Prorocza mowa przeciw Jerozolimie

22

1 Wyrok na Dolinę Widzenia 22 ,1  Tj. Jerozolimę, jak wynika z kontekstu; LXX: „Syjon”. Niektórzy popr. na „Dolinę Hinnom” (Gehennę) koło Jerozolimy. Po pierwszych zwycięstwach króla Ezechiasza Izajasz hamuje entuzjazm Judy, zapowiadając klęskę, być może najazd Sennacheryba w 701  r. przed Chr.; por. 2  Krl 18 ,3 –19 ,37 ..

Co ci jest, proszę, że całe wylegasz

na tarasy dachów,

2 o pełne zgiełku, miasto wrzaskliwe,

stolico rozbawiona?

Twoi zabici nie legli od miecza

ani nie zginęli na wojnie.

3 Wodzowie twoi wszyscy razem uciekli,

wzięci są do niewoli bez użycia łuku.

Waleczni twoi wszyscy razem związani,

[choć] uszli daleko.

4 Dlatego rzekłem: «Odwróćcie wzrok ode mnie,

żebym mógł gorzko płakać.

Nie próbujcie mnie pocieszać

nad zagładą Córy mego ludu!»

5 Bo to dzień popłochu, zdeptania i rozsypki,

zarządzony przez Pana, Boga Zastępów^s.

W Dolinie Widzenia ktoś mur rozwala,

i krzyk się wzbija ku górze.

6 Elam podniósł kołczan,

Aram zaprzągł konie,

Kir odsłonił tarczę.

7 Twe najpiękniejsze doliny

są pełne rydwanów, a jezdni

ustawili się naprzeciw bramy.

8 Tak odkryto osłonę Judy.

Przeciw przygotowaniom wojennym

Tyś spoglądało 22 ,8  „Spoglądało” – podmiotem jest miasto Jeruzalem; „Dom Lasu” – wielka sala z kolumnami w pałacu królewskim w Jerozolimie; por. 1 Krl 7 ,2 -5 . w ów dzień

na zbrojownię w Domu Lasu.

9 Widzieliście też, jak były liczne

szczerby w murach Miasta Dawidowego;

zebraliście wodę w Dolnej Sadzawce;

10 przeliczyliście domy w Jeruzalem

i zburzyliście budynki, by wzmocnić mur miejski.

11 Między dwoma murami urządziliście zbiornik

na wodę Starej Sadzawki;

ale nie zważaliście na Twórcę tych rzeczy

ani nie dostrzegaliście Tego, który je z dawna ukształtował.

12 Pan zaś, Bóg Zastępów, wezwał [was] w ów dzień

do płaczu i do żałoby,

do ostrzyżenia się i do przywdziania woru^s.

13 A tu tymczasem uciechy i zabawy,

zabijanie wołów i zarzynanie baranów,

zajadanie mięsa i zapijanie winem:

«Jedzmy i pijmy, bo jutro pomrzemy!» 22 ,13  Cyt. w 1  Kor 15 ,32 .

14 Lecz Pan Zastępów dał się słyszeć uszom moim:

«Na pewno ta nieprawość nie będzie wam odpuszczona,

aż pomrzecie».

Powiedział Pan, Bóg Zastępów.

Proroctwo o Szebnie i Eliakimie

15 22 ,15n  Zmiana trzeciej osoby na drugą w dialogu proroka z Szebną spowodowała tu przestawienie stychów. Inni ustalają inaczej. Szebnę niektórzy utożsamiają ze wspomnianym w 2  Krl 18 ,18 .37 ; 19 ,2  sekretarzem. Tak mówi Pan, Bóg Zastępów:

Idź, wejdź do tego ministra,

do Szebny, zarządcy pałacu,

który sobie wykuwa grobowiec wysoko

i w skale drąży dla siebie komnatę:

16 «Co tu posiadasz i kogo masz tutaj,

że sobie tu wykułeś grobowiec?»

17 Oto Pan zrzuci cię, człowiecze,

z wielkim rozmachem

i uchwyci cię jednym ruchem,

18 i tocząc cię, zwinie w kłębek,

jak piłkę [rzucając] po ziemi rozległej.

Tam umrzesz i tam pójdą

pojazdy, z których się chlubiłeś,

o ty, zakało domu twego pana!

19 Gdy strącę cię z twego urzędu

i przepędzę cię z twojej posady,

20 tego dnia powołam sługę mego,

Eliakima, syna Chilkiasza.

21 Oblokę go w twoją tunikę,

przepaszę go twoim pasem,

twoją władzę oddam w jego ręce;

on będzie ojcem dla mieszkańców Jeruzalem

oraz dla domu Judy.

22 Położę klucz domu Dawidowego na jego ramieniu;

gdy on otworzy, nikt nie zamknie,

gdy on zamknie, nikt nie otworzy 22 ,22  Ojcowie Kościoła i liturgia, kierując się zastosowaniem tego tekstu w Ap 3 ,7 , widzą tu w Eliakimie typ Mesjasza..

23 Wbiję go jak kołek

na miejscu pewnym;

i stanie się on tronem chwały

dla domu swego ojca.

24 Na nim zawieszą całą chlubę jego domu ojcowskiego – młode pędy i odrośle – wszystkie drobne naczynia, od czarek do wszelakich dzbanów. 25 W ów dzień, mówi Pan Zastępów, kołek wbity na miejscu pewnym nie wytrzyma, lecz złamie się i spadnie, a cały ciężar, który na nim wisiał, roztrzaska się. Albowiem Pan powiedział 22 ,25  Zapowiedź losu rodziny Eliakima podczas wojny, zburzenia Jerozolimy i niewoli babilońskiej..