Przeciwko Tyrowi

26

1 Roku jedenastego, pierwszego dnia miesiąca, Pan skierował do mnie te słowa:

2 «Synu człowieczy, ponieważ Tyr^s mówił Jerozolimie:

Ha, oto rozbita została

brama ludów;

powraca do mnie, ja będę bogaty, ona – 25 ,16  Sąsiedzi Filistynów, zapewne Kreteńczycy; por. 2  Sm 8 ,18 .pustynią 26 ,2  Tekst skażony.,

3   26,3nn Ostatecznie Tyr został zdobyty przez Aleksandra Wielkiego. dlatego tak mówi Pan Bóg:

Oto Ja jestem przeciwko tobie, Tyrze!

Sprawię, że ruszą przeciw tobie liczne narody,

nadpłyną falami jak morze.

4 Zburzą mury Tyru

i wywrócą jego wieże.

Wymiotę z niego jego proch

i uczynię z niego nagą skałę.

5 Stanie się pośrodku morza

miejscem suszenia sieci,

ponieważ Ja powiedziałem – wyrocznia^s Pana Boga.

Stanie się on łupem narodów.

6 Córki 26 ,6  Tzn. miasteczka i wioski wokół Tyru. zaś jego, które są na stałym lądzie,

będą zabite mieczem.

I poznają, że Ja jestem Pan.

7 Bo tak mówi Pan Bóg:

Oto Ja sprowadzam z północy na Tyr

Nabuchodonozora, króla Babilonu, króla królów,

z końmi, rydwanami, jeźdźcami,

z wojskiem i licznym ludem.

8 Córki twoje, które są na stałym lądzie,

zabije mieczem;

wieże oblężnicze zbuduje przeciw tobie,

przeciwko tobie usypie wały

i tarczę wystawi przeciwko tobie.

9 Głowice swych taranów skieruje przeciw twoim murom,

zburzy twe wieże żelaznymi hakami.

10 Z powodu mnóstwa koni

okryje cię kurzawa.

Od tętentu jego konnicy,

jego kół i rydwanów

zadrżą twoje mury,

gdy wchodzić będzie w twe bramy tak,

jak się wkracza do zdobytego miasta.

11 Kopytami swych koni stratuje wszystkie twe ulice,

lud twój mieczem wybije,

a potężne twe stele^s

powali na ziemię.

12 Splądrowane będą twoje bogactwa,

rozkradzione twoje towary,

zburzone twoje mury,

a wspaniałe twe domy porozwalane.

Kamienie zaś twoje, drzewo i proch z ciebie

wrzucą do morza.

13 Sprawię, że odgłos twych pieśni umilknie,

a dźwięk twoich cytr nie będzie się rozlegać.

14 Uczynię z ciebie nagą skałę,

staniesz się miejscem suszenia sieci.

Nie odbudują cię więcej,

bo Ja, Pan, powiedziałem» – wyrocznia Pana Boga.

15 Tak mówi Pan Bóg do Tyru: «Czy na huk upadku twego, gdy pobici jęczeć będą, gdy pośród ciebie rozpanoszy się mord, nie zadrżą wyspy? 16 Wszyscy książęta morza zejdą z tronów swoich, odłożą swoje płaszcze, zdejmą swoje wyszywane szaty. Przyobleką się w strach, usiądą na ziemi, będą drżeć bez przerwy i wzdrygać się będą z twego powodu.

17 Oni podniosą lament nad tobą i powiedzą do ciebie:

O, jakżeś upadło, przez morze zalane,

o miasto przesławne,

na morzu potężne,

ty i twoi mieszkańcy,

któreś grozę siało

na całym lądzie 26 ,17  Tekst popr..

18 Teraz drżą okręty

w dzień twego upadku;

wyspy na morzu

przeraziły się twoim końcem.

19 Albowiem tak mówi Pan Bóg: Gdy cię uczynię miastem opustoszałym, podobnym do miast, w których już nikt nie mieszka, gdy sprowadzę na ciebie Wielką Otchłań^s, tak że cię fale morskie przykryją, 20 zrzucę cię z góry do tych, którzy już zeszli w dół, do ludu dawnego, i każę ci mieszkać w krainie podziemia, w wiecznej pustyni, u tych, którzy zeszli w dół, tak byś więcej nie było zamieszkane i więcej nie postało w krainie żyjących. 21 Uczynię z ciebie przedmiot grozy, przestaniesz istnieć. Będą cię szukać i nigdy cię nie znajdą» – wyrocznia Pana Boga.