Psalm pokutny: Grzechy Izraela opóźniają zbawienie

59

1 Nie! Ręka^s Pana nie jest tak krótka,

żeby nie mogła ocalić,

ani słuch Jego tak przytępiony,

by nie mógł usłyszeć.

2 Lecz wasze winy wykopały przepaść

między wami a waszym Bogiem;

wasze grzechy zasłoniły Mu oblicze

przed wami tak, iż was nie słucha.

3 Bo krwią splamione są wasze dłonie,

a palce wasze – zbrodnią.

Wasze wargi wypowiadają kłamstwa,

a przewrotności szepcze wasz język.

4 Nikt nie skarży do sądu ze względu na słuszność

i nikt tam szczerze sprawy nie dochodzi;

byleby się oprzeć na fałszu i powiedzieć kłamstwo,

byle uknuć podstęp i spłodzić niegodziwość.

5 Tłuką jaja żmijowe

i tkają pajęczyny;

kto zjada te jaja, umiera,

gdy je stłucze, wylęga się żmija.

6 Tkaniny ich nie posłużą na ubranie,

nie można się przyodziać ich wyrobami.

Czyny ich to czyny niegodziwe,

dzieło krzywdy jest w ich rękach.

7 Nogi ich biegną do zbrodni,

śpieszą się do rozlania krwi niewinnej.

Zamysły ich to zamysły zbrodnicze,

spustoszenie i zagłada są na ich drogach^s.

8 Nie znają drogi pokoju,

prawości nie ma w ich postępowaniu.

Uczynili krętymi swoje własne ścieżki,

kto nimi chodzi, nie zazna spokoju.

9 Dlatego prawo jest od nas daleko

i sprawiedliwość do nas nie dociera.

Oczekiwaliśmy światła, a oto ciemność,

jasnych promieni, a kroczymy w mrokach.

10 Jak niewidomi obmacujemy ścianę

i jakby bez oczu idziemy po omacku.

Potykamy się w samo południe jak w nocy,

w pełni sił jesteśmy jakby umarli.

11 Wszyscy ryczymy jak niedźwiedzie

i jak gołębie ciągle jęczymy.

Spodziewaliśmy się prawa, ale go nie ma,

i wybawienia, ale daleko jest od nas.

12 Bo rozmnożyły się występki nasze przed Tobą

i grzechy nasze przeciwko nam świadczą.

Tak, jesteśmy świadomi naszych występków

i uznajemy nasze nieprawości:

13 przestępowanie przykazań i zapieranie się Pana,

odstępstwa od Boga naszego,

namowy do przeniewierstwa i buntu,

obmyślanie w sercu i wypowiadanie słów kłamliwych.

14 I tak precz odsunięto prawo,

a sprawiedliwość stoi w oddali;

zachwiała się prawda na placu,

i prawość wejść tam nie może.

15 I tak zabrakło wierności,

a rzadko kto zła unika.

Urywek Apokalipsy: Zwycięstwo Pana nad złem

Pan zobaczył to i złem się wydało w Jego oczach,

że nie było prawa.

16 Ujrzał też, że nie było nikogo,

i zdumiał się, że nie było orędownika.

Wówczas Jego ramię^s przyniosło Mu zwycięstwo,

a Jego sprawiedliwość była mu podporą.

17 Przywdział sprawiedliwość jak pancerz

i hełm zbawienia włożył na swą głowę 59 ,17  Obrazy przejęte przez św. Pawła w Ef 6 ,14 -17 ; 1  Tes 5 ,8 ; por. Mdr 5 ,17nn..

Przyoblekł pomstę jako suknię

i jak płaszczem okrył się zazdrosną^s miłością.

18 Stosownie do uczynków odpłaci każdemu:

swoim przeciwnikom – gniewem, swym wrogom – odwetem.

<Wyspom też odpłaci odwetem>.

19 Od zachodu ujrzą imię^s Pana

i od wschodu słońca – chwałę Jego,

bo przyjdzie On jak gwałtowny potok,

pędzony tchnieniem Pańskim.

20 Lecz do Syjonu przyjdzie jako Odkupiciel 59 ,20  Zob. przyp. do 41 ,14 .

i do nawróconych z występków w Jakubie – wyrocznia^s Pana.

Wypowiedź Boża

21 Co do Mnie, takie jest przymierze^s moje z nimi, mówi Pan:

«Duch mój, który jest nad tobą,

i słowa moje, które włożyłem ci w usta,

nie znikną z twych ust

ani z ust twoich dzieci,

ani z ust potomków twoich synów,

odtąd i na zawsze – mówi Pan.