Modlitwa Habakuka

3

1 Modlitwa błagalna proroka Habakuka, na wzór lamentacji.

2 Usłyszałem, o Panie, Twoje orędzie,

uląkłem się, o Panie, Twego dzieła 3 ,2  „Dzieła” – mówi o całości Bożych interwencji w czasach Mojżesza; por. Pwt 11 ,7 ; Ps 44 [43 ],2 -9 ; 77 [76 ],12n ; 95 [94 ],9 ; „w pośrodku lat” – tzn. wśród biegu wydarzeń..

W pośrodku lat niech one żyją,

w pośrodku lat pozwól nam je poznać,

w czasie niepokojów pomnij na swą litość!

3 Bóg przychodzi z Temanu,

Święty z góry Paran 3 ,3  Północna część półwyspu Synaj. Pan Bóg z Synaju śpieszy na pomoc swemu ludowi..<Sela^s>

Majestat Jego okrywa niebiosa,

a ziemia pełna jest Jego chwały.

4 Wspaniałość Jego podobna do światła,

promienie z rąk Jego tryskają,

w nich to ukryta moc Jego.

5 Przed Nim idzie zaraza,

w ślad za Nim gorączka 3 ,5  Występuje tu słowo pochodzące od imienia fenickiego boga piorunów, Reszefa. Może ono oznaczać klęski żywiołowe. śmiertelna.

6 Stanął i porozdzielał ziemię 3 ,6  „Ziemię” – Bóg na nowo dzieli ziemię pomiędzy narody (por. Pwt 32 ,8 ), jak po wojnie; „pagórki odwieczne” – por. Rdz 49 ,26 ; Pwt 33 ,15 ; „ścieżki” – zapewne drogi przebyte przez patriarchów i naród izraelski.,

spojrzał i sprawił, że zadrżały narody;

rozpadają się góry prastare,

zapadają pagórki odwieczne,

te ścieżki Jego od pradawnych czasów.

7 Widziałem klęską dotknięte mieszkania Kuszanu,

chwiejące się namioty w ziemi Madian 3 ,7  Kuszan i Madian to plemiona arabskie koczujące pomiędzy Synajem a Palestyną..

8 Czy na rzeki rozgniewałeś się, Panie?

Czy Twój gniew [wybuchł] na rzeki?

Czy na morze – Twoja zapalczywość,

że wsiadasz na swoje konie,

na swe rydwany zwycięskie? 3 ,8  Prorok wykorzystuje tutaj motyw walki z kosmicznymi siłami praoceanu.

9 Łuk Twój obnażony,

a słowa [Twojej] przysięgi – to strzały,Sela

dla rzek otwierasz ziemię 3 ,9  Inni: „rzekami przecinasz ziemię” lub „ziemia rozpada się na rzeki”. Tekst skażony; tłum. przypuszczalne. Sens: słowa wypowiadane w gniewie są jak strzały, przebijają ziemię i wyzwalają masy wód, które według pojęć starożytnych kryły się w jej głębi; por. Ps 78 [77 ],16 ..

10 Ujrzały cię góry, zadrżały.

Trąba wodna się przewaliła.

Wielka zaryczała Otchłań^s,

wysoko uniosła swe ręce.

11 Słońce i księżyc stoją w swoim miejscu

z powodu blasku lecących Twych strzał

i jasnego lśnienia Twej dzidy.

12 Rozgniewany kroczysz po ziemi,

w zapalczywości swej depczesz narody.

13 Wyszedłeś, aby swój lud ocalić,

aby wybawić swego pomazańca 3 ,13  Króla, może nawet cały lud judzki..

Zburzyłeś dom bezbożnego,

odsłoniłeś fundament aż do nagiej skały.Sela

14 Przeszyłeś ich własnymi strzałami wodza ich wojska,

gdy naciera, aby mnie rozproszyć.

Triumf ich – jak tego, co potajemnie niszczy biedaka.

15 W morze wdeptałeś jego konie,

w kipiącą topiel wód mnogich.

16 Usłyszałem, i łono moje zadrżało,

na głos ten zadrżały me wargi,

przeniknęła trwoga me kości,

kroki się moje zachwiały 3 ,16  Tekst popr. wg LXX; TM: „i pode mną drżą”..

W spokoju jednak wyglądam dnia utrapienia,

który nadchodzi na lud, co nas gnębi.

17 Wprawdzie figowiec nie rozwija pąków,

nie przynoszą plonu winnice,

zawiódł owoc oliwek,

a pola nie dają żywności,

choć trzody owiec znikają z owczarni

i nie ma wołów w zagrodach.

18 Ja mimo to w Panu będę się radować,

weselić się będę w Bogu, moim Zbawicielu.

19 Pan Bóg – moją siłą;

uczyni nogi moje podobne nogom jelenia,

wprowadzi mnie na wyżyny 3 ,19  „Na wyżyny” – wyrażenie przenośne na oznaczenie zupełnego zwycięstwa; „strunowe” – uwaga muzyczna, wskazująca na liturgiczne zastosowanie tej pieśni..

Kierownikowi chóru. Na instrumenty strunowe.