WODA ŻYWA I ŚWIATŁOŚĆ

W drodze na Święto Namiotów

7

1 Potem Jezus obchodził Galileę. Nie chciał bowiem chodzić po Judei, bo Żydzi zamierzali Go zabić. 2 A zbliżało się żydowskie Święto Namiotów^s. 3 Rzekli więc Jego bracia^s do Niego: «Wyjdź stąd i udaj się do Judei, aby i Twoi uczniowie ujrzeli czyny, których dokonujesz. 4 Nikt bowiem nie dokonuje niczego w ukryciu, jeżeli chce się publicznie ujawnić. Skoro takich rzeczy dokonujesz, to pokaż się światu!» 5 Bo nawet Jego bracia nie wierzyli w Niego. 6 Powiedział więc do nich Jezus: «Mój czas jeszcze nie nadszedł, ale dla was – zawsze jest odpowiedni. 7 Was świat nie może nienawidzić, ale Mnie nienawidzi, bo Ja o nim zaświadczam, że złe są jego uczynki. 8 Wy idźcie na święto; Ja jeszcze nie idę na to święto, bo czas 7 ,8  Tzn. godzina (zob. 2 ,4 ) decydującego pójścia do Jerozolimy na mękę. mój jeszcze się nie wypełnił». 9 To im powiedział i pozostał w Galilei.

10 Kiedy zaś bracia Jego udali się na święto, wówczas poszedł i On, jednakże nie jawnie, lecz skrycie 7 ,10  Zapowiedź z w. 8 dotyczyła oficjalnego udziału w święcie.. 11 Tymczasem Żydzi już Go szukali w czasie święta i mówili: «Gdzie on jest?» 12 Wśród tłumów zaś wiele mówiono o Nim pokątnie. Jedni mówili: «Jest dobry». Inni zaś mówili: «Nie, przeciwnie – zwodzi tłum». 13 Nikt jednak nie mówił o Nim jawnie z obawy przed Żydami.

Spory w czasie święta

14 Tymczasem dopiero w połowie świąt przybył Jezus do świątyni i nauczał. 15 Żydzi dziwili się, mówiąc: «Skąd zna on Pisma, skoro się nie uczył?» 16 Odpowiedział im Jezus, mówiąc: «Moja nauka nie jest moja, lecz Tego, który Mnie posłał. 17 Jeśli ktoś chce pełnić Jego wolę, pozna, czy nauka ta jest od Boga, czy też Ja mówię od siebie samego. 18 Kto mówi we własnym imieniu, ten szuka własnej chwały. Kto zaś szuka chwały Tego, który go posłał, ten godzien jest wiary i nie ma w nim nieprawości. 19 Czyż Mojżesz nie dał wam Prawa? A przecież nikt z was nie zachowuje Prawa, [bo] dlaczego usiłujecie Mnie zabić?» 20 Tłum odpowiedział: «Jesteś opętany przez złego ducha! Któż usiłuje cię zabić?» 21 W odpowiedzi Jezus rzekł do nich: «Dokonałem tylko jednego czynu 7 ,21  Zob. 5 ,1 -18 ., a wszyscy jesteście zdziwieni. 22 Oto Mojżesz nadał wam obrzezanie^s – a nie pochodzi ono od Mojżesza, lecz od przodków 7 ,22  Tzn. z okresu patriarchów; por. Rdz 17 ,10 . – i obrzezujecie człowieka w szabat^s. 23 Jeżeli człowiek może przyjmować obrzezanie nawet w szabat, aby nie przekroczono Prawa Mojżeszowego, to dlaczego złościcie się na Mnie, że w szabat uzdrowiłem całkowicie człowieka? 24 Nie sądźcie z zewnętrznych pozorów, lecz wydajcie wyrok sprawiedliwy» 7 ,24  Że Jezus, „Pan szabatu” (Mt 12 ,8 , zob. przyp.), jest równy Ojcu, który ustanowił szabat (Wj 20 ,8 ; Pwt 5 ,13nn)..

25 Niektórzy z mieszkańców Jerozolimy mówili: «Czyż to nie jest ten, którego usiłują zabić? 26 A oto jawnie przemawia i nic mu nie mówią. Czyżby zwierzchnicy naprawdę się przekonali, że on jest Mesjaszem? 27 Przecież my wiemy, skąd on pochodzi, natomiast gdy Mesjasz przyjdzie, nikt nie będzie wiedział, skąd jest» 7 ,27  Pogląd późnego judaizmu; por. Hbr 7 ,3 .. 28 A Jezus, nauczając w świątyni, zawołał tymi słowami: «I Mnie znacie, i wiecie, skąd jestem. Ja jednak nie przyszedłem sam z siebie; lecz prawdomówny 7 ,28  Dosł.: „prawdziwy”. Inni tłum.: „prawdziwie (posyłający)”. jest Ten, który Mnie posłał, którego wy nie znacie. 29 Ja Go znam, bo od Niego jestem i On Mnie posłał». 30 Zamierzali więc Go pojmać, jednakże nikt nie podniósł na Niego ręki, ponieważ godzina Jego jeszcze nie nadeszła. 31 Natomiast wielu spośród tłumu uwierzyło w Niego, i mówili: «Czyż Mesjasz, kiedy przyjdzie, uczyni więcej znaków^s 7 ,31  Zob. 2 ,11 ., niż On uczynił?»

