KSIĘGA POCIESZENIA

Wprowadzenie

30

1 Słowo, które Pan skierował do Jeremiasza: 2 «Tak mówi Pan, Bóg Izraela: Napisz w księdze wszystkie słowa, jakie powiedziałem do ciebie. 3 Bo oto nadchodzą dni – wyrocznia^s Pana – w których odmienię los mojego narodu, Izraela i Judy – mówi Pan. Przyprowadzę ich znów do ziemi, którą dałem ich przodkom, i wezmą ją w posiadanie».

Ucisk i zbawienie Izraela

4 Następujące słowa wypowiedział Pan do Izraela i do Judy:

5 Tak mówi Pan:

«Usłyszeliśmy krzyk bolesny

trwogi, a nie pokoju 30 ,5  Ucisk Izraela przebywającego w niewoli..

6 Pytajcie się i patrzcie:

Czy mężczyzna może rodzić?

Dlaczego widzę wszystkich mężczyzn

z rękami na biodrach

jak u rodzącej kobiety?

Każda twarz powlekła się bladością.

7 Ach, jak wielki to dzień,

nie ma on równego sobie!

Będzie to czas ucisku Jakuba,

a jednak zostanie on zeń wybawiony!

8 W dniu tym – wyrocznia Pana Zastępów^s – skruszę jarzmo na ich karku, zerwę ich więzy, tak że nie będą więcej służyć obcym. 9 Będą zaś służyć Panu, swemu Bogu, i Dawidowi, swojemu królowi 30 ,9  Zbawienie narodu łączy się u Jeremiasza z królewskim potomkiem dynastii Dawida (w sensie mesjańskim)., którego im wzbudzę.

10 30 ,10n Wiersze powtarza 46 ,27n . LXX opuszcza je. Ty się jednak nie bój,

sługo mój, Jakubie

– wyrocznia Pana –

i nie lękaj się, Izraelu,

bo Ja cię wyprowadzę z dalekiej ziemi,

twoje potomstwo z kraju jego wygnania.

Powróci Jakub i będzie zażywał

nie zmąconego niczym pokoju,

a nikt go nie będzie trwożył.

11 Ja bowiem jestem z tobą

– wyrocznia Pana –

by cię wybawić.

Zgotuję zagładę wszystkim narodom,

między którymi cię rozproszyłem,

ciebie zaś nie wyniszczę.

Ukarzę cię jednak sprawiedliwie

i nie ujdziesz zupełnie bezkarnie».

Kara na narody i na Izraela

12 Tak bowiem mówi Pan:

«Dotkliwa jest twoja klęska,

nieuleczalna twoja rana.

13 Nikt się nie troszczy o twoją sprawę,

nie ma lekarstwa, by cię uzdrowić.

14 Wszyscy, co cię kochali 30 ,14  Sprzymierzeńcy polityczni., zapomnieli o tobie,

nie szukają już ciebie,

gdyż cię dotknąłem,

tak jak się rani wroga,

surową karą.

Przez wielką twą nieprawość

pomnożyły się twoje grzechy.

15 Dlaczego krzyczysz z powodu twej rany,

że ból twój nie da się uśmierzyć?

Z powodu twej wielkiej nieprawości

i licznych twoich grzechów

to ci uczyniłem.

16 Wszyscy jednak, co cię chcieli pochłonąć,

sami ulegną pożarciu.

Wszyscy, którzy ciebie uciskali,

pójdą w niewolę.

Ci, co grabili ciebie,

zostaną ograbieni.

Wszystkich tych, którzy ciebie łupili,

wydam na łup 30 ,16  Tych, co uciskali Izraela, spotka zasłużona kara; por. w. 20 ..

17 Albowiem przywrócę ci zdrowie

i z ran ciebie uleczę

– wyrocznia Pana –

gdyż nazywają cię „Odrzuconą”, Syjonie^s, 30 ,17  Inni popr. wg LXX: „naszą zdobyczą”.

o którą się nikt nie troszczy».

Odnowienie Izraela

18 Tak mówi Pan:

«Oto przywrócę do poprzedniego stanu namioty Jakuba

i okażę miłosierdzie nad jego siedzibami.

Miasto zostanie wzniesione na swych ruinach,

a pałace staną na swoim miejscu.

19 Rozlegną się stamtąd hymny pochwalne

i głosy pełne radości.

Pomnożę ich, i nie zmaleje ich liczba,

przysporzę im chwały, by nimi nikt nie pogardzał.

20 Jego synowie będą tak jak dawniej

i jego zgromadzenie ostanie się przede Mną;

ukarzę natomiast wszystkich jego ciemięzców.

21 A jego władca będzie spośród niego,

panujący jego będzie od niego pochodził 30 ,21  Mąż wybrany przez Boga, mający stale dostęp do Niego i pośredniczący między Nim a narodem..

Zapewnię mu dostęp do siebie,

tak że się przybliży do Mnie.

Bo kto inaczej miałby odwagę

przybliżyć się do Mnie? – wyrocznia Pana.

22 Wy będziecie moim narodem,

a Ja będę waszym Bogiem.

23 Oto wichura idzie od Pana,

zrywa się burza,

spadnie ona na głowy niegodziwych.

24 Nie ustanie palący gniew Pana,

dopóki nie wykona On i nie urzeczywistni

zamiarów swego serca.

Przy końcu dni to zrozumiecie.