22

1 Tak mówi Pan: «Zejdź do domu króla judzkiego i powiedz tam te słowa! 2 Powiesz: Słuchaj słowa Bożego, królu judzki, który zasiadasz na tronie Dawida, ty, twoi słudzy i twój lud, który wchodzi przez te bramy. 3 Tak mówi Pan: Wypełniajcie prawo i sprawiedliwość, uwalniajcie uciśnionego z rąk ciemięzcy, obcego zaś, sieroty i wdowy nie uciskajcie ani nie czyńcie im gwałtu; krwi niewinnej nie rozlewajcie na tym miejscu! 22 ,3  Por. 7 ,6 ; 17 ,24n ; Wj 22 ,20n ; Pwt 10 ,18n . 4 Albowiem jeżeli wiernie wykonacie to polecenie, będą wchodzić bramami tego domu królowie zasiadający na tronie Dawida, wjeżdżając na wozach i koniach, oni, ich słudzy i ludzie. 5 Jeżeli zaś nie usłuchacie tych słów, przysięgam na siebie samego – wyrocznia^s Pana – dom ten zostanie obrócony w gruzy.

6 Tak bowiem mówi Pan o domu króla judzkiego:

Jesteś dla Mnie jak Gilead^s,

jak szczyt Libanu^s.

Naprawdę uczynię z ciebie pustynię,

miasto niezamieszkałe.

7 Przygotuję niszczycieli na ciebie,

każdego z własnym ich sprzętem,

by ścięli najlepsze z twoich cedrów

i rzucili w ogień.

8 A gdy wiele narodów będzie przechodziło obok tego miasta, powiedzą jeden do drugiego: Dlaczego Pan postąpił w taki sposób z tym wielkim miastem? 9 Odpowiedź będzie brzmiała: Dlatego że oni porzucili przymierze Pana, Boga swego, a oddawali cześć bogom cudzym i służyli im».

Proroctwo o Joachazie (Szallumie)

10 Nie płaczcie nad zmarłym 22 ,10  „Zmarłym” – Jozjaszem poległym pod Megiddo w 609  r. przed Chr. (2  Krl 23 ,29n ); „odchodzi” – Joachaz, w tym samym roku osadzony na tronie judzkim przez lud, został zdetronizowany przez faraona po trzech miesiącach panowania i zesłany do Egiptu, gdzie zmarł (w. 12 , por. 2  Krl 23 ,33n ).

ani nie lamentujcie nad nim!

Płaczcie gorzko nad tym, który odchodzi,

bo nie wróci już

ani nie ujrzy swej ziemi ojczystej.

11 Albowiem tak mówi Pan o Szallumie 22 ,11  Imię to nosił Joachaz przed wstąpieniem na tron., synu Jozjasza, królu judzkim, który objął panowanie w miejsce Jozjasza, swego ojca, a który opuścił to miejsce: 12 «Nie wróci już do niego, lecz umrze w miejscu, do którego uprowadzono go na wygnanie, i nie ujrzy więcej tej ziemi».

Proroctwo o Jojakimie

13 Biada temu, który fałszem buduje swój dom, pomijając sprawiedliwość,

a swoje wysokie komnaty – bezprawiem;

który każe swemu współziomkowi pracować darmo

i nie oddaje mu jego zarobku 22 ,13  Jojakim (608 –598 , por. 2  Krl 23 ,24 –24 ,6 ) zmuszał Judejczyków do darmowej pracy przy swoich wielkich inwestycjach budowlanych i nakładał ogromne podatki; por. rozdz. 36 ; Pwt 24 ,14n .,

14 mówiąc: «Zbuduję sobie rozległy dom

i przestronne, wysokie komnaty;

wybiję sobie w nim okna,

otaczając je cedrowymi ramami,

i pomaluję je na czerwono».

15 Czy się w tym okazujesz królem,

że masz zapał do [budowania z] cedru?

A może twój ojciec nie jadł i nie pił? 22 ,15  Jozjasz prowadził życie skromne.

Lecz on wykonywał prawo i sprawiedliwość

i dlatego zażywał pomyślności.

16 Występował w obronie uciśnionego i ubogiego –

wtedy powodziło mu się dobrze.

«Czy nie znaczy to: znać Mnie» – wyrocznia Pana.

17 Twoje zaś oczy i serce

pragną jedynie własnej korzyści,

przelania niewinnej krwi

i wywierania ucisku i gwałtu.

18   22 ,18n  Jojakim będzie pozbawiony uroczystego pogrzebu z rytuałem królewskim. Ponieważ król judzki zmarł po rozpoczęciu działań wojennych w 597 r. przed Chr., możliwe, że Nabuchodonozor kazał po zdobyciu miasta w odwet za zdradę sprofanować jego grób (w. 19 ). Dlatego tak mówi Pan o Jojakimie, synu Jozjasza, królu judzkim:

«Nie będą go opłakiwać:

Ach, mój bracie! 22 ,18  LXX opuszcza.

Nie będą go opłakiwać:

Ach, panie! Ach, majestacie!

19 Będzie miał pogrzeb, jaki się sprawia osłu;

będą go wlec i porzucą

poza bramami Jerozolimy.

Proroctwa przeciw Jerozolimie

20 Wejdź na Liban^s i krzycz,

a na Baszanie^s podnieś głos,

wołaj z Abarim,

bo zostali wyniszczeni wszyscy twoi ulubieńcy.

21 Mówiłem do ciebie, gdy zażywałaś pomyślności;

odpowiedziałaś: Nie będę słuchać!

Takie było twoje postępowanie od samej młodości 22 ,21  Czyli od zarania dziejów Izraela.,

że nie słuchałaś głosu mojego.

22 Wszyscy twoi pasterze 22 ,22  Przywódcy narodu. staną się pastwą wiatru,

a twoi ulubieńcy pójdą w niewolę.

Tak, wtedy cię ogarnie wstyd i hańba

z powodu wszystkich twoich nieprawości.

23 Ty, co mieszkałaś na Libanie 22 ,23  Pycha i fałszywe poczucie bezpieczeństwa mieszkańców Jerozolimy.,

co uwiłaś sobie gniazdo wśród cedrów –

jak bardzo będziesz jęczeć, gdy przyjdą na ciebie boleści

podobne do bólów rodzącej kobiety».

Proroctwo o Jechoniaszu 22,24-26 Jechoniasz (Jojakin, Koniasz) panował 3 miesiące, w 597 r. przed Chr. (2 Krl 24,6.8), uprowadzony przez Nabuchodonozora wraz z rodziną, zmarł w Babilonie; przed śmiercią został przywrócony do łask Ewil Merodaka; por. 52,31-34. Wśród uprowadzonych do Babilonu Judejczyków uważano go za legalnego władcę, Sedecjasza zaś za uzurpatora z łaski Babilończyków.

24 «Na moje życie – wyrocznia Pana –

nawet gdyby Jechoniasz, syn Jojakima, króla judzkiego,

był pierścieniem na mojej prawej ręce,

zerwałbym go stamtąd!

25 Wydam cię w ręce tych, co nastają na twe życie,

w ręce tych, przed którymi odczuwasz lęk,

w ręce Nabuchodonozora, króla babilońskiego,

w ręce Chaldejczyków.

26 Rzucę ciebie i twoją matkę,

która cię urodziła, do obcej ziemi,

na której się nie urodziliście –

i tam umrzecie.

27 Do kraju zaś, do którego będą stale pragnęli powrócić,

nie wrócą».

28 Czy Jechoniasz jest naczyniem wyrzuconym,

potłuczonym naczyniem, którego nikt nie chce?

Dlaczego wypędzono go i jego potomstwo

i porzucono w kraju, którego nie znają?

29 Ziemio, ziemio, ziemio!

Słuchaj słowa Pańskiego!

30 Tak mówi Pan:

«Zapiszcie tego człowieka jako pozbawionego potomstwa,

jako męża, który nie zażyje szczęścia w swych dniach,

ponieważ żadnemu z jego potomków 22 ,30  Mowa o bezpośrednich potomkach; por. rodowód Chrystusa w Mt.

nie uda się zasiąść na tronie Dawida

ani panować nad Judeą».