32 Faryzeusze^s usłyszeli, że tłum tak mówił o Nim w podnieceniu. Kapłani więc wraz z faryzeuszami wysłali strażników, aby Go pojmać. 33 Ale Jezus rzekł: «Jeszcze przez krótki czas jestem z wami, a potem pójdę do Tego, który Mnie posłał. 34 Będziecie Mnie szukać i nie znajdziecie 7 ,34  Por. Iz 55 ,6 ; Oz 5 ,6 . Niestety, Żydzi nie zrozumieli godziny łaski i nie przyjęli jej. Przyjmą ją poganie: 12 ,40 ; Dz 28 ,25 -29 ., a tam, gdzie Ja będę, wy pójść nie możecie». 35 Rzekli Żydzi do siebie: «Dokąd to zamierza on pójść, że go nie będziemy mogli znaleźć? Czyżby miał zamiar udać się do Żydów rozproszonych wśród Greków i nauczać Greków? 36 Cóż znaczy to jego powiedzenie: „Będziecie Mnie szukać i nie znajdziecie, a tam, gdzie Ja będę, wy pójść nie możecie”?»

Źródło wody żywej

37 7 ,37n  W ostatni dzień oktawy Święta Namiotów kapłan czerpał wodę z sadzawki Siloam i zaniósłszy ją na wewnętrzny dziedziniec świątyni, wylewał na ołtarz całopalenia. Jezus nawiązuje do tego obrzędu i stwierdza, że On jako Mesjasz spełni zapowiedziane przez Pismo wylanie Ducha Świętego. Cytat przy tym jest sumaryczny; por. Wj 17 ,1n ; Iz 43 ,20 ; 44 ,3 ; 58 ,11 ; Ez 47 ,1 ; Za 14 ,8 . W NT podobna myśl: J 1 ,33 ; 4 ,10 .13n ; Dz 1 ,4n ; 1  Kor 10 ,4 ; Ap 21 ,6 ; 22 ,1 . Wlg inaczej dzieli to zdanie, sugerując, że z wnętrza człowieka wierzącego płyną wody żywe. W ostatnim zaś, najbardziej uroczystym dniu święta Jezus wstał i zawołał donośnym głosem: «Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie – niech przyjdzie do Mnie i pije! 38 Jak rzekło Pismo: Rzeki wody żywej popłyną z jego wnętrza». 39 A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego; Duch bowiem jeszcze nie był <dany> 7 ,39  Tzn. jeszcze nie zstąpił na Kościół., ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony. 40 A wśród słuchających Go tłumów odezwały się głosy: «Ten prawdziwie jest prorokiem». 41 Inni mówili: «To jest Mesjasz». «Ale – mówili drudzy – czyż Mesjasz przyjdzie z Galilei? 7 ,41  Por. 1 ,46 . 42 Czyż Pismo nie mówi, że Mesjasz będzie pochodził z potomstwa Dawidowego i z miasteczka Betlejem, skąd był Dawid?» 7 ,42  Por. Mi 5 ,1 . 43 I powstał w tłumie rozłam z Jego powodu. 44 Niektórzy chcieli Go nawet pojmać, lecz nikt nie podniósł na Niego ręki.

45 Wrócili więc strażnicy do arcykapłanów i faryzeuszów, a ci rzekli do nich: «Czemu go nie pojmaliście?» 46 Strażnicy odpowiedzieli: «Nigdy jeszcze nikt tak nie przemawiał jak ten człowiek». 47 Odpowiedzieli im faryzeusze: «Czyż i wy daliście się zwieść? 48 Czy ktoś ze zwierzchników lub faryzeuszów uwierzył w niego? 49 A ten tłum, który nie zna Prawa, jest przeklęty». 50 Odezwał się do nich jeden spośród nich, Nikodem, ten, który przedtem przyszedł do Niego 7 ,50  Zob. 3 ,1 -21 .: 51 «Czy Prawo^s nasze potępia człowieka, zanim go wpierw nie przesłucha i zbada, co on czyni?» 52 Odpowiedzieli mu: «Czy i ty jesteś z Galilei? Zbadaj i zobacz, że żaden prorok nie powstaje z Galilei».

53 I rozeszli się – każdy do swego domu.