Czytaj - Twoja Biblia

Czytaj Biblię

Księga Daniela
Rozdział 3

Zmień rozdział

Wyszukaj

Nabuchodonozor wznosi złoty posąg 3,1-100 Bardzo popularne w okresie helleńskim opowiadanie o niezłomności trzech młodzieńców wobec bałwochwalczych żądań króla babilońskiego. Wspomina je 1 Mch 2,59; Hbr 11,34a.

1 Król Nabuchodonozor sporządził złoty posąg wysokości sześćdziesięciu łokci i szerokości sześciu łokci i kazał go ustawić na równinie Dura w prowincji babilońskiej. 2 Następnie król Nabuchodonozor polecił satrapom, namiestnikom, rządcom, doradcom, skarbnikom, sędziom, prawnikom i wszystkim zarządcom prowincji zebrać się i uczestniczyć w poświęceniu posągu wzniesionego przez króla Nabuchodonozora. 3 Zebrali się więc satrapowie, namiestnicy, rządcy, doradcy, skarbnicy, sędziowie, prawnicy i wszyscy zarządcy prowincji na poświęcenie posągu wzniesionego przez króla Nabuchodonozora i ustawili się przed posągiem, który wzniósł król Nabuchodonozor. 4 Herold zaś obwieszczał donośnie: «Rozkaz dla was, narody, ludy, języki: 5 W chwili, gdy usłyszycie dźwięk rogu, fletu, lutni, harfy, psalterium, dud i wszelkiego rodzaju instrumentów muzycznych, upadniecie na twarz i oddacie pokłon złotemu posągowi, który wzniósł król Nabuchodonozor. 6 Kto by nie upadł na twarz i nie oddał pokłonu, zostanie natychmiast wrzucony do rozpalonego pieca» 3 ,6 O karze ognia u Babilończyków wspomina także Jr 29 ,22 .. 7 Gdy więc dał się słyszeć dźwięk rogu, fletu, lutni, harfy, psalterium, dud i wszelkiego rodzaju instrumentów muzycznych, wszystkie narody, ludy, języki padły na twarz, oddając pokłon złotemu posągowi, który wzniósł król Nabuchodonozor.

Stanowczość trzech młodzieńców

8 W tej samej chwili niektórzy Chaldejczycy przyszli, by oskarżyć Żydów. 9 Zwrócili się do króla Nabuchodonozora i powiedzieli: «Królu, żyj wiecznie! 10 Wydałeś, królu, rozporządzenie, by każdy, gdy usłyszy dźwięk rogu, fletu, lutni, harfy, psalterium, dud i wszelkiego rodzaju instrumentów muzycznych, upadł na twarz i oddał pokłon złotemu posągowi. 11 Kto by zaś nie upadł na twarz i nie oddał pokłonu, miał być wrzucony do rozpalonego pieca. 12 Są tutaj jednak mężowie żydowscy, których uczyniłeś zwierzchnikami miasta babilońskiego: Szadrak, Meszak i Abed-Nego; mężowie ci nie liczą się z tobą, królu. Nie oddają czci twemu bogu ani nie oddają pokłonu złotemu posągowi, który wzniosłeś».

13 Nabuchodonozor zapłonął gniewem i rozkazał przyprowadzić Szadraka, Meszaka i Abed-Nega. Sprowadzono więc tych mężów przed króla. 14 Zwrócił się do nich Nabuchodonozor i powiedział: «Czy jest prawdą, Szadraku, Meszaku i Abed-Nego, że nie czcicie mojego boga ani nie oddajecie pokłonu złotemu posągowi, który wzniosłem? 15 Czy teraz jesteście gotowi – w chwili gdy usłyszycie dźwięk rogu, fletu, lutni, harfy, psalterium, dud i wszelkiego rodzaju instrumentów muzycznych – upaść na twarz i oddać pokłon posągowi, który uczyniłem? Jeżeli nie oddacie pokłonu, zostaniecie natychmiast wrzuceni do rozpalonego pieca. Który zaś bóg mógłby was wyrwać z moich rąk?» 16 Szadrak, Meszak i Abed-Nego odpowiedzieli, zwracając się do króla Nabuchodonozora: «Nie musimy tobie, królu, odpowiadać w tej sprawie. 17 Jeżeli nasz Bóg, któremu służymy, zechce nas wybawić z rozpalonego pieca, może nas wyratować z twej ręki, królu! 18 Jeśli zaś nie, wiedz, królu, że nie będziemy czcić twego boga ani oddawać pokłonu złotemu posągowi, który wzniosłeś».

19 Na to wpadł Nabuchodonozor w gniew, a wyraz jego twarzy zmienił się w stosunku do Szadraka, Meszaka i Abed-Nega 3 ,19 Tzn. popadli w niełaskę.. Wydał rozkaz, by rozpalono piec siedem razy bardziej, niż było trzeba. 20 Mężom zaś najsilniejszym spośród swego wojska polecił związać Szadraka, Meszaka i Abed-Nega i wrzucić ich do rozpalonego pieca. 21 Związano więc tych mężów, w ich płaszczach, obuwiu 3 ,21 Tłum. przypuszczalne., tiarach i ubraniach, i wrzucono do rozpalonego pieca. 22 Ponieważ rozkaz króla był stanowczy, a piec nadmiernie rozpalony, płomień ognia zabił tych mężów, którzy wrzucili Szadraka, Meszaka i Abed-Nega. 23 Trzej zaś mężowie, Szadrak, Meszak i Abed-Nego, wpadli związani do środka rozpalonego pieca. 24 3 ,24 -90 Dodatek wtórnokanoniczny, zachowany jedynie w j. gr. Z uwagi na niedokładny przekład Księgi Daniela w LXX tłum. nasze tutaj opiera się na przekł. Teodocjona. I chodzili wśród płomieni, wysławiając Boga i błogosławiąc Pana.

Pieśń Azariasza

25 Powstawszy zaś, Azariasz tak się modlił, a otwarłszy usta, mówił pośród ognia:

26 3 ,26 -45 Wyznanie grzechów społeczności izraelskiej stylizowane podobnie jak Ezd 9 ,6 -15 i Ba 1 ,15 –2 ,35 . Jako wyznających przedstawia autor Żydów przebywających w niewoli babilońskiej (w. 38 ); ich sytuacja wykazuje wiele analogii z sytuacją czytelnika epoki machabejskiej (II w. przed Chr.). «Błogosławiony jesteś, Panie, Boże naszych przodków, i pełen chwały;

imię^s Twoje jest błogosławione na wieki.

27 Albowiem jesteś sprawiedliwy we wszystkim,

co nam uczyniłeś,

a wszystkie czyny Twoje pełne prawdy,

drogi^s zaś Twoje proste

i wszystkie wyroki pełne słuszności.

28 Bo wydałeś sprawiedliwe wyroki

we wszystkim, co sprowadziłeś na nas

i na Jerozolimę, święte miasto naszych przodków.

Bo zgodnie ze sprawiedliwym wyrokiem

sprowadziłeś to wszystko na nas

z powodu naszych grzechów.

29 Tak, zgrzeszyliśmy i popełniliśmy nieprawości,

opuszczając Ciebie.

Okazaliśmy się przewrotni we wszystkim,

a przykazań Twoich nie słuchaliśmy.

30 Nie zachowaliśmy ani nie wypełnialiśmy

tego, co nam nakazałeś,

by się nam dobrze wiodło.

31 Wszystko, co na nas sprowadziłeś,

i wszystko, co nam uczyniłeś,

uczyniłeś według sprawiedliwego sądu.

32 Wydałeś nas w ręce naszych niegodziwych nieprzyjaciół,

najgorszych spośród odstępców,

i niesprawiedliwemu królowi,

najbardziej przewrotnemu na ziemi.

33 Teraz zaś nie mamy odwagi otworzyć ust.

Wstyd i hańba okryły Twoje sługi

i tych, co cześć Ci oddają.

34 Nie opuszczaj nas na zawsze –

przez wzgląd na święte Twe imię^s

nie zrywaj Twego przymierza.

35 Nie odwracaj od nas swego miłosierdzia,

przez wzgląd na Twego przyjaciela, Abrahama,

sługę Twego, Izaaka,

i Twego świętego – Izraela.

36 Im to przyrzekłeś

rozmnożyć potomstwo

jak gwiazdy na niebie

i jak piasek nad brzegiem morza.

37 Panie, oto jesteśmy najmniejsi

spośród wszystkich narodów.

Oto jesteśmy dziś poniżeni na całej ziemi

z powodu naszych grzechów.

38 Nie ma obecnie władcy,

proroka ani wodza,

ani całopalenia, ani ofiar,

ani darów pokarmowych, ani kadzielnych.

Nie ma gdzie ofiarować Tobie pierwocin

i doznać Twego miłosierdzia.

39 Niech jednak dusza strapiona i duch uniżony

znajdą u Ciebie upodobanie.

Jak całopalenia z baranów i cielców,

i z tysięcy tłustych owiec,

40 tak niechaj dziś będzie nasza ofiara przed Tobą

i niech Ci się podoba!

Ponieważ ci, co pokładają ufność w Tobie,

nie mogą doznać wstydu.

41 Teraz zaś idziemy za Tobą

z całego serca,

odczuwamy lęk przed Tobą

i szukamy Twego oblicza.

42 Nie zawstydzaj nas,

lecz postępuj z nami

według swej łagodności

i według wielkiego swego miłosierdzia.

43 Wybaw nas przez swe cuda

i uczyń swe imię sławnym, Panie!

44 Wszyscy ci, co wyrządzają krzywdę Twym sługom,

niech doznają hańby!

Niech się okryją wstydem

pozbawieni wszelkiej siły i mocy,

a potęga ich niech zostanie skruszona!

45 Niech poznają, że tylko Ty jesteś Panem Bogiem,

pełnym chwały na całej ziemi».

46 3 ,46n LXX usuwa sprzeczność z treścią w. 22 , dodając: „ci, którzy ich wrzucili, byli nad nimi”. Słudzy królewscy, którzy ich wrzucili [do pieca], nie ustawali w podsycaniu ognia ropą naftową, smołą, pakułami i chrustem, 47 tak że płomień wznosił się na wysokość czterdziestu dziewięciu łokci^s ponad piec 48 i rozprzestrzeniając się, spalił tych Chaldejczyków, którzy znaleźli się koło pieca. 49 Jednak anioł Pański zstąpił do pieca wraz z Azariaszem i jego towarzyszami i usunął płomień ognia z pieca, 50 sprowadzając do środka pieca jakby orzeźwiający powiew wiatru, tak że ogień nie dosięgnął ich wcale, nie sprawił im bólu ani nie wyrządził krzywdy.

Pieśń trzech młodzieńców 3,51-90 Pieśń trzech młodzieńców przypomina psalm o charakterze hymnu; por. np. Ps 147–150.

51 Wtedy ci trzej jakby jednym głosem wysławiali, chwalili i błogosławili Boga, mówiąc w piecu:

52 «Błogosławiony jesteś, Panie, Boże naszych ojców –

pełen chwały i wywyższony na wieki.

Błogosławione niech będzie Twoje imię

pełne chwały i świętości –

chwalebne i wywyższone na wieki.

53 Błogosławiony jesteś w przybytku

świętej Twojej chwały –

chwalony, sławiony przez wieki ponad wszystko.

54 Błogosławiony jesteś na tronie Twego królestwa –

chwalony, sławiony przez wieki nade wszystko.

55 Błogosławiony jesteś Ty, co spoglądasz w otchłanie,

co na Cherubach^s zasiadasz –

pełen chwały i wywyższony na wieki.

56 Błogosławiony jesteś na sklepieniu nieba –

pełen chwały i sławny na wieki.

57 Wszystkie Pańskie dzieła, błogosławcie Pana,