwość:

cudzołóstwo, zatwardziałość w kłamstwie

i popieranie złoczyńców,

przy czym nikt się nie nawraca ze swej niegodziwości.

Stali się oni wszyscy dla Mnie jakby Sodomą,

a mieszkańcy ich jakby Gomorą» 23 ,14  Dwa przeklęte przez Boga miasta (Rdz 18 ,20n ; 19 ,1 -25 ; Iz 1 ,9n ) były synonimem zepsucia, ale także przykładem surowej kary Bożej..

15 Dlatego tak mówi Pan Zastępów^s o prorokach:

«Oto dam im za pokarm piołun,

a za napój wodę zatrutą 23 ,15  Podobnie jak 9 ,14  symbolizują one katastrofę narodową. O pochodzeniu tego obrazu zob. przyp. do 8 ,14 ..

Albowiem od proroków z Jerozolimy

rozeszła się niegodziwość po całym kraju».

Prawdziwi a fałszywi prorocy

16 Tak mówi Pan Zastępów:

«Nie słuchajcie proroków, którzy wam przepowiadają,

wprowadzając was w błąd;

zwiastują wam urojenia swego serca,

nie zaś to, co pochodzi z ust Pańskich.

17 Mówią stale tym, co uwłaczają słowu Pana:

Będziecie zażywać pomyślności.

Wszystkich zaś tych, co idą za popędem serca, zapewniają:

Nie spotka was nieszczęście.

18 23 ,18nn Uzupełnienie redaktorskie z 30 ,23n i Iz 40 ,13 . Kto bowiem stał w radzie Pana,

widział i słyszał Jego słowo?

Kto nadsłuchiwał Jego słowa i usłyszał je?

19 Oto nawałnica Pańska, gniew powstaje,

burza szaleje,

spada na głowę niegodziwych.

20 Nie ustanie gniew Pana,

dopóki nie wykona On i nie urzeczywistni

zamysłów swego serca.

Przy końcu dni zrozumiecie to w pełni.

21 Nie posłałem tych proroków,

lecz oni biegają;

nie mówiłem do nich,

lecz oni prorokują.

22 Gdyby stali w mojej radzie 23 ,22  Prorocy prawdziwi, powołani przez Boga, są Jego powiernikami i należą jakby do rady przybocznej Pana; por. Am 3 ,7 .,

głosiliby moje słowa mojemu narodowi

i nawróciliby go ze złej drogi

oraz z przewrotnego postępowania.

Nadużycia fałszywych proroków i kara za nie

23 Czy jestem Bogiem z bliska – wyrocznia Pana –

a z daleka nie jestem Bogiem? 23 ,23  W przeciwieństwie do lokalnych bóstw pogańskich Pan widzi z niedostępnej sfery nieba wszystkie poczynania człowieka.

24 Czy może się człowiek ukryć w zakamarkach,

tak bym go nie widział? – wyrocznia Pana.

Czy nie wypełniam nieba i ziemi?

25 Słyszałem to, co mówią prorocy,

którzy prorokują fałszywie w moim imieniu:

„Miałem sen, miałem sen!”

26 Dokądże będzie tak w sercach proroków

przepowiadających kłamliwie

i przepowiadających złudy własnych serc?

27 Zmierzają ku temu, by przez sny swoje,

które jeden drugiemu opowiada,

poszło w niepamięć moje imię^s u mojego ludu,

podobnie jak zapomnieli mego imienia dla Baala ich przodkowie.

28 Prorok, który ma sen,

niech opowiada swój sen!

Kto miał moje słowo,

niech wiernie opowiada moje słowo!

Co ma wspólnego słoma z ziarnem 23 ,28  Fałszywe słowo prorockie z prawdziwym. – wyrocznia Pana.

29 Czy moje słowo nie jest jak ogień 23 ,29  „Ogień” – por. 20 ,9 ; „młot” – por. 51 ,20 . – wyrocznia Pana –

czy nie jest jak młot kruszący skałę?

30 Oto dlatego się zwrócę przeciw prorokom – wyrocznia Pana –

którzy kradną sobie nawzajem moje słowo 23 ,30  Fałszywi prorocy powtarzali chętnie (z braku objawień Bożych) słowa innych proroków jako własne..

31 Oto się zwrócę przeciw prorokom – wyrocznia Pana – którzy używają swego własnego języka, by wypowiadać wyrocznie. 32 Oto się zwrócę przeciw tym, co jako proroctwa głoszą sny kłamliwe – wyrocznia Pana. Opowiadają je i zwodzą mój lud kłamstwami i chełpliwością. Nie posłałem ich ani nie dawałem polecenia; w niczym też nie są użyteczni dla tego narodu – wyrocznia Pana.

„Brzemię Pańskie” i jego znaczenie

33 A jeśli ten naród albo prorok, albo kapłan cię zapyta: Jakie jest brzemię 23 ,33  Hebr.: massa oznaczało oprócz „ciężaru” także słowo lub wyrocznię prorocką. Określenie to mogło być zrozumiane opacznie lub nawet bluźnierczo, wobec czego prorok zakazuje jego używania. Cały urywek (ww. 33 -39 ) jest pochodzenia późniejszego. Pańskie? odpowiesz im: Wy jesteście brzemieniem, bo odrzuciłem was – wyrocznia Pana. 34 A proroka, kapłana czy lud – ktokolwiek powie „brzemię Pańskie”, ukarzę wraz z jego domem. 35 Tak będziecie mówić każdy do swego przyjaciela i każdy do swego brata: Co odpowiedział Pan? lub: Co mówił Pan? 36 Nie wspominajcie już więcej brzemienia Pańskiego, inaczej bowiem mówiącemu brzemieniem stanie się jego własne słowo, gdyż odwróciliście sens słów Boga żywego, Pana Zastępów, Boga naszego. 37 Tak należy mówić do proroka: Co odpowiedział ci Pan? lub: Co mówił Pan? 38 Jeślibyście mimo to mówili „brzemię Pańskie”, to wtedy tak mówi Pan: Ponieważ używacie tego wyrażenia „brzemię Pańskie”, mimo że wam zakazałem mówić „brzemię Pańskie”, 39 dlatego właśnie uniosę was zupełnie [jak brzemię] i wyrzucę sprzed mojego oblicza, was i miasto, które dałem wam i waszym przodkom. 40 Okryję was wieczną niesławą, wieczną hańbą, która nigdy nie ulegnie zapomnieniu».