O działalności Apostoła w Tesalonice

2

1 Sami bowiem wiecie, bracia^s, że nasze przyjście do was nie okazało się daremne. 2 Chociaż ucierpieliśmy i – jak wiecie – doznaliśmy zniewagi w Filippi, odważyliśmy się w Bogu naszym głosić wam Ewangelię^s Bożą pośród wielkiego utrapienia 2 ,2  Por. Dz 16 ,20 -24 ; 17 ,1 -9 .. 3 Upominanie zaś nasze nie pochodzi z błędu ani z nieczystej pobudki, ani z podstępu 2 ,3  Por. 2 Kor 7 ,2 ., 4 lecz jak przez Boga zostaliśmy uznani za godnych powierzenia nam Ewangelii, tak głosimy ją, aby się podobać nie ludziom, ale Bogu, który bada nasze serca 2 ,4  Jr 11 ,20 .. 5 Nigdy przecież nie posługiwaliśmy się pochlebstwem w mowie – jak wiecie – ani też nie kierowaliśmy się ukrytą chciwością, czego Bóg jest świadkiem, 6 i nie szukaliśmy ludzkiej chwały ani pośród was, ani pośród innych. 7 2 ,5  Por. Dz 20 ,33 . A jako apostołowie Chrystusa mogliśmy być dla was ciężarem 2 ,7  „Ciężarem” – materialnym lub przez nadużywanie powagi apostolskiej; „pełni skromności” – za większością rkp; inni (za mniejszością) tłum.: „łagodni”., my jednak stanęliśmy pośród was pełni skromności, jak matka troskliwie opiekująca się swoimi dziećmi. 8 Będąc tak pełni życzliwości dla was, chcieliśmy wam dać nie tylko Bożą Ewangelię, lecz nadto dusze nasze, tak bowiem staliście się nam drodzy. 9 Pamiętacie przecież, bracia, naszą pracę i trud. Pracowaliśmy 2 ,9  Por. Dz 20 ,34 ; 1 Kor 4 ,12 . dniem i nocą, aby nikomu z was nie być ciężarem. Tak to wśród was głosiliśmy Ewangelię Bożą. 10 Sami jesteście świadkami, i Bóg także, jak bogobojnie, sprawiedliwie i nienagannie zachowaliśmy się pośród was, wierzących. 11 Przecież wiecie, żeśmy każdego z was – jak ojciec swe dzieci 2 ,11  Por. Dz 20 ,31 . – prosili, zachęcali i zaklinali, 12 abyście postępowali w sposób godny Boga 2 ,12  Por. Ef 4 ,1 ; Flp 1 ,27 ., który was wzywa do swego królestwa i chwały. 13 Dlatego nieustannie dziękujemy Bogu, bo gdy przejęliście słowo Boże, usłyszane od nas, przyjęliście je nie jako słowo ludzkie, ale jako to, czym jest naprawdę – jako słowo Boga, który działa w was, wierzących. 14 Bracia, wy się staliście naśladowcami Kościołów Boga, które są w Judei, w Chrystusie Jezusie, ponieważ to samo, co one od Żydów, wyście wycierpieli od rodaków. 15 Żydzi zabili Pana Jezusa i proroków, i nas także prześladowali. A nie podobają się oni Bogu i są wrodzy wszystkim ludziom. 16 Zabraniają nam przemawiać do pogan, aby ci zostali zbawieni; tak dopełniają ciągle miary swych grzechów. Ale przyszedł na nich na koniec gniew Boży 2 ,16  Por. Mt 23 ,32n ; Rz 2 ,5 ..

Zamiary i troski Apostoła

17 My zaś, bracia, rozłączeni z wami na krótki czas, nie sercem, ale tylko niemożnością oglądania was, bardzo gorąco pragnęliśmy ujrzeć was osobiście. 18 Dlatego chcieliśmy przybyć do was, zwłaszcza ja, Paweł, jeden raz i drugi, lecz przeszkodził nam szatan. 19 Ale jakaż jest nasza nadzieja albo radość, albo wieniec chwały – czyż nie wy również – przed Panem naszym, Jezusem Chrystusem, w chwili Jego przyjścia? 2 ,19  Por. Flp 2 ,16 ; 4 ,1 ; 2 Tes 1 ,4 . 20 Wy bowiem jesteście naszą chwałą i radością.