Proroctwo przeciw Moabowi

48

1 O Moabie. «Tak mówi Pan Zastępów^s, Bóg Izraela:

Biada, albowiem Nebo 48 ,1  „Nebo” – nazwa góry (Pwt 34 ,1 ) i osiedla w Zajordaniu; „Cytadela” – prawdopodobnie określenie całego Moabu. jest spustoszone,

zdobyte jest Kiriataim,

pohańbiona została Cytadela

i napełniona przerażeniem.

2 Nie ma już sławy Moabu,

w Cheszbon obmyślają dla niego zgubę:

„Chodźmy, wytępmy go spośród narodów!”

Także ty, Madmen, ulegniesz zagładzie –

za tobą pójdzie miecz.

3 Słuchaj! Krzyk z Choronaim,

spustoszenie i wielka klęska.

4 „Moab jest pokonany!”

Słychać krzyk aż do Soar.

5 Droga górska do Luchit –

wchodzą nią wśród płaczu.

Na stromej drodze z Choronaim

słychać okrzyk klęski:

6 „Uciekajcie! Ratujcie swe życie!

Stańcie się jak tamaryszek na pustyni!”

7 Tak, ponieważ pokładałaś ufność

w swych twierdzach i w swych skarbach,

także ty będziesz zdobyta.

Kemosz 48 ,7  Narodowe bóstwo Moabu. pójdzie na wygnanie

wraz ze swymi kapłanami i przywódcami.

8 Niszczyciel przyjdzie do każdego miasta,

żadne miasto nie ocaleje.

Ulegnie spustoszeniu Dolina 48 ,8  „Dolina” i „Równina” – bliżej nie znane części Moabu.

i zostanie zniszczona Równina,

jak to zapowiedział Pan.

9 Dajcie skrzydła Moabowi,

by szybko uleciał.

Miasta jego zostaną spustoszone,

tak że nikt w nich nie zamieszka.

10 Przeklęty ten, co wypełnia dzieło Pańskie niedbale!

Przeklęty ten, który swój miecz powstrzymuje od krwi! 48 ,10  Okrzyki z okresu świętej wojny prowadzonej przez Izraela o zdobycie Palestyny (por. Sdz 5 ,23 ), zastosowane tu do zniszczenia Moabu. Być może glosa.

11 Moab się cieszył spokojem od swojej młodości,

spoczywał bezpiecznie [jak wino] na swoich drożdżach.

Nie był przelewany z naczynia do naczynia 48 ,11  Porównania przedstawiające pomyślność i wolność od wojen.

ani nie szedł na wygnanie.

Dlatego też zachował swój smak,

a zapach jego nie uległ zmianie.

12 Dlatego więc nadchodzą dni – wyrocznia^s Pana – kiedy poślę piwnicznych i przeleją go, naczynia jego opróżnią, a dzbany jego potłuką. 13 I będzie się wstydzić Moab Kemosza, tak jak się dom Izraela wstydził Betel 48 ,13  W Betel, sanktuarium państwa północnego, uprawiano kult schizmatycki (1  Krl 12 ,29 )., w którym pokładał nadzieję.

14 Jak możesz mówić: „Jesteśmy bohaterami,

prawdziwymi wojownikami?”

15 Niszczyciel Moabu nadchodzi ku niemu,

najlepsi jego wojownicy idą na stracenie –

wyrocznia Króla – Pan Zastępów ma On na imię.

16 Zbliżył się upadek Moabu,

jego nieszczęście nadchodzi bardzo śpiesznie.

17 Opłakujcie go,

wszyscy jego sąsiedzi

i wszyscy, którzy znacie jego imię!

Mówcie: „Jakże została złamana

tak twarda laska?

Różdżka tak wspaniała?” 48 ,17  Symbole potężnego i trwałego królestwa.

18 Zejdź ze swego majestatu

i usiądź na spalonej ziemi,

mieszkanko Dibonu!

Nadszedł niszczyciel Moabu przeciw tobie,

niszczy twoje twierdze.

19 Stań na drodze i patrz,

ty, co mieszkasz w Aroerze!

Zapytaj uciekiniera i zbiega;

powiedz: Co się stało?

20 Moab okrył się hańbą,

albowiem się załamał!

Wyjcie i krzyczcie,

głoście nad Arnonem 48 ,20  Rzeka, która wpada do Morza Martwego.,

że Moab spustoszony.

21 Sąd nadchodzi na kraj Równiny, na Cholon,

na Jahsa i na Mefaat,

22 na Dibon, na Nebo, na Bet-Diblataim,

23 na Kiriataim, na Bet-Gamul i na Bet-Meon,

24 na Kerijjot, na Bosra i na wszystkie miasta kraju Moabu, dalekie i bliskie.

25 Odcięty został róg^s Moabu,

a ramię jego złamane –

wyrocznia Pana.

26 Upijcie go, podniósł się bowiem przeciw Panu.

Niech Moab upadnie w to, co zwymiotował 48 ,26  Por. 13 ,13n ; 25 ,16 .,

i stanie się pośmiewiskiem!

27 Czy może Izrael nie był dla ciebie przedmiotem drwin?

Czy złapałeś go wśród złodziei,

że potrząsasz głową 48 ,27  Na znak drwiny., ilekroć o nim mówisz?

28 Opuszczajcie miasta i zamieszkajcie wśród skał,

mieszkańcy Moabu,

stańcie się podobni do gołębicy,

która się gnieździ na ścianach gardzieli urwiska.

29 Słyszeliśmy o dumie Moabu,

o wielkiej [jego] wyniosłości,

o zarozumiałości jego i bucie,

o chełpliwości oraz o pysze jego serca.

30 Znam dobrze jego zarozumiałość

– wyrocznia Pana –

nieprawdziwość jego mów,

nieszczerość tego, co czynią.

31 Dlatego podnoszę lament nad Moabem

i nad całym Moabem będę krzyczał,

nad ludźmi z Kir-Cheres będę biadał.

32 Płaczę nad tobą bardziej niż nad Jazer,

winnico Sibmy!

Twoje odrośle sięgają aż do morza,

dochodzą aż do Jazer.

Na twoje jesienne zbiory

i na twoje winobranie

napadł niszczyciel.

33 Ustała radość i uciecha

w sadzie i na ziemi Moabu.

Skończyło się wino w tłoczniach,

nikt go nie wytłacza;

pieśń radosna nie jest już pieśnią radosną.

34 Podnosi się krzyk od Cheszbonu do Eleale,

aż do Jahas brzmi ich głos,

od Soar do Choronaim

i do Eglat Szeliszijja.

Nawet wody Nimrim

stają się miejscem odludnym.

35 Sprawię, że nikt już nie będzie w Moabie

– wyrocznia Pana –

wynosił na wyżyny i składał

ofiary swoim bogom.

36 Dlatego też nad Moabem serce moje

żali się jak flet 48 ,36  Por. Iz 15 ,5 ; 16 ,11 .,

moje serce nad ludźmi z Kir-Cheres

żali się jak flet,

gdyż całe zgromadzone dobro utracili.

37 Albowiem wszystkie głowy są ostrzyżone,

każda broda obcięta,

na wszystkich rękach są nacięcia 48 ,37  Na znak żałoby.,

a na biodrach wory pokutne.

38 Na wszystkich dachach Moabu i na jego placach

tylko powszechne narzekanie.

Zmiażdżyłem bowiem Moab

jak bezużyteczne naczynie

– wyrocznia Pana.

39 Jak bardzo jest złamany! Narzekajcie!

Jak haniebnie Moab uciekł!

Stał się więc Moab urągowiskiem

i przedmiotem zgrozy dla wszystkich swych sąsiadów.

40 Tak bowiem mówi Pan:

Oto się unosi jak orzeł 48 ,40  Zapowiedź sądu; por. 49 ,22 ; Iz 46 ,11 ; Ez 17 ,3 ; LXX opuszcza ten stych.

i rozpościera swe skrzydła nad Moabem.

41 Miasta są zdobyte, twierdze zajęte,

serce zaś dzielnych Moabu będzie dnia tego

jak serce rodzącej kobiety.

42 Moab zostanie zniszczony,

przestanie być narodem,

bo się wynosił nad Pana.

43 Panika, przepaść, pułapka 48 ,43  Gra słów hebr., trudna do oddania w j. pol.; por. Iz 24 ,17n . –

przyjdą na ciebie,

co zamieszkujesz Moab

– wyrocznia Pana.

44 Ten, co ucieknie przed grozą,

wpadnie w przepaść;

wydobywając się z przepaści,

zostanie schwytany w pułapkę.

Naprawdę sprowadzę to na Moab

w roku ich kary – wyrocznia Pana.

45 W cieniu Cheszbonu się zatrzymają

wycieńczeni uchodźcy;

lecz ogień wyjdzie z Cheszbonu,

a płomień z pola Gichon 48 ,45  Tekst skażony, różnie popr.:

pochłonie on bok Moabu

i czaszki tych, co czynią wrzawę.

46 Biada tobie, Moabie!

Jesteś zgubiony, narodzie Kemosza,

bo twoi synowie będą wzięci do niewoli,

a córki twoje pójdą na wygnanie.

47 Zmienię jednak los Moabu

w przyszłości – wyrocznia Pana».

Dotąd sąd nad Moabem 48 ,47  Zob. przyp. do 46 ,26 . Ostatni wiersz to glosa redaktora